Betuwe en Kinderdijk

 

Lekker drie dagen lang vrij geweest. Dus dat betekent drie dagen lang een vroeg fietstochtje. De eerste dag was ik naar het noorden gefietst, omdat de wind daar zo ongeveer vandaan kwam. Dat doe ik vaak, want dan heb ik op de terugweg lekker wind mee. Niet dat er veel wind stond dit weekend. De eerste twee dagen was het nog wel erg koud in de vroege ochtend uren. Ik had dus besloten mijn winterkloffie weer aan te trekken. Al fietstende word je natuurlijk wel warm, maar ik wil onderweg ook wel eens stoppen. En als je een lekke band hebt is het wel prettig om bij de bandenwissel niet te snel af te koelen.

De tweede dag ging ik richting de Betuwe, dat is naar het oosten dus. Net zoals gisteren weer veel zon, en een schraal briesje. En omdat ik naar het oosten fiets, en de zon net is opgekomen, zie ik eigenlijk geen sodemieter van de in bloei staande appelboomgaarden. Zodra ik in Geldermalsen de steven gewend heb en ik dus weer naar het westen fiets, heb ik wat meer zicht:

 Op de appeldijk bij Tricht staan de appelbomen en het koolzaad mooi in bloei.

's Middags betrekt de hemel langzaam en gaat het 's avonds regenen. Die regen trekt net weg wanneer ik de volgende ochtend opsta. De temperatuur ligt een stuk hoger en het ruikt lekker zompig buiten. Omdat de hemel egaal grijs en grauw is, twijfel ik nog of ik wel zal gaan fietsen vandaag. Morgen zit ik weer achter een saai bureau, dus vooruit dan maar. Misschien blijft het wel droog deze ochtend.

Het is onderweg nog mooi nevelig en heel erg stil. De vogels fluiten weliswaar, maar verder is er niets te horen. Heerlijk. Eenmaal bij Kinderdijk aangekomen breekt de hemel een heel klein beetje open. Ik zet mijn fiets zoals gebruikelijk op het pad naar museummolen Blokweer en kan de onderstaande foto's schieten. Toch wel blij dat ik op pad ben gegaan vandaag.

 

Lente prikje in de Betuwe

Vorige week was het zoals wel meer de laatste tijd koud, nat en somber. Maar afgelopen zondag ochtend was het zowaar even zonnig en aangenaam weer. Een buitenkans dus om er even opuit te gaan

Ik dus de fiets in en op weg naar de Betuwe, in de hoop daar de appelbloesems te zien bloeien. Er stond weinig wind, en het is nog vrij fris, maar de zon schijnt en de vogeltjes fluiten. 

Nog niet alles staat in bloei, maar het is toch mooi onderweg.

Puik paasweekend

De afgelopen dagen hebben wij qua weer niets te klagen gehad. Elke ochtend was ik lekker wezen fietsen. Zaterdag naar de Betuwe, alwaar de bloesems bezig waren te ontluiken.

Zondag naar Loevestein, en het nieuwe mooie natuurgebied eromheen.

Maandag naar de Biesbosch.

Stille zondag ochtend.

Afgelopen zondag richting de Betuwe gefietst om te kijken of de appelbloesems al aan het ontluiken waren. Er stond een schraal noordoosten windje, het was koud en helder. De zomertijd was afgelopen nacht ingegaan, maar daar was qua temperatuur niet veel van te merken; het was deze ochtend kouder dan tijdens de kerstdagen.

Langs de zuidkant van de dijk langs de Linge ging ik richting Geldermalsen. Er liepen wat wandelaars en ik zag een enkele verdwaalde fietser. Maar voor de rest geen auto's of ander gemotoriseerd verkeer. Heerlijk. De appelbloesems stonden helaas nog niet in bloei, daarvoor was het de afgelopen weken te koud geweest. Ik gok dat dit met de huidige temperaturen nog wel een of twee weken gaat duren.

Toen ik de A15 overstak zag ik pas hoe stil het echt was: niemand te zien. En het was toch echt negen uur in de ochtend.

Heerlijkheid Mariënwaerdt

Een week geleden had ik het plan opgevat om de bloeiende appelbomen in de Betuwe eens te gaan bekijken. Een leuk ritje langs de dijken van de Linge, met mooie pittoreske boerderijtjes links en rechts langs de dijk. Helaas was het weer weer een spelbreker. Het was niet alleen somber, maar ook nog erg koud. Sterker nog: het vroor. De appelboeren hadden de sprinklers aangezet om de prille appelbloesems te beschermen tegen vorstschade.

Nu is een beetje ijs op een appelbloesem natuurlijk zeer fotogeniek, maar ik was zo dom geweest om met een bijna lege accu in mijn fototoestel op pad te gaan, en deze gaf er na een paar sombere plaatjes de brui aan. Van die foto's kwam dus niet veel terecht, maar er viel niet veel te fotograferen, want van ijs op bloemen was bij dit sombere weer niets te zien.

Heel anders was het vandaag. Niet alleen was het op deze eerste paasdag 20 ℃ warmer dan een week geleden, maar stond het 'milieu' volop in bloei. Ik dus de fiets in, met dit keer een volle accu. De appelbloesems in de boomgaarden waren jammer genoeg al uitgebloeid, maar ik wist dat er bij de Mariënwaerdt achter Beesd nog een dijkje moest zijn waar wat grote appelbomen langs de kant van de weg stonden, en misschien waren die oudjes wat trager met bloeien dan de jeugdige uitslovers bij de kwekers.

En ja, ik had mazzel. De dames stonden nog in volle bloei en hadden zo te zien geen last gehad van de kou van een week geleden. En omdat ik (uiteraard) vroeg was, had ik het rijk alleen.

Het weer een week geleden, met rijp op de daken

Bomenrij bij het Lingebos

Uitslover in bloei

De toegangsweg van de Mariënwaerdt

In de Mariënwaerdt

Bloeiende appeldijk