Mooi september weekend.

 

De afgelopen weken mochten wij ons laven aan welverdiende wisselvallige weken met soms lekker wat regen. Dat is natuurlijk mooi voor de natuur, die er nu mooi groen bij staat, maar dit levert niet zulke mooie plaatjes op. 

Afgelopen weekend was het ineens weer ouderwets zonnig. In de vroege uren is het dan extra mooi, vooral als moeder natuur de weilanden bedekt met een pittoresk laagje mist. Afgelopen zaterdag was dit nog niet zover, toen was het 'alleen maar' zonnig. Het was daarbij ook nog windstil, waardoor het water in het Merwede kanaal er mooi bij lag.

 

Gisteren was ik langs de Hooglandse molen bij Hellouw gefietst. Mooie mistbankjes over de polder. Koetjes in de wei. Geweldig 😊.
 

En dan is het ineens geen maart meer

... en dan is het ineens april. In een week tijd zijn ineens alle bomen groen, de bollen ontpopt en zingen de vogels zich schor. Ondanks het wisselvallige weer in maart(mist, wind, regen, zon, etc etc), toch nog wat prettige plaatjes kunnen schieten... 

 

Foto's van een zonnig weekend bij Kinderdijk

 

In alle vroegte tik ik op mijn werk dit verhaal. Het is nog donker en het sneeuwt buiten licht. De sneeuw blijft niet op straat liggen, maar de auto’s zijn allemaal wit. De zon heb ik al dagen niet gezien. Meestal is het overdag zwaar bewolkt, windstil, en vaak ook nog mistig. Ik noem dat bij mijzelf altijd ‘niksweer’. Zo’n dag waarop het niet regent, waait of vriest. Er gebeurt gewoon helemaal niets. 

Een week geleden was ik naar Kinderdijk gefietst. Op een zondag ochtend. En het was helder weer, en een beetje vriezend. Terwijl ik aan het fietsen was, was ik mij aan het voorbereiden op een drukke aankomst bij de molens. Deze tijd is namelijk een uitgelezen tijd om mooie foto’s te maken, en je hoeft er niet al te vroeg voor op. 

Maar bij Kinderdijk aangekomen was het wonderlijk stil. Er waren welgeteld twee fotografen bezig, maar voor de rest was er niemand. En dat terwijl het uitzicht best wel mooi was….

 

 

Toch niet zulke gouden maanden

 Schreef ik bijna twee maanden geleden nog enthousiast over de aanstaande periode van gouden maanden, worden we getrakteerd op een lange serie van toch wel bar slecht weer. We werden in oktober verrast door een flinke hoeveelheid wind (met de namen Amy en Benjamin). Verder kreeg oktober de twijfelachtige reputatie in de top tien te komen van de natste maanden sinds 1906. Joepie.

Tijdens Amy en Benjamin heb ik niet gefietst. Toen bleef mijn carboncocon lekker onder het afdakje in de achtertuin staan. Maar tijdens de vele perioden met regen heb ik ook niet gefietst. Recreëren is leuk, maar het moet niet ten koste gaan van mijn algeheel welbevinden. Dus wanneer ik de regen 's ochtends vroeg weer tegen de ruiten van de slaapkamer hoorde roffelen, draaide ik mij nog eens lekker om en dommelde verder.

Nu zou je natuurlijk verwachten dat ik in die periode bar weinig op de gevoelige plaat vastgelegd heb. Maar toen ik deze ochtend de foto's van de geheugenkaarten afhaalde, was de oogst alleszins verrassend: 

  

Gouden maanden

In de fotografie kennen we blauwe uurtjes. Dit is de periode van schemering vlak voor zonsopkomst en vlak na zonsondergang. De lucht heeft dan een soms intense diepblauwe tint. Verder hebben we het gouden uurtje. Dit is de periode direkt na zonsopkomst of voor zonsondergang. We hebben dan mooi rood en oranje licht.

Bij deze introduceer ik blauwe, witte en gouden maanden. Blauwe maanden zijn voor mij de wintermaanden. Het is dan uiteraard koud, aangezien ik in de weekends altijd vroeg in de fiets lig is het vaak ook nog grotendeels donker. Voor mij niet veel aan te beleven eigenlijk.

Daarnaast ken ik de witte maanden. Dit zijn de zomermaanden. De zon staat al brandend aan de hemel op het moment dat ik m'n mobiele badkuip vanonder het dakje in de achtertuin manouvreer. Qua fietsweer natuurlijk prachtig, maar mooie plaatjes levert dat in de regel niet op.

De mooiste maanden vind ik dus de gouden maanden. Dit zijn dus gewoon de lente- herfstmaanden. Zeker als het windstil is, en de polders lekker geuren naar bladeren, mist en koeiepoep. Heerlijk.

 

Mist en zon

Afgelopen zondag was het mooi weer. Voor mijn gevoel de eerste zonnige dag na een lange reeks van sombere en saaie dagen. En omdat het ineens de hele dag zonnig was, leek de dag ineens ook een heel stuk langer. In alle vroegte kroop ik de fiets in om eens lekker een tochtje te gaan maken. In de binnenstad was het donker, koud en helder. Maar eenmaal in de polder dienden zich de eerste mistbanken aan en werd het (fotografisch gezien dan) genieten geblazen.

Kou en mist.

Terwijl het in het midden van Europa overvloedig regent, en het in de alpenlanden uitbundig sneeuwt, was het in Nederland dit weekend fijn zonnig en droog. Het is weliswaar bijna 20°C graden koeler dan een week geleden, maar dat mag de pret amper drukken. Want door die sterke afkoeling krijg je mooie mistbankjes, en daar houd ik als vroege ligfietser van. Vandaar dus onderstaande plaatjes.

 

Fietstochtjes in februari, maart en april

Een tijd niets van mij laten horen. Dat kwam, er viel ook niet zoveel te melden. Het weer varieerde van mwa tot regelrecht pet, en dan valt er ook niet zoveel te moois te zien onderweg. Maar de laatste dagen was het dan toch eindelijk mooi weer en viel er weer wat re fotograferen.

 

Lekker nazomer weer

 

De afgelopen tijd is het lekker nazomer weer. De hitte van begin deze maand is voorbij, en het is 's ochtends vroeg soms al behoorlijk fris. De zon komt gelukkig ook weer wat later op, zodat er tijdens mijn vroege weekend fietstochten weer het een en ander te fotograferen valt. 

Vorig weekend op zaterdag naar Kinderdijk geweest, waar ik eigenlijk net iets te laat aankwam, omdat de zon al ruim een half uur aan de hemel hing. Maar dan had ik maar wat vroeger op moeten staan. Dit weekend was het op beide dagen lekker weer, wel wat fris in de ochtend, maar voor de rest niets om over te klagen.