Ploeteren door de sneeuw

Mijn eerste twee fietsweekenden van het nieuwe jaar werden 'bedorven' door flinke sneeuwval. Het is in zo'n fiets natuurlijk wel minder afzien dan op een gewone rechtop fiets. Je kan niet omvallen (of je moet wel heel erg je best doen), en je zit wat minder in de wind. Maar je kan wel (bijvoorbeeld) van een gladde dijk het water in glijden. En dan is z'n fiets ineens een stuk minder aangenaam.

De afgelopen twee weekenden heb ik welgeteld 50 kilometer afgelegd. Het eerste weekend kwam ik niet verder dan 10 km. Ik was van plan om naar de Voortse molen bij Hellow te fietsen (een tochtje van 30 km). Eerst over de dijk langs de Merwede. Helaas lag er op de dijk een 10 cm dikke laag van half harde sneeuwpap op de weg. Dit voelde aan alsof ik een knollenveld aan het omploegen was met een kinderfietsje. Met een snelheid die niet boven de 10 km/h uit kwam. Ik moest hele stukken lopen omdat m'n fiets niet verder vooruit wilde. Na 5 km heb ik het bijltje erbij neer gegooid en ben via een betere weg weer terug gekeerd.

Het tweede weekend was het gelukkig alweer wat beter. De gewone polderwegen waren inmiddels sneeuwvrij gemaakt, en de fietspaden ernaast ook. Maar mijn favoriete fietspaden  waren nog lekker winters. En dus was het weer ploegen in een polder op een kinderfietstje.

Gelukkig wel mooie foto's onderweg.

 

 

Weer eens een beetje zon in het weekend

Na een zeer wisselende week met in het begin veel zon, en daarna veel regen, zaten we op de laatste dag voor het weekend ineens met veel sneeuw. Deze sneeuw viel vooral in het noorden, maar ook in de omgeving van Gorinchem werd het zowaar even wit. 

De volgende ochtend was die witheid goeddeels verdwenen, maar de zon scheen gelukkig wel weer. Ik er dus op uit met mijn DF. Het vroor lichtjes, er stond weinig wind, en de uitzichten waren mooi.

In de sloten stonden de spui pompen nog volop te pompen, want er moest nog steeds water van twee dagen vrijwel onafgebroken regen weggewerkt worden. En dat leverde weer mooie (ijs) plaatjes op.

Laatste sneeuwtocht naar Kinderdijk

Aangezien het vandaag waarschijnlijk de laatste winterdag van het seizoen is, ben ik deze ochtend naar Kinderdijk gereden. Niet om te schaatsen, maar om te fietsen en er wat plaatjes te schieten. 

Het was met -6°C iets minder koud dan gisteren, maar de straffe oostenwind doet het wel kouder aanvoelen. Op zaterdag werd er al gewaarschuwd dat het druk was bij Kinderdijk, omdat veel mensen van heinde en verre naar de molens komen om een lekker een dagje te schaatsen. Dus ik was voorbereid...

Maar toen ik netjes bij zonsopkomst (acht uur) bij de molens aankwam, was ik toch verrast door de mensenmassa die op dit vroege uur al op de been (en de schaats) was. De fotografen wedijverden met de schaatsers om de beste plek om dan wel de schaatsen aan te doen, of wel de statieven neer te zetten. Maar de sfeer was gemoedelijk en iedereen genoot.

Ondanks al de lagen kleren die ik aanhad, was ik na het nemen van een serie foto's toch snel verkleumd. Snel dus weer de fiets in om huiswaarts te gaan. Pas na een tiental kilometers kwam ik weer een beetje op temperatuur. Onderweg nog veel schaatsers op het ijs, maar het was in de lintdorpjes van de Alblasserwaard een stuk rustiger dan in Kinderdijk. Mooie tocht, maar met die wind wel erg koud. Vreemd te bedenken dat er voor komend weekend temperaturen van 15°C worden verwacht...

Winters Biesbosch

Het is nog steeds mooi en zonnig buiten. Goed, het is steenkoud, maar aangezien we nogal wat donkere en druilerige maanden achter de rug hebben vind ik dat ik daar niet over moet gaan liggen mekkeren. 

En omdat vandaag de zon lekker scheen ben ik er weer eens uit geweest. Niet naar een gebied waarvan ik verwacht dat er veel geschaatst zal gaan worden, maar een lekker stil ritje door de Biesbosch. 

Het is -8°C vanochtend. In de Biesbosch staat een schrale oostenwind die het er allemaal niet aangenamer op maakt. Maar het is stil, het is zonnig en het is mooi. Dus we gaan niet zeuren.

Alle plassen en vennen liggen er in de vroege ochtendzon stijfbevroren bij. De altijd aanwezige vogels hebben hun heil elders gezocht, dus de auto's met vogelaars zijn vandaag ook afwezig. Ik doe een kort rondje vandaag, want fietsen bij deze temperaturen gaat nogal stroef, en bovendien zijn flinke delen van de wegen en fietspaden bedekt met een ijzige laag sneeuw. Maar mooi was het wel allemaal, vandaag.

Koud quarantaine ritje

Vanochtend moest ik er even uit. Ik werk door de lockdown gemiddeld één dag per week op kantoor, en de rest van de dagen thuis. Maar zo af en toe ga ik er even uit. En het mooie weer en de sneeuw is natuurlijk een extra motivatie om er eens vroeg uit te gaan.

Toen ik vanochtend de fiets instapte, gaf de thermometer in de DF -4.5 °C aan. Dat viel nog reuze mee, want er was veel strengere vorst voorspeld. Ik ging over de dijk langs de Merwede richting het oosten. Het viel met de sneeuw op de weg wel mee. Alleen op plaatsen waar boerderijtjes langs de dijk stonden moest ik ineens door een flinke laag sneeuw ploegen.

Eenmaal buiten de stad daalde de temperatuur behoorlijk. Gemiddeld was het min zes / min zeven, en op plaatsen waar een lage mist over de polders hing kelderde de temperatuur naar de -10 °C. Ik had mij warm gekleed en reed met het dakje op, waardoor ik van die sterke temperatuur wisselingen niet erg veel merkte.

Onderweg even gestopt bij de Hooglandse molen, die afgelopen jaar mooi gerestaureerd is. Daarna weer snel naar huis gereden om op tijd te zijn voor de eerste vergadering.

Koude bedoening

Na bijna drie dagen van sneeuw wilde ik er wel weer eens uit. Vanochtend was het helder, en dus maar de stoute schoenen aangetrokken en een fietstocht gemaakt.

De binnenwegen in Gorinchem waren nog wel begaanbaar, maar de fietspaden waren sinds zondagmiddag niet meer geveegd. Dus de centimeters die gisteren gevallen waren lagen er nog. Deze centimeters waren in de afgelopen nacht met de stevige vorst aaneengekoekt tot een brosse weerbarstige koek, waar ik met mijn drie wielen maar moeilijk doorheen kwam.

Na drie kilometer ploegen was ik behoorlijk bezweet, en lag ik te hijgen als een oud paard. En dat terwijl mijn snelheid niet boven de twintig kilometer per uur uit kwam. Gelukkig was het vrijwel windstil, en ook nog mooi helder. Tijd voor wat winterplaatjes.

Winterweer

De afgelopen weken heb ik sporadisch wat gefietst. Ik zeg sporadisch, omdat het weer wel wat te wensen overliet. Of het waaide te hard, of het regende te hard, of het winterde te hard (je moet als Hollander toch wat te klagen hebben over het weer).

Nadat de afgelopen 24 uur de code rood was afgezwakt naar code wit, het weer wat opklaarde en de fietspaden weer enigszins begaanbaar waren, ben ik erop uit getrokken voor een kort fietstochtje. Helaas niet naar Kinderdijk, want er zijn daar op dit moment wegwerkzaamheden, en het mooie fietspad dat Kinderdijk doorkruist word maar zelden geheel geveegd, en in ploeteren door de sneeuw heb ik geen zin.

Rund Um Hause dus maar. Maar daar was het toch ook wel mooi...

Toch weer winter. Rondje Biesbos.

Ligt het nu aan mij of sneeuwt het deze winter altijd op zondag ? Het begint er wel op te lijken. Ondanks dat ben ik deze ochtend toch nog even op pad geweest. Ik heb sinds kort een nieuwe camera, en zoals zoveel vóór mij heb ik het plan opgevat om elke dag één foto op het web te plaatsen. Omdat ik vorige week zondag lui een foto van een theepot had gemaakt (die ik overigens maar zozo vond), moest ik er deze ochtend maar eens opuit gaan.

Ik in de Quest, camera en handschoenen mee. Wanneer ik om half acht vertrek sneeuw het licht. Eenmaal onderweg neemt de sneeuw intensiteit toe en gaat het fietsen steeds stugger. Op straat ligt maar een laagje sneeuw van twee tot drie centimeter, maar zelfs dat doet de rolweerstand flink toenemen. Gelukkig heb ik de wind vooralsnog schuin in de rug.

Het landschap ligt er mooi en stil bij, zo vroeg in de ochtend. Her en der rijden wat auto's langzaam voorbij. Niet omdat het glad is, maar er zitten hier 's winters nogal wat zeldzame vogels (de zogenaamde wintergasten), en dat trekt natuurlijk een bepaald soort publiek. Turend in de velden, met de blik op oneindig, rijden ze voorbij. Mannen met petten, soms met moeder de vrouw ernaast. Als ze mij passeren zie ik zo'n vrouw nog wel eens haar man aantikken, hem attenderend op een andere rare vogel. Ik kom alleen niet in zijn boekje voor, dus meestal heeft manlief weinig interesse in deze fietsende wintergast.

Het ritje wordt kort deze ochtend. Ondanks mijn bril krijg ik toch regelmatig sneeuw in m'n ogen, en ik kan niet lekker doortrappen. Ik maak wat foto's van het prachtig verstilde landschap en fiets weer huiswaarts.

Ik heb op http://robsrx100.blogspot.nl/ mijn foto dagboek weer bijgewerkt. Hieronder nog wat andere foto's van vanochtend.

Winter ritjes

Sinds jaar en dag ben ik een recreatieve Quest rijder. Maar dat houdt niet in dat ik mij in de winter met mijn fiets niet buiten waag. De afgelopen herfst / winter heb ik toch nog frequent gefietst. Zie hiervoor onderstaand fotodagboek.

3 november - naar verjaardag van m'n pa. Ritje Zuidoost Beemster

30 december - Kinderdijk - alles dicht

6 januari - De Biesbos

12 januari - weer Kinderdijk

20 januari - rondje Zaltbommel

24 - januari - schapen in de Alblasserwaard

9 februari - weer een rondje Zaltbommel, nu via Leerdam

10 februari - Okee, vandaag even niet.

gisteren 16 februari - huis bij pont Biesbos

Sinds