13 mei 2022

Meidagen

Veel gefietst de afgelopen weken, maar minder gefotografeerd. Dat kwam meestal door afwezigheid van schilderachtige wolkenvelden of pittoreske mistbanken. Daar komt nog bij dat de zon met het lengen van de dagen steeds vroeger op komt, en dan moet je er dus snel bij zijn als je onderweg nog een zonsopkomst wil spotten.

Het is deze maand gelukkig toch nog twee keer raak geweest. Eerst in de Biesbosch (zie hieronder)...

.. en later deze maand in de Alblasserwaard. Hieronder staat de Westermolen nabij Goudriaan te soezen in de ochtendzon.

En rijnaaken op de dampende Lek.


 

19 april 2022

Puik paasweekend

De afgelopen dagen hebben wij qua weer niets te klagen gehad. Elke ochtend was ik lekker wezen fietsen. Zaterdag naar de Betuwe, alwaar de bloesems bezig waren te ontluiken.




Zondag naar Loevestein, en het nieuwe mooie natuurgebied eromheen.




Maandag naar de Biesbosch.


03 april 2022

IJs in de boomgaarden

Een maand lang geen foto's gepost. Weliswaar wel regelmatig gefietst, en onderweg wat foto's gemaakt, maar die plaatjes kwamen niet door de ballotagecommissie. De voorzitter van die commissie ben ik zelf en is nogal een zeikerd. In maart hebben wij natuurlijk veel mooie en zonnige dagen gekend. Maar er zat te weinig stof in de lucht, en die stof zorgt voor mooie rode luchten wanneer de zon op komt. De afgelopen maand was het maar tien minuten mooi rood aan de hemel, en daarna was het afgelopen met de pret.

Dit was dit weekend niet veel anders. Daar komt nog bij dat ik nog niet helemaal over geschakeld ben naar de zomertijd, en ik dus pas wakker werd toen de zon al op was. Gisteren was ik nog net op tijd voor een mooi plaatje van de Oudendijkse molen aan het riviertje de Giessen.


Het was koud en het vroor een beetje. En dat deed het ook vandaag. Ik was te laat voor een zonsopkomst bij Kinderdijk, maar ben er toch naar toe gefietst. Tijd niet gedaan.

En zo reed ik onderweg langs fruitteler van Os. Om vorstschade te voorkomen was hij bezig zijn boomgaarden te besproeien. En zo werd het tijdens de eerste dagen van de lente toch nog ineens winter.



Rijdend over het fietspad langs het kanaal Achterwaterschap zie ik vreemde eendjes in het water dobberen. Grijs met zwarte snavels, het vrouwtje meer lijkend op een gewone eend. Een foto maken zit er niet in, want ze vliegen al op wanneer ik langs kom rijden. Een zoektocht later op 'welke vogel is dit' leert mij dat dit krakeenden waren. Weer wat geleerd. Even verderop zit een buizerd op een hek, met op armlengte een haas in het gras. De haas weet dat hij te groot is voor de buizerd, en dat weet de buizerd ook. Samen kijken zij toe hoe ik verder richting Kinderdijk bolder.

Bij Kinderdijk aangekomen is het er doodstil. Het vriest nog licht, maar er staat geen wind, en de zon is zelfs een beetje warm. 







28 februari 2022

Fietstochtjes in februari

De maand februari heeft mij in eerste instantie niet erg veel mooie foto-momenten opgeleverd. Het was net zoals in de maand ervoor somber en nattig.  

In het weekend van 5 februari maakte ik nog wat foto's van de Alblasserwaard. Wolken die laag over het landschap schoven, met zo af en toe een zonnetje.



En toen kwamen Dudley, Eunice en Franklin. Een heel weekend niet gefietst. Een tochtje in het weekend is leuk, maar niet als je het risico loopt om met fiets en al van een dijk te bolderen. Dus toen maar een weekend over geslagen. Afgelopen weekend was het eindelijk weer beter. Zaterdag ochtend naar de Mariënwaerdt geweest. Op veel plaatsen onderweg de treurige resten van omgewaaide bomen. Dudley, Eunice en Franklin hadden hier goed huis gehouden. De Mariënwaerdt lag er mooi bij in de mistige vrieskou.







 

31 januari 2022

Zon en hoogwater

Gisteren gebeurde dan eindelijk het onwaarschijnlijke. De zon scheen, en dan ook nog vrijwel de hele dag. Dit was weliswaar aan het begin van de week door de weermannen en -vrouwen van het KNMI voorspeld, maar mijn motto is altijd: eerst zien, dan geloven.

Afgelopen zondag even naar de Biesbosch gefietst. De wind van de voorgaande dag was wat getemperd, dus die hield mij deze ochtend niet tegen. Onderweg dansten veel reeën met witte kontjes in de schemer voor mij uit. Het zijn er meer dan normaal. Dat komt omdat de uiterwaarden en rietkragen onder water staan, waardoor zij een hoger en droger heenkomen hebben moeten zoeken. En niet alleen de uiterwaarden staan onder water, maar ook veel velden zijn prijs gegeven aan het water. De fietspaden door de polders steken her en der maar enkele handbreedten boven het water uit. Dat maakt deze tocht wel weer wat mooier.


 

26 januari 2022

Fotoverslag van de maand januari 2022

De eerste vier weken van het jaar zijn alweer bijna om. Begin deze maand zaten met z'n allen weer in een lockdown. Geen idee de hoeveelste dit is, maar ik hoop dat het de laatste is. In de binnenstad was druilerigheid troef.


 

De meeste winkels hadden voordeur beleid, of je kon er telefonisch iets bestellen en het dan later ophalen. Het weer was net zo druilerig als mijn gemoed. Dan maar een tochtje naar Kinderdijk. Kijken of er daar nog wat te beleven valt.

 

 

Ook hier wonnen de wolken het van de zon. De zon probeerde het nog wel even, nadat hij zich net kreunend en piepend van de horizon ontworsteld had, maar veel puf zat er niet in. De wolken schoven aan, en het was uit met de pret.

Ander weekend dan maar. Misschien een waterig zonnetje boven pittoreske mistbanken ? Maar nee; mist was er wel. Overvloedig zelfs:




Dat had toch ook wel zijn charme, die klamme bomen in de dikke ochtendmist. Dat die mist vervolgens drie dagen aanhield drukte de pret daarna toch wel een beetje.

Afgelopen weekend dan. Zeg nou zelf: deze foto heeft toch de charme van een pak havermout ?


Volgens de weerberichten hebben we komende zondag pas weer kans op wat zon. Ik kijk er nu al naar uit.