Foto ritjes

De afgelopen weken lekker veel gefietst. Dat was ook niet zo moeilijk, want het was meestal mooi weer. Nog wel wat koud, maar verder droog en meestentijds zonnig. Een paar weken geleden fietste ik door een stil en verlaten Kinderdijk. Nu fiets ik er altijd wanneer het stil en verlaten is. Dit is een van de voordelen wanneer je een vroege vogel bent. Slechts een keer ben ik er overdag doorheen gereden, dat was toen ik een lens bij Kamera-Express in Rotteram had gekocht, en de terugtocht mij door Kinderdijk voerde. Diverse touringcars hadden de buitenlandse ladingen afgegeven. De toeristen hadden even minder oog voor de molens, maar des te meer voor die rare gast in zijn vreemde fiets. 

Maar nu is het er dus stil. Het riet langs de waterkant is links en rechts geschoren, en ik zie eigenlijk te laat hoe mooi de molens er bij staan naast het spiegelende water. Ik ben te lui om te stoppen en om te keren, maar fiets wat alerter verder. Even verder dient zich een molen aan die er mooi bij staat.

En ook in de polder even verderop is het mooi.

En in de weekenden erna is het gelukkig niet anders. Het wordt langzaamaan warmer, en de dagen worden langer. Dat betekent dat de ooievaars weer terug keren uit het zuiden...

.. en de bomen weer vol bloesems staan.

Bij Huibert is een mooi natuur gebiedje dat er op de vroege zondag ochtend stil bij ligt.

Puik hemelvaarts weekend

 

Het was mij 't weekend wel, afgelopen Hemelsvaart weekend. Na wekenlang wisselvallig en nat weer, waren daar ineens vier aaneengesloten droge en zonnige dagen. Elke ochtend stond ik voor dag en dauw op om eens lekker een stuk te gaan fietsen. Hooikoorts pilletje slikken (want daar heb ik last van), waterfles mee, camera's in de fiets en gaan met die banaan.

Op de foto hier boven staat m'n fiets in het Munnikenland, vlak bij slot Loevestein. De polder is hier een aantal jaar geleden op de schop gegaan. Boeren akkers hebben plaats gemaakt voor meertjes, vennetjes, en moerassen. Meestal lopen hier paarden en koeien vrij rond, maar die grazen nu ergens anders.

Op de foto's hieronder is de Alblasserwaard te zien, met een mooie laag mist over de polders.

Tussen Woudrichem en Zaltbommel loopt een mooi fietspad over de dijk langs de Merwede. In de lente slapen hier elke ochtend de schapen met nieuwe aanwas op het fietspad. Ik rijd hier altijd stapvoets. Het is nog vroeg, en de meeste schapen zijn nog in diepe slaap als ik aan kom rijden. Meestal staan ze bij mijn naderen en het wakker worden lodderig op, om mij vrij baan te geven. Een enkel lam kan nog wel eens blijven staan om aan mijn fiets te snuffelen.

Verder ben ik ook nog even naar Kinderdijk gefietst. Het was er opvallend rustig. Behalve wat joggers en een enkele man die zijn hond uit liet, waren er nog geen mensen te zien. Zelfs de fotoclubs waren afwezig.

Lente prikje in de Betuwe

Vorige week was het zoals wel meer de laatste tijd koud, nat en somber. Maar afgelopen zondag ochtend was het zowaar even zonnig en aangenaam weer. Een buitenkans dus om er even opuit te gaan

Ik dus de fiets in en op weg naar de Betuwe, in de hoop daar de appelbloesems te zien bloeien. Er stond weinig wind, en het is nog vrij fris, maar de zon schijnt en de vogeltjes fluiten. 

Nog niet alles staat in bloei, maar het is toch mooi onderweg.

Petlente

Het is nu officieel: volgens de weer statistici verliep de eerste helft van de lente koud, somber en nat. Daar komt nog bij dat de weinige dagen dat het mooi weer was, ook nog op een doordeweekse dag vielen, en dan kan ik dus niet fietsen.

Vorig weekend was het druilerig en mistig, en hoofdzakelijk bewolkt. Afgelopen zaterdag was het zowaar ineens even mooi weer. Ik maakte sinds lang weer eens mooie plaatjes van een zonsopkomst, met het idee om de dag daarop (zondag dus) naar de Betuwe te rijden om te kijken of de appelbomen al in bloei stonden.

Helaas, op zondag ochtend was het weer eens koud, druilerig en zwaar bewolkt.....

Vorig weekend in polder De Huibert

En toen ineens weer mooi weer...

De appelbomen op de Appeldijk bij tricht

IJs in de boomgaarden

Een maand lang geen foto's gepost. Weliswaar wel regelmatig gefietst, en onderweg wat foto's gemaakt, maar die plaatjes kwamen niet door de ballotagecommissie. De voorzitter van die commissie ben ik zelf en is nogal een zeikerd. In maart hebben wij natuurlijk veel mooie en zonnige dagen gekend. Maar er zat te weinig stof in de lucht, en die stof zorgt voor mooie rode luchten wanneer de zon op komt. De afgelopen maand was het maar tien minuten mooi rood aan de hemel, en daarna was het afgelopen met de pret.

Dit was dit weekend niet veel anders. Daar komt nog bij dat ik nog niet helemaal over geschakeld ben naar de zomertijd, en ik dus pas wakker werd toen de zon al op was. Gisteren was ik nog net op tijd voor een mooi plaatje van de Oudendijkse molen aan het riviertje de Giessen.

Het was koud en het vroor een beetje. En dat deed het ook vandaag. Ik was te laat voor een zonsopkomst bij Kinderdijk, maar ben er toch naar toe gefietst. Tijd niet gedaan.

En zo reed ik onderweg langs fruitteler van Os. Om vorstschade te voorkomen was hij bezig zijn boomgaarden te besproeien. En zo werd het tijdens de eerste dagen van de lente toch nog ineens winter.

Rijdend over het fietspad langs het kanaal Achterwaterschap zie ik vreemde eendjes in het water dobberen. Grijs met zwarte snavels, het vrouwtje meer lijkend op een gewone eend. Een foto maken zit er niet in, want ze vliegen al op wanneer ik langs kom rijden. Een zoektocht later op 'welke vogel is dit' leert mij dat dit krakeenden waren. Weer wat geleerd. Even verderop zit een buizerd op een hek, met op armlengte een haas in het gras. De haas weet dat hij te groot is voor de buizerd, en dat weet de buizerd ook. Samen kijken zij toe hoe ik verder richting Kinderdijk bolder.

Bij Kinderdijk aangekomen is het er doodstil. Het vriest nog licht, maar er staat geen wind, en de zon is zelfs een beetje warm. 

Gevleugelde wielen

... en toen was het ineens lente ! In een week tijd van -6°C naar +18°C is niet iets dat je veel meemaakt. Afgelopen weekend heb ik twee fietstochtjes gemaakt. Een keer naar de Biesbosch en een andere keer door de Mariënwaard. Er stond een zuiden windje en de hemel was, afgezien van wat hoge sluier bewolking, wolken loos. Voor het eerst sinds maanden kan ik het DF-dakje thuis laten.

Tijdens het fietsen valt mij meteen op hoeveel gemakkelijker alles gaat. Natuurlijk hoef ik nu niet meer om ijsplaten heen te laveren, maar fiets en mens presteren bij hogere temperaturen een stuk beter. Haalde ik tijdens de vorst met moeite de 35km/h, nu zit ik ineens boven de veertig. En dat zonder dat ik daar veel moeite voor hoef te doen. Heerlijk.

In de Biesbosch maak ik een foto van de DF op het verlaten veerpont ponton. Ik moet eerst wat braamstruiken weghakken om erbij te kunnen, want de pont wordt door COVID al bijna een jaar niet meer gebruikt.Tussen de braamstruiken aan de rivier liggen nog wat sneeuwplakken. Aan het strand raap ik nog wat zwerfafval op om mee te nemen. De PET-fles in het midden ligt volgens mij al een tijd in het water, want die worden al een tijd niet gemaakt.

Op zondag ga ik naar de Mariënwaard. Hier ligt soms ook weer sneeuw in de diepe sloten, maar verder is alles groen. Ik hoor zelfs alweer een kieviet en hoog in de hemel zingt een veldleeuwerik.

Bloesemloze bloesemtocht

Gisteren had ik een mooie mooie ochtend rit uitgestippeld die mij door de bloeiende Betuwe zou voeren. Via de slingerende Linge en door de talrijke oude dorpjes die langs de rivier liggen. Het weer was zoals gewoonlijk de afgelopen weken de fietser goed gezind; nog niet veel wind, geen regen en een mooie heldere lucht. Voor het eerst deze lente was het ook 's nachts niet koud meer geweest. Reden te meer om eens in de fiets te stappen. Garmin mee, lenzen mee, fietsen maar.

Eenmaal in de Betuwe aan gekomen zag ik links en rechts van de weg al wat fruitboomgaarden voorzichtig in bloei staan. Mijn doel was echter de Appeldijk bij het dorpje Tricht. Daar had ik vorig jaar mooie foto's van de bloeiende appelbomen kunnen nemen. Maar toen ik de Appeldijk op fietste, waren de bomen nog kaal, met hier een daar een groen sprietje om aan te geven dat er nog wel leven zat in de boom. Het enige dat bloeide was het koolzaad langs de weg.

Ik kijk er mijn oude bericht van vorig jaar nog eens op na: 21 april was het toen. Ik ben gewoon twee weken te vroeg.

Oude huizen langs de Linge

De Appeldijk bij Tricht

Laan in de Mariënwaerdt

Laan in de Mariënwaerdt

Laan in de Mariënwaerdt

Laan in de Mariënwaerdt

Lente ritje

Afgelopen weekend lekker op weg geweest langs het Merwede kanaal en de Linge. Door de noorden wind is de lucht lekker stofvrij, en dat is te zien aan de knetter blauwe lucht van de laatste dagen.

Alles ligt er deze maand mooi groen bij, en dat levert naast mooie uitzichten ook mooie plaatjes op. Naast groen en blauw waren er onderweg niet veel andere kleuren te onderscheiden, behalve dan een beetje rood, van mijn fiets.