Posts tonen met het label achterlicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label achterlicht. Alle posts tonen

12 november 2020

Project Arduino: nieuw achterlicht voor de DF

De afgelopen weken (het is eigenlijk al wat langer geleden, maar goed), bezig geweest met een nieuw achterlicht voor DF. Nu zult u zich afvragen waarom een nieuw achterlicht nodig is. Welnu, ten eerste omdat ik zo meteen toch al bezig ben met het verbouwen van de elektra in de DF, en ten tweede omdat het kan 😉.

Ik ben over de huidige twee leds voor het achterlicht en de knipperlichten niet helemaal tevreden, dat kan mooier en beter, en vooral meer. Het is natuurlijk wel een hele hoop werk, maar dat geeft niet, want ik vind het leuk om weer eens wat te knutselen.

Bij Intercitybike had ik bij het ophalen van de fiets al gevraagd of de kap waarin de achterlichten zitten makkelijk los gehaald kon worden. Ymte verzekerde mij dat dit kon, met beleid en geduld. Voorzichtig met een plamuurmes de siliconen laag tussen tussen de kap en de fiets weggehaald. Na een uurtje prutsen had ik de kap eindelijk los. Ik had de lak van de fiets op twee punten een beetje beschadigd, maar dat tip ik wel weer bij. Hieronder de kap met een hele berg siliconen.


Eerst maar eens gekeken hoe een en ander in elkaar zat. De knipperlichten worden elk gevoed door een 350mA constant current voeding, de leds van het remlicht en de achterlichten krijgen ieder 20mA. Mijn plan is om de twee ledjes van de remlichten te vervangen door een heuse 350mA led. De twee leds voor het achterlicht worden er vier, en de knipperlichten laat ik zoals het nu is. De kap waarin ik alles monteer wordt echter nieuw. Die ga ik lekker 3D printen. Maar daarvoor moet ik eerst secuur de afmetingen en contouren van de kap opmeten.

Eerst de lengte van de kap...

... en de contouren. Vervolgens moet ik dat allemaal overzetten in Solidworks, en een eerste ontwerp maken. Nadat ik nog wat aanpassingen heb moeten doen heb ik iets dat past.

Nu moeten de leds erin. Ik ga hiervoor ruitjes printen: rood doorzichtig voor het achterlicht en het remlicht, en kleurloos doorzichtig voor de knipperlichten. In theorie zou het er dan als volgt moeten uitzien:

Aan de achterkant / binnenkant van de kap moet natuurlijk ook het een en ander gebeuren. Ik ontwerp twee houders voor de knipper- rem- en achterlichten, die ik er later op kan plakken.

Nu kan je dat op de computer natuurlijk wel allemaal mooi bedenken. Maar het moet ook uiteindelijk werken. Na het printen van de led ruitjes merk ik dat het licht van de leds haaks op de printrichting het best verstrooid wordt, dus moet ik daar rekening mee houden als ik ga printen.


Hierboven print ik een ruitje voor een van de knipperlichten. Liggend printen zou makkelijker en sneller zijn geweest, maar dan wordt het licht direct naar boven en beneden verstrooid. Al doende leert men.

Hier wordt de kap geprint, met heel veel ondersteuning voor de gaten.


Van die kap print ik er gelijk maar een paar, van verschillende materialen. Die moet ik vervolgens glad schuren en voorbereiden voor het spuitwerk, want de kap krijgt uiteraard dezelfde kleuren als de DF.

Hieronder het binnenwerk van de kap. De vier ledjes van de knipperlichten krijgen een eigen houder. Met dubbelzijdig tape plak ik ze vast.

Dit is de houder voor het remlicht (in het midden) en de vier leds voor het achterlicht.

Toen kwam het spuitwerk.


En dan het uiteindelijke resultaat.


In de volgende aflevering zet ik alles op- aan- en in de fiets. Zodat ik eindelijk dit project kan afronden.

 

30 december 2015

Arduino project 14: achterlicht eindelijk klaar

Het heeft even geduurd voordat ik weer wat nieuws te melden had over mijn fietsproject. Het aan de praat krijgen van mijn achterlicht had toch nog flink wat voeten in de aarde. Dit kwam door brak programmeer werk, denkfouten in de pin layout van de stekker die in het schakelkastje gaat, en een vervelend loszittend contactje. Je kent het wel; denk je de fout in een ontwerp gevonden te hebben, maar helaas, weer terug naar de tekentafel. Totdat je dagen later stom toevallig ergens anders een loszittend draadje tegen komt, en de hele santekraam ineens als een zonnetje draait. Maar ondertussen heb je wel op zes andere plekken gezocht, en dan uit pure frustratie de hele zooi maar even voor een paar dagen in een hoek van de kluskamer gedeponeerd.

Onderkant van het achterlicht

Maar eerst bij het begin. Na het printen van het achterlicht konden de Ebay-lampekapjes erin. Deze pasten aanvankelijk niet perfect. Dit ligt niet aan mijn printer, maar aan Sketchup. Dit programma is eigenlijk gemaakt voor architectuur werk en heeft een minimale resolutie van een millimeter. Voor huis- tuin en keuken werk is dit natuurlijk voldoende, maar op een gegeven moment loop je tegen problemen aan, zeker als je onderdelen in elkaar moet passen. Om deze reden ben ik inmiddels overgestapt op een ander CAD programma: Solidworks. Dit is een heel duur professioneel 3D ontwerp programma, waarvan er op m'n werk gelukkig nog een licentie over was.

De Ebay lampjes in de 3D print gelijmd


Eerst moesten de lampekapjes in het achterlicht. Na flink wat schuren en schaven lukte dit uiteindelijk. Daarna kwamen de ringleds. Deze plakte ik op een 3D-geprint plastic houder, waarna het geheel de lamp in ging.

Nadat ik de programmeerfoutjes uit de Arduino had gehaald, werkte het geheel eindelijk naar behoren:


26 november 2015

Arduino project 13: 3D printen van het achterlicht (deel 2)

3D printen met een zelfgebouwde printer is een kwestie van (veel) vallen en opstaan. Zo ook bij mij. Om kort te gaan: het printen van het nieuwe achterlicht ging niet van een leien dakje. Ik was van plan op de lamp te gaan printen in ABS. Dat is wat weer-bestendiger dan PLA. Ik had bij Ridix in Rotterdam een mooi kleurtje uitgezocht. Na flink wat aanpassingen aan de temperatuur van de printkop en het bed heb ik een testprint van het achterlicht gemaakt, in de schaal van 1:2. Dat ging nog best goed


Het opschalen ging echter niet zo geweldig. Na twee uur printen begon het hele werkstuk los te komen van het bed. Dit is iets waar ABS om berucht is. Eigenlijk is mijn ontwerp te groot voor ABS, en zeker voor mijn printer.

 
ABS ging dus even niet lukken, dan maar weer terug naar PLA. Kleurtje bestellen en weer aan de gang. De printtijd was ruim 10 uur, dus dit moest ik in een weekend doen. Terwijl ik aan de zondagse koffie zat, stond de printer boven op zolder te horren. Toen tegen de avond de print voor 95% af was ging het mis. Om de een of andere reden ging er iets mis met het transport van de printkop, met als gevolg dat de bovenste laag verschoven was.


Dus moest ik de printer weer onder handen nemen. Door her en der wat aan het mechaniek te smeren en de printsnelheid wat te verlagen hoopte ik de printer te overreden nu wel een mooie print te produceren. En jawel, het volgende weekend was het raak (drie keer is dus nog steeds scheepsrecht). Na ruim 14 uur printen kon ik de lamp heel voorzichtig van het platform peuteren:


Het verwijderen van het support materiaal was nog wel even een klus, maar met schroevendraaier en mes kwam uiteindelijk alles los. Nu komt de volgende stap: het monteren van de Ebay kapjes en de ringleds.



Mijn printer kan prima overweg met kleine klusjes. Maar is deze meer dan 10 uur aan de gang, dan kan het mis gaan. Daarom heb ik afgelopen zomer de grote stap genomen om aan een Kickstarter project mee te doen. De firma E3D in Engeland had een printer op stapel staan die zowel goedkoop en groot is. De levering staat nog steeds op schema, en ik hoop met de kerstdagen lekker aan het klussen te zijn aan de nieuwe printer. Maar eerst nog even klussen aan mijn Velomobiel, en als het in het weekend eens een keer mooi weer wordt, weer een stukje fietsen.

15 november 2015

Arduino project 12: 3D printen van het achterlicht (deel 1)

Bij het vervangen van de 'boordcomputer' heb ik ook tegelijk maar de andere elektrische onderdelen van mijn fiets aangepakt. Al sinds ik ermee rond rijd, prijkt op de achtersteven van mijn fiets een (eveneens) zelfgebouwd achterlicht. Destijds (alweer tien jaar geleden) deed ik dat met epoxy hars. Anno 2015 doen wij dat met de 3D printtechniek (gelieve voorgaande zin te lezen met de stem van Chriet Titulaer in het achterhoofd).

Mijn nieuwe achterlicht zal gaan bestaan uit drie lampen; twee voor de richting-aanwijzers en één voor het hoofdlicht. Op ebay heb ik al de diverse onderdelen bij elkaar gesprokkeld:
Een en ander kwam (uiteraard) uit China, dus het duurde even voordat alles binnen was. De grootste lens is van glas en heeft een doorsnede van 51mm. Dat wordt dan het hoofdlicht, van dat andere kappie ernaast heb ik een zakkie vol, ik kon ze kopen per tien, voor 2 euro of zo. De ringleds erboven zet ik hier dan achter en dat alles gaat in de te printen lichtkap. Met ouderwets potlood en papier (sorry Chriet) en een gewone analoge schuifmaat, maak ik een schets:


En daarna dan aan de gang met Sketchup. Dit is niet makkelijk. Althans voor mij dan, want ik ben een redelijke newbie op cad/cam gebied. Daar komt nog bij dat het ontwerp wel 'schoon' moet zijn, anders verslikt de 3D printer zich in de lamp, met onvoorspelbare resultaten tot gevolg. 

Maar na veel vallen en opstaan, en na heel veel uren klooien en opnieuw beginnen, heb ik iets ontworpen dat door de printer geslikt gaat worden. Ik check dat van tevoren met het programma Netfabb Basic, een gratis programma dat .stl bestanden kan scannen op fouten. Daarvoor moet ik eerst een module downloaden en installeren voor Sketchup, waarmee ik .stl bestanden kan converteren naar .stl. Ik heb dan nu dus een ontwerp, en daarna volgt het printen (om met Chriet te spreken: wocht vervolgt ;-)

03 mei 2006

Achterlicht eindelijk af !

Het achterlicht -het project waar ik een half jaar geleden mee ben begonnen- is nu eindelijk af. Waarom heeft dat zo lang geduurd ? Nou, ik zat nogal in m'n maag met het waterdicht maken van het geheel, en daar heb ik uiteindelijk een oplossing voor gevonden. Bij de lokale klussenboer heb ik een tube zwarte siliconenkit gehaald. Vervolgens heb ik van 2mm dik karton een mal gesneden en daar de kit in gespoten en afgestreken. Na een dag drogen heb ik dan een mooie plak zwarte kit, waar ik met een scherp mes een afdichtring uitsnij welke ik in de lampvoet plaats. Nu nog de lamp erop schroeven en klaar is Rob. Een watertest onder de lopende kraan werd met goed gevolg doorstaan. Ter voorkoming van corrosie van de printplaat en de LED-voedingen heb ik de electronica bespoten met speciaal daarvoor bestemde lak. Hier een plaatje...

23 april 2006

Chroom

Het weer was er vandaag (redelijk) naar, dus deze dag begonnen met een klus die al een tijd op de lijst stond: het spuiten van de diverse verlichtings-ornamenten. Omdat mijn Quest rood gaat worden heb ik lang gezocht naar een geschikte kleur voor de armatuurtjes. Zwart vond ik niets, grijs, wit of een willekeurige andere kleur ook niet. Totdat ik ergens op internet een bedrijf vond dat chroom kan spuiten. Dat leek mij wel wat. Maar bij dat bedrijf moet je de spullen toezenden, waarna zij voor veel geld je spullen van een laag chroom gaan voorzien. Ik hou het echter liever in eigen hand. Nu heeft Motip sinds kort een nieuwe verfsoort op de markt, luisterend naar de naam Silver Chrome. Het is weerbestendig en gewoon bij Halffords om de hoek te koop. Mooi. Ik aan de gang.

De te bespuiten onderdelen (de lampvoet voor het achterlicht en de knipperlichten) heb ik mooi glad geschuurd en in de garage in gelid opgesteld. De verpakking van de verf bevat twee spuitbussen; één zwarte bus voor de ondergrond en één voor de afwerking. Geheel volgens de handleiding breng ik eerst enkele dunne zwarte laagjes aan. Deze laag is nodig om straks het chroom-effect te versterken. Daarna gaat de chroomverf erop. Er moeten minstens vijf lagen aangebracht worden. Gelukkig is de verf al na vijf minuten overspuitbaar, dus de wachttijden lopen niet erg op. Die vijf minuten besteed ik door wat onderhoud te doen aan de ligfiets van m'n vriendin; een oude M5 ligfiets uit 1989. De originele remblokjes zaten er nog op, en die waren nu echt aan vervanging toe. Tevens monteer ik op mijn Optima Condor SPD-pedalen. Maar ik dwaal af...

Langzaam aan krijgen de armatuurtjes kleur. Zoals op de verpakking staat is het effect gelijk aan een gematteerde chroom look. Niet zo mooi als de professionele bedrijven dat doen, maar ik ben tevreden.



Voor wie zijn fiets voor (heel veel) geld nog meer wil laten opvallen; neem eens een kijkje op de site van Alsacorp.

15 maart 2006

Even recupereren....

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met een aantal projecten; het achterlicht, de accumeter en er is een begin van aktiviteiten aan de extra lamp die ik boven m'n hoofd wil plaatsen. Omdat ik graag lijstjes maak is hier een lijst van de afgeronde en de te ondernemen aktiviteiten aan mijn toekomstige ligfiets:

  • achterlicht: bijna afgerond, lampvoet moet nog een kwastje hebben en de onderdelen moeten nog aan elkaar gezet worden.
  • accumeter: klaar.
  • knipperlichten: ik heb een schema van iemand op internet gevonden. De onderdelen daarvoor moet ik nog kopen. Verder ben ik aan het nadenken over de armaturen zelf. Voor de lampjes zelf heb ik al goedkoop drie Luxeon 1W lampjes kunnen vinden (one to go). De lampjes moeten naast knipperen ook nog continu kunnen branden, maar dan wel in een dimstand.
  • het hoofdlicht: kan nog van alles worden. Op www.ligfiets.net zag ik dat Wilfred van Norel bezig was met het mengen van het harde blauw-witte licht van standaard Luxeons met het licht van warm-witte leds. Erg interessant. Ook wil ik de mogelijkheid hebben het licht te dimmen. Verder ben ik aan het nadenken over een mogelijkheid om de dimstand op het schakelbord in de Quest te kunnen zien, daarvoor wil ik dezelfde schakeling gebruiken als die van de accumeter.
  • uitrusting: een goede fietshelm en Shimano SPD schoenen. Als ik die schoenen heb wil ik ze gelijk gaan uitproberen op mijn huidige ligfiets: een Optima Condor. Als ik mijn mede-liggers op ligfiets.net mag geloven kan je eigenlijk niet zonder......
  • diversen: onder andere stevige kastjes voor de Li-Po accu's, het inbouwen van het schakelbord, uitzoeken welke stekkerverbindingen ik zal gebruiken (moeten vochtbestendig zijn).
Al met al nog heel wat uitzoek- en knutselwerk, maar dat mag, want ik heb nog een half jaar de tijd.

11 maart 2006

Houten lampvoet

Daar is tie dan; de houten lampvoet waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest. In de schuur hadden we nog een plaat met zeer buigzaam soort van multiplex staan. Het heeft zowat het gewicht en de zachtheid van balsa-hout. Ik heb twee plaatjes uitgezaagd en deze op de Questmal geschroefd. Watervaste lijm tussen de plankjes en daarna een dag wachten. De plankjes kwamen na die dag mooi van de Questmal en de vorm bleef goed stijf. Daarna aan de gang met houtvijl en schuurpapier. Toen de grondvorm er eenmaal was heb ik de plankjes 'geïmpregneerd' met hars. Hierdoor werd de voet mooi hard en weer wat stijver. Met een bijtel heb ik vervolgens voorzichtig de printplaat en lampekap-uitsparing in de voet uitgehakt. Dit viel nog niet mee; de uitsparing was eerst te ruim, en na het aanbrengen van wat schildersplamuur weer te krap. Maar na veel kliederen, schuren, passen en meten wilde de twee onderdelen dan toch eindelijk met elkaar verenigd worden.

02 maart 2006

Exit lampvoet

Zoals al eerder omschreven ondervond ik wat hinder tijdens het schilderen van de polyester lampvoet die ik eerder gemaakt had. Deze voet kwam uit een siliconen gietmal. Verf en siliconen houden niet van elkaar, sterker nog zij stoten elkaar sterk af. Van alles geprobeerd, maar iedere keer als ik een paar laagjes verf op de voet had aangebracht begon het weer; de verf parelde en liep weg. Ik heb de moed even opgegeven en ben begonnen met het maken van een houten lampvoet. Deze voet bestaat uit een aantal op elkaar gelijmde platen triplex, die ik later wil impregneren met polyester om de lamp sterker en stijver te maken.

Ondertussen ben ik internet aan het afstruinen geweest om een geschikte zelfbouw LED-dimmer te vinden. Waarom zelfbouw ? Daarom ! Ik heb natuurlijk al een LED dimmer van Dotlight in Duitsland in huis, maar ik vind het leuker om een zelfgebouwde dimmer te hebben. Heb tot nu toe nog geen hapklare schakeling kunnen vinden....

01 februari 2006

Etsen

Afgelopen weekend naar Dil Electronica in Rotterdam. In een ver, ver verleden heb ik mij ooit eens bezig gehouden met electronica, en heb ik zelf een printplaat geëtst. Niet dat het werkte, maar toch. Nu, heel wat jaren ouder en waarschijnlijk ook wat wijzer, ga ik het opnieuw proberen. In de tussentijd is er heel wat veranderd. Moest je toen met viltstift of stickers een printplaat construeren, tegenwoordig hebben wij de PC. Op internet (alweer) vind ik het programma Layo PCB. Een programma dat gebruikt kan worden om printplaten te ontwerpen. En dat heb ik nodig, want ik wil acht LEDjes en vier Microcon voedingen in m'n achterlicht vrotten, en het liefst zonder een bende draden. Ik spendeer een tijd om mij de interface van het programma eigen te maken en maak een ontwerp. Ik druk het af op m'n printer, en waarempel, de schaal komt overeen.

De volgende stap is het overbrengen van de print op de printplaat. En daar is de techniek ook al voortgescheden, er bestaat zoiets als lichtgevoelige printplaat. Prachtig ! De bedoeling is dat je een afdruk van je printplaat op een overheadsheet produceert en deze op de gevoelige printplaat legt. Vervolgens wordt de plaat belicht met UV licht (ik heb nog een oude gezichtsbruiner in de kast liggen), en daarna gaat de print in een ontwikkelbak. Na het ontwikkelen volgt het etsen. Hier zijn heel wat middeltjes voor beschikbaar, maar ik heb nog een oude fles ijzer3cloride in de kast staan, dus die ga ik maar gebruiken. Na wat geëxperimenteer kom ik op de juiste belichtingstijd en krijg ik na het etsen een mooie printplaat.




In de lamp komen acht LEDjes; vier voor de verlichting en vier voor het remlicht. Ik sluit per Microcon voeding twee LEDjes aan, zodat ik tot een accuspanning van 6V nog volop licht heb. Die voedingen meten 5 x 5 mm, dus het is flink priegelen voordat ik ze op de printplaat gesoldeerd heb. Er moeten ook nog wat diodes bij, want de voedingen zijn niet beschermd tegen verkeerd aansluiten, en ik wil niet hebben dat ik zometeen bij het installeren tien euro uit m'n achterlicht blaas. Hieronder de print in de nog niet afgewerkte voet.

26 januari 2006

En er was licht !


Na maanden van denken, plannen, prakkizeren, overwegen, materiaal inslaan, zagen, gieten, vijlen, schuren, snijden, roeren, gieten, weer vijlen en schuren, weer gieten, vakantie houden, weer verder, LEDs bestellen, printplaten knutselen en andere niet bij name te noemen zaken is dan toch eindelijk de dag aangebroken waarop de ruwe versie van de lamp als 'af' kan worden beschouwd. Alle kappen in elkaar, 12 volt op de voeding en de vier LEDjes laten branden. Zie hiernaast het lichtende resultaat. Het beeld komt niet helemaal overeen met de werkelijkheid, hoofdzakelijk veroorzaakt door de bejaarde staat van mijn digitale camera.

25 januari 2006

Het drietal

Vandaag de LEDs op een proefprintplaat gemonteerd. Ik kom uit op twee LEDs per Dotlight voeding. Om de lamp een beetje mooi vol te krijgen kom ik uiteindelijk uit op acht LEDs; vier voor de verlichting en vier voor de remlichten. De voet is nu ook bijna af, er moet nog wat gladgeschuurd worden en hij krijgt nog een kleur (ik weet nog niet welke). Het geheel ziet er zo uit:

22 januari 2006

Talkpoeder

Na het maken van de voet en het (grof) afwerken ervan volgde het inmonteren van de LEDjes. Dit deed ik eerst op een proef printplaat, omdat ik nog wat wilde schuiven en rommelen om tot een zo mooi mogelijke verlichting te komen. De LEDjes zijn van het High Brightness fabrikaat en doen hun naam eer aan. Toen ik ze uit het postenvelop van de duitse firma Dotlight haalde zat er een brief bij met een waarschuwing om toch vooral niet recht in in een LEDje te kijken. Ze moesten eigenlijk beschouwd worden als kleine lasers. En inderdaad, ze overdreven niet. Een korte blik in zo'n ding stond garant voor een paar lasogen. Dit wil ik mijn toekomstige mede-weggebruikers natuurlijk niet aandoen, dus zon ik op een manier om dat licht wat diffuser te maken. Ik had nog genoeg giethars over, en ik wilde wel eens proberen of het mogelijk is om met dit spul een zogenaamde diffusor te maken, waarmee ik het licht wat kon verstrooien. Na wat proefjes en testjes kwam ik tot een goede combinatie; ik mengde simpelweg wat talkpoeder door de giethars en goot het mengsel in de juiste vorm. Na wat geknoei met de juiste dosering had ik uiteindelijk de volgende diffusor gefabriceerd:

18 januari 2006

De harsvoet

Het resultaat van de siliconen-giet-actie van eergisteren was matig; veel bellen in de siliconenmal. Maar aangezien ik door mijn pot siliconenrubber heen was en ik zo snel geen nieuwe kon kopen, moest ik maar het even met deze mal doen. Na de mal met tandenborstel en water van oude gipsresten ontdaan te hebben, heb ik het geheel klaargemaakt voor het gieten van de hars-voet. Het kartonnen bakje dat ik voor de siliconenmal gebruikt had, diende nu als malhouder. Hiermee voorkwam ik dat de mal tijdens het gieten zou doorbuigen, waardoor de vorm wel eens niet goed zou kunnen aansluiten bij de lamp.

Na het gieten met giethars weer een dag wachten. Schrik niet, maar zo kwam de voet uit de siliconen mal (maar het kwam gelukkig allemaal goed hoor...)

16 januari 2006

Een nieuwe mal

Na veel schaven en schuren werd het dan toch eindelijk tijd om de lampevoet te vereeuwigen middels een siliconenbad. Ik had er vooraf een hard hoofd in want het gipsen/alabastine ding bleef bros en breekbaar. Het maken van de gietbak werd zo langzamerhand routine. Deze keer beplakte ik de binnenkant van de kartonnen bak met plakband, zodat de siliconen er zometeen wat makkelijker uit gaan. De voet in de gietbak, siliconen mengen met harder, gieten en 24 uur wachten

14 januari 2006

Witte voeten

Na lang experimenteren en nog langer rommelen uiteindelijk een manier gevonden om een lampe-voet te maken voor het achterlicht. De eerste 'prototypes' maakte ik (zoals gewoonlijk) van gips. Ik zette de kap van de lamp op twee ijzeren draden en dichtte de kap onder af. Met gips boetseerde en kleide ik vervolgens met een mal een gipsen 'ornament' rond de kap. Zoals het een prototype betaamt kwam ik twee problemen tegen. Probleem één; er bleef te weinig ruimte over om de printplaat en de LEDs onder de kap kwijt te kunnen. Probleem twee: het gips was te bros om achteraf te worden nabewerkt.

Probleem één heb ik opgelost door de voet iets te verhogen en een verlaagde mal in de lampekap te maken (weer van gips). Zo ontstaat er een verdieping in de voet waarin straks de printplaat valt. Punt twee heb ik opgelost door in plaats van gips Alabastine Allesvuller te gebruiken. Dit droogt een stuk langzamer dan gips en is dus ook langer na te bewerken. Hieronder een foto van de lampekap op z'n metalen onderstel.


De witte voet die onder de lamp uitsteekt is de mal die voor de 'verdieping' van de gipsen voet moet zorgen. Hij is ingepakt in plastic en plakband, anders krijg ik 'm niet los van de voet. Hieronder de gipsen voet direkt na het verwijderen van de lampekap. Zoals te zien is, moet het geheel nog fiks bijgewerkt worden, want dit ziet er niet uit.

01 januari 2006

Voetje

De lamp die ik maakte moet natuurlijk voorzien worden van de nodige electronica, en moet daarbij waterdicht op de Quest gemonteerd worden. Nu had ik al wat ideeën over een voet, maar hoe ik het een en ander kon maken, daar was ik nog niet over uit.

Vandaag een psychologisch belangrijke dag; dit jaar wordt m'n Quest geleverd ! Dat gebeurt weliswaar pas in september, maar toch. Mensen die op dit moment een fiets bij Velomobiel bestellen moeten daar nog drie jaar op wachten. Voordat de fiets af is heb ik in ieder geval nog een aantal projecten die afgerond moeten (kunnen/mogen) worden:
  • Accu indicatoren.
  • Een derde licht op het trekhaak-punt. Om beter op te vallen in stadsverkeer.
  • Knipperlichten met hoge rendements LEDs erin, de standaard knipperlichten zijn volgens de veel fietsers te zwak.
  • Nadenken over Luxeon verlichting en de mogelijkheid deze te dimmen.
  • Ook nadenken over welke accu er in de fiets gaat; NiMH of Li-Polymer.
Maar eerst moet de lamp af.

15 december 2005

Schuren, schuren en schuren

Als de hars is uitgehard ga ik verder. Met een vijl ga ik eerst de gietresten van gisteren langs. Daarna komt het schuren. Met een P400 schuurpapiertje maak ik de lamp vlak. Ik gebruik hiervoor een waterproof schuurpapier, want giethars-stof is erg irriterend voor de luchtwegen. Daarna ga ik verder met schuurpapier P600, P800 en P1000. Als ik die laatste stap gehad heb kan ik met schuurpapier niet verder, want P1000 is de fijnste maat die te krijgen is. Om de lamp aan de buitenkant vlak en glanzend te krijgen gebruik ik koperpoets. Het busje is al twintig jaar oud, maar na flink schudden krijg ik de aangekoekte massa in het flesje weer wat los. Omdat ik nog niet precies weet wat ik wil maak ik drie lampen; je ziet ze hieronder.

04 december 2005

Afwerken

Een vers gegoten giethars achterlicht ziet er niet uit. Hij is zo mat als een krant, aan alle kanten steken er gietresten uit en her en der zitten er kleine en grotere belletjes in. Ik begin met de gietranden. Die zijn met een mesje of vijl makkelijk te verwijderen. De kleine belletjes krijg ik weg door de gehele lamp wat op te schuren. De grote bellen zijn een probleem; als ik die weg wil schuren hou ik geen lamp over. Ik besluit ze op te vullen met giethars. Dit houdt in dat ik weer een dag moet wachten voordat ik verder kan.

03 december 2005

Polyester gieten

Nadat ik met een holslagpen een gat in de gietvorm had geslagen (anders krijg ik de giethars en zo moeilijk in) kon ik beginnen met het maken van de eerste polyester lamp. Daar gaan we:
  • de twee siliconen helften van de mal aan elkaar zetten met plakband (tegen lekken van de polyesther giethars)
  • twee delen polyester en een deel harder afwegen
  • mespuntje rode kleurstof toevoegen
  • het geheel goed mengen
  • kwartier wachten om luchtbellen te laten ontsnappen
  • giethars in de mal gieten
  • laten uitharden