Hoog water

Het moge geen verrassing zijn dat we de afgelopen maanden wat meer neerslag te verwerken krijgen dan normaal. Werd er enige tijd geleden nog alom geklaagd, geschreven en gemopperd over uitdroging van bossen en velden, lage grondwaterstanden en andere rampscenario's, nu heeft de media het over dreigende overstromingen, op hol geslagen woonboten, en meer water gerelateerde ellende.

Nu wonen wij vlak bij een rivier (de Merwede), en kruisen een aantal mindere waterwegen de binnenstad (het Merwede-kanaal en de Linge), dus ik kan dagelijks zien wat de ontwikkelingen zijn op water gebied. 

Rond kerst kwam het water voor het eerst aan de net versterkte dijk. Nu gebeurt dit vrijwel elke winter, dus zo bijzonder was dit niet. Maar ook het water in de polders en kanalen staat nu veel hoger dan normaal. 

Door al dit wassende water wordt mijn actieradius wat beperkt. Het grootste deel van de Biesbosch is bijvoorbeeld afgezet. Niet alleen omdat een deel onder water staat, maar ook omdat het wild zijn toevlucht neemt naar de hoger gelegen gebieden. En om de dieren wat rust te geven zijn veel wegen en fietspaden afgezet. Dat is niet alleen in de Biesbosch zo, maar ook bij de polders rond Loevestein.

Maar als de zon even aanwezig is (heel kort maar), is het toch ineens weer mooi. Zoals hier beneden bij Zaltbommel (en een enorme plas water).

Veel nattigheid

Het regent al meer dan een maand vrijwel elke dag. Dat betekent dus dat ik in de weekenden bepakt en bezakt op pad ga, want er kan altijd wel weer een bui vallen. Het voordeel van die buien is dat je dan ook de kans hebt om wat mooie plaatjes te schieten, als het droog is tenminste.

Vandaag had ik een bijzonder natte ervaring in de Biesbosch. Ik was er naartoe gereden in de hoop dat de uitgestrekte weilanden en moerassen onder gelopen zouden zijn. En ik werd niet teleurgesteld. De dijk naar de veerpont bij de Anna Jacominaplaat was helaas afgesloten vanwege het hoge water. Waarschijnlijk omdat de reeën normaal gesproken in het riet hun heenkomen zoeken, en dat kan nu niet, dus ze lopen en masse op de dijk. En om ze wat rust te gunnen stond er dus vanochtend een groot zwaar hek op de weg.

Ik dus een kortere weg gekozen, en ook hier veel onder gelopen velden. Reeën waren er ook, die bij mijn nadering al plonzend het natte riet in doken. Bij de Noordwaard polder stond het water op de weg, en ervan uitgaande dat mijn DF waterdicht was, reed ik vrolijk door. Toen ik zo enkele tientallen meters had afgelegd voelde ik ineens dat ik natte voeten kreeg. Tot mijn schrik stond er zowat een decimeter water in de fiets. Snel pakte ik tijdens het fietsen de naast de stoel staande fototas op en zette deze al druipend op mijn buik.

Gelukkig werd het water na zo'n 50 meter wat ondieper. Eenmaal op het droge speurde ik vertwijfeld de weg af. Deze was hier nogal bochtig, dus ik kon niet zien of ik nog meer nattigheid voor de boeg had. De fiets trapte door de natte ketting ineens een stuk zwaarder, en vanuit het achterwiel klonken verontrustende tik geluiden. Ik besloot om toch maar door te rijden in de hoop dat ik het ergste wel achter de rug had. Er volgden nog wel wat stukken die onder gelopen waren, maar die waren niet meer zo diep als zonet.

Gelukkig was het water in mijn fiets weer net zo snel verdwenen als gekomen. Op een brug stopte ik om de schade op te nemen. Het getik achterin was opgehouden, en naast mijn fleece vest en m'n oordopjes (die het gelukkig nog deden) was er niets nat geworden. De fiets stond nog wat na te druipen terwijl ik wat foto's van de natte omgeving maakte.

Op zaterdag was het wat zonniger, en wat minder nat, getuige de foto's die ik maakte op weg naar Kinderdijk.

Volop herfst in Nederland.

Het was dit weekend lekker herfstig. In ruim een maand tijd zijn we van temperaturen van bijna 30°C naar dagtemperaturen van 9°C afgedaald. Afgelopen zaterdag wat het qua fietsweer nog het mooist. Ik was vroeg op pad en ben een tochtje naar de Biesbosch gaan maken. Onderweg veel reeën en konijnen. Mooie foto's kunnen maken van de zonsopkomst. 

Vanochtend was het weer wat weerbarstiger. Het was nog donker toen ik uit bed stapte en een blik naar de nog duistere hemel wierp. In het stadslicht zag ik wel wat wolken, maar het zag er allemaal niet zo dreigend uit. En daarenboven waren de straten droog, op wat plassen her en der na. 

Ik dus in mijn fietspak, camera mee. Telefoon en GPS gepakt, wat drinken mee. Ik doe de achterdeur open: sh*t, regen. En niet zo'n beetje ook. Ik hol naar de schuur en kijk op m'n telefoon op Buienradar. Een klein buitje maar. Even wachten dus. 

Ik fiets richting de Huibert terwijl het langzaam licht wordt. De bui van zonet zie ik naar het oosten wegdrijven. Bij de Huibert dient de volgende bui zich al aan, maar voordat het zover is weet ik toch nog wat plaatjes te schieten.

 
 

Zinderend begin van de herfst

Terwijl op dit moment de eerste onweersbuien zich in het zuiden aandienen, ben ik nog bezig met het samenvatten van de foto's die ik dit weekend gemaakt heb.

Het was mij het weekje wel, hoge temperaturen, weinig wind en een hoge luchtvochtigheid. Die luchtvochtigheid zorgde afgelopen zaterdag ochtend ineens voor dichte mist. Ik was toen een rondje aan het maken in de Biesbosch. Op de ene plek zag je niet verder dan een steenworp afstand, terwijl even verderop de zon aan de hemel te zien was. Het was druk in de Biesbosch. Er was een zwemevenement aan de gang, en ik kwam een grote club vogelaars tegen die gewapend met telelenzen de mist probeerden te doorboren. 

Op zondag ochtend was het wat helderder, maar nog even drukkend als de dag ervoor.
 

Zomerritjes

Ik weet het, het is een paar maanden geleden dat ik voor het laatst iets schreef.  Er zat een vakantie tussen, dat wel, maar verder is er niets verrassends voorgevallen. Ik heb gewoon de ritjes gemaakt die ik normaal ook maak, maar zoals zo vaak in de zomermaanden is het landschap niet zo fotogeniek als het gewoon zomerweer is. De zon komt op, de zon schijnt en de zon gaat weer onder. De maand juni verliep grotendeels op de hierboven omschreven wijze, alleen de huidige maand levert wat meer afwisseling, met een heuse storm op 5 juli. Met die storm ben ik wijselijk met mijn fiets niet op pad gegaan. 

Natuurlijk heb ik de afgelopen maanden wel foto's gemaakt, dus hiervan nu een bloemlezing:

Kinderdijk

De Biesbosch

Eveneens Kinderdijk

De Dortse Biesbosch

De spoorbrug bij Moerdijk

 

Storm en regen in weekend.

Afgelopen weekend weer een poging gedaan om twee fietstochten te ondernemen. Op zaterdag was ik van plan om naar de Biesbosch te fietsen. 's Ochtends in huis hoorde ik het zo af en toe al flink waaien, maar ik dacht ik gok het erop. Op de dijk richting de Merwede brug was er nog niet veel aan de hand. Ik werd overvallen door een kort buitje, maar met het dakje op mijn fiets had ik er niet veel last van. Tussen de brug en Werkendam trok de wind al iets meer aan, maar was nog alleszins handelbaar. Eenmaal in het open veld van de Biesbosch was er echter geen houden aan. De wind trok voortdurend aan de elastieken van het dakje. De fiets was verder nog goed bestuurbaar, maar ik was bang dat het dakje uit z'n beugels zou schieten en het ruime sop van de Merwede zou opzoeken. Voorzichtig gekeerd en terug naar huis maar weer. Na 26 km was ik dus weer thuis. Nog even gestopt op de Merwede brug om een foto van de overvliegende wolken te maken.

De volgende dag was het vrijwel windstil toen ik vertrok, wel begon het na een paar kilometer weer te regenen. Bij het strandje aan het eind van de route ligt het water van de rivier er stil bij:

Verderop in de Biesbosch is een deel van de polders onder gelopen, en staan de Amerikaanse molens met natte voeten niets te doen in het water. 

Maar ik geniet wel van mijn fietstocht. Het is geweldig stil. Zelfs de vogelaars in hun auto's laten vandaag verstek gaan.

Meidagen

Veel gefietst de afgelopen weken, maar minder gefotografeerd. Dat kwam meestal door afwezigheid van schilderachtige wolkenvelden of pittoreske mistbanken. Daar komt nog bij dat de zon met het lengen van de dagen steeds vroeger op komt, en dan moet je er dus snel bij zijn als je onderweg nog een zonsopkomst wil spotten.

Het is deze maand gelukkig toch nog twee keer raak geweest. Eerst in de Biesbosch (zie hieronder)...

.. en later deze maand in de Alblasserwaard. Hieronder staat de Westermolen nabij Goudriaan te soezen in de ochtendzon.

En rijnaaken op de dampende Lek.

 

Puik paasweekend

De afgelopen dagen hebben wij qua weer niets te klagen gehad. Elke ochtend was ik lekker wezen fietsen. Zaterdag naar de Betuwe, alwaar de bloesems bezig waren te ontluiken.

Zondag naar Loevestein, en het nieuwe mooie natuurgebied eromheen.

Maandag naar de Biesbosch.

Zon en hoogwater

Gisteren gebeurde dan eindelijk het onwaarschijnlijke. De zon scheen, en dan ook nog vrijwel de hele dag. Dit was weliswaar aan het begin van de week door de weermannen en -vrouwen van het KNMI voorspeld, maar mijn motto is altijd: eerst zien, dan geloven.

Afgelopen zondag even naar de Biesbosch gefietst. De wind van de voorgaande dag was wat getemperd, dus die hield mij deze ochtend niet tegen. Onderweg dansten veel reeën met witte kontjes in de schemer voor mij uit. Het zijn er meer dan normaal. Dat komt omdat de uiterwaarden en rietkragen onder water staan, waardoor zij een hoger en droger heenkomen hebben moeten zoeken. En niet alleen de uiterwaarden staan onder water, maar ook veel velden zijn prijs gegeven aan het water. De fietspaden door de polders steken her en der maar enkele handbreedten boven het water uit. Dat maakt deze tocht wel weer wat mooier.