03 augustus 2020

Opvolger voor overleden camera




Vorige keer schreef ik dat ik op zoek moest naar een nieuwe camera. Nu is bij mij zo'n zoek actie van korte duur. Bij mijn vorige camera had ik een aardig setje lenzen verzameld, en die passen natuurlijk alleen op camera's van het zelfde merk (in dit geval dus Sony). Overstappen naar een ander merk (als ik al dat zou willen) is dus een kostbare aangelegenheid. Dus heb ik gewoon voor de opvolger van de Sony A7II gekozen; de A7III.

De camera is flink was sneller, stiller en licht gevoeliger. Dat deze licht gevoeliger is, zal in de herfst en winter pas merkbaar zijn, want voorlopig is er nog genoeg zon.




De afgelopen weken heb ik wat (foto) ritjes gemaakt en ja hoor, alles werkt naar behoren 😊.






22 juli 2020

Zwanenzang voor camera


De foto's die ik afgelopen vrijdag gepost had, waren gelijk de laatste die ik met mijn Sony A7II had gemaakt. Toen ik zaterdag m'n camera aanzette, kreeg ik een vervelende foutmelding in beeld, en werd de camera automatisch uit gezet. Na wat pielen en puzzelen op internet, wist ik de foutmelding weg te krijgen. Maar goed ook, want het lijkt erop dat het mogelijk de beeldstabilisatie of de sluiter is die problemen geeft, en dan gaat reparatie een hoop geld kosten. Eigenlijk meer dan dan de camera nog waard is.

Ik dus voorzichtig de volgende dag met fiets en camera op pad. Ik was nog redelijk op tijd voor de zonsopkomst. Ik ben nog binnen de stadsgrenzen wanneer ik de eerste fotostop heb. Maar... u raadt het al.... weer dezelfde foutmelding.  @!*#@😡💥.

Het Paardewater in Gorinchem

Wat nu ? Ik sta op dat moment langs het Paardewater in Gorinchem, en het is de eerste keer dat ik hier een mooie foto wil gaan maken. Ik dender in vliegende vaart over de lege straten terug naar huis, om mijn oude Sony RX100 te pakken. Die heeft niet echt een groothoek lens, maar met wat kunst-vlieg-knip-en-plak werk moet het wel lukken hier een presenteerbare foto van te maken. Ik dus terug naar huis, naar boven, camera pakken, weer in de fiets, en terug naar het Paardewater.

Het Paardewater heeft haar naam te danken aan de vijver die naast de weg loopt. Vroeger, voor de komst van de auto's, werden de paarden hier gedrenkt. De paarden zijn verdwenen, de naam is blijven plakken.

Langs het Paardewater fiets ik elke ochtend met mijn gewone stadsfiets naar het werk, mij meestal onbewust van haar aanwezigheid. Maar vandaag niet. Ik maak een serie panorama-foto's die ik thuis aan elkaar zal plakken en begin daarna aan de rest van de rit.




19 juli 2020

Kinderdijk, duinen en zomerse oliebollen tocht

De afgelopen weken heb ik voor mijn doen behoorlijk wat afgefietst. Dat komt eigenlijk omdat ik mijn doordeweekse quarantaine tochtjes ben gaan missen. Maar zodra het kan ga ik er weer even kort, maar soms ook langer, opuit.

Hieronder een ritje naar Kinderdijk. Aan de bordjes te zien is Kinderdijk weer open voor toeristen, hoewel er op dat vroege uur alleen maar wat sporters en een enkele honden-uitlater viel te bespeuren. Dat het ook drukker kon zijn zag ik aan de dranghekken die half in het riet weggeschoven stonden. Het bordje op een van die hekken vermeldde dat toegang tot Kinderdijk alleen mogelijk was voor mensen die een kaartje gekocht hadden.



Een langere tocht maakte ik afgelopen weekend naar de Loonse en Drunense duinen. Het was (natuurlijk) weer windstil en de zon was (eveneens natuurlijk) weer eens vroeg op. Maar de stilte tussen de duinpannen en de heide was onwerkelijk.




... en kort voor het weekend ben ik de oliebollentocht van 2019 nog gaan fietsen.
Hieronder sta ik voor de Anafora, waar we op die zonnige winterdag allemaal bijeen kwamen, iets wat nu niet meer voor te stellen is.


Op het Domplein in Utrecht is het nog stil om half negen.


De landingsbaan bij Soesterberg is helaas gesloten. Dit keer is de reden niet Corona, maar Veldleeuwerik. Deze vogels houden het vliegveld maar liefst vier maanden bezet om daar in stilte te kunnen broeden. Van stilte op de baan in allerminst sprake, verscheidene leeuwerikken laten hoog in de hemel met luid geblèr horen dat wat hun betreft dit terrein voorlopig van hun is. Jaja..


Ik had mij verheugd op een stukkie flink asfalt racen, maar dat zit er dus helaas niet in. En terwijl ik even mismoedig over die mooie baan sta uit te kijken breekt de zon even door het dichte wolkendek.




06 juli 2020

Rij ervaring na een maand DF

Er zijn alweer ruim een maand en duizend fietskilometers voorbij gegaan sinds ik mijn trouwe oude Quest heb ingeruild voor een nieuwe glanzende DF. Het was toen nog zomer, terwijl het de laatste dagen wel heel erg op herfst lijkt.
In de Quest heb ik dertien jaar met veel plezier gefietst, maar in de DF heb ik de laatste vijf weken genoten.

De voordelen
  • De vering is stugger dan in de Quest. Dat rijdt wat onrustiger maar je hebt meer 'weg gevoel', en het bochtenwerk is zoveel leuker met stijve vering.
  • Deze fiets is een stuk stijver dan mijn oude (glazen) Quest. Als ik met de Quest een taluudje afreed wilde de versnelling wel eens verspringen, en voelde ik het zitje op de achterbeugel schuiven. In de DF verspringt of verschuift niets.
  • De beschikbare ruimte is natuurlijk minder, maar valt uiteindelijk nog behoorlijk mee. Vooral het opbergvak rechts achter is mooi gevonden.
  • Tijdens de testrit heb ik even rondgereden met een toerkap, maar dat was niets voor mij. Ik rijd veel rond met het dakje. Heerlijk stil (ook geen windgeruis meer, zelfs niet met stevige tegenwind). Bij regen blijf je redelijk droog, al blijft een schuimkap wel nodig (zeker als je stil staat)
  • De Schwalbe G-One speed light banden hebben het de eerste duizend kilometer prima gehouden. En dat wil wat zeggen, want ik heb heel wat te laat opgemerkte ex-bierflesjes onder mijn banden vandaan horen springen.
  • De fiets is stiller dan mijn oude Quest.
  • Ik heb her en der gelezen dat de DF zijwind gevoeliger zou zijn, maar daarvan heb ik tot nu toe niet veel kunnen merken. Ook tegen de wind in fietsen (zoals afgelopen zondag) lijkt makkelijker te gaan dan in de Quest.
  • De electra is erg netjes weggewerkt, en is bijna niet zichtbaar. Het enige vervelende is dat het klittenband van de schakelkast wel eens los wil raken.
De nadelen
  • Flintstonen gaat niet meer.
  • De beperkte bodemruimte. Ik heb al wat krassen aan de onderkant opgelopen, ik ga nog wat stootkussentjes 3D printen om de ergste schade op te vangen.
  • Het losse windscherm was niet zo'n succes. De bovenkant van mijn fiets is wit, en geeft bij zonnig weer vervelende reflecties in het scherm.
Verder had ik de eerste maand wat stuur problemen. Ik schatte een bocht verkeerd in, en probeerde vanuit stilstand wat bij te draaien. Daarna stond ineens mijn stuur scheef. Dat had ik vroeger als kind ook wel eens, en dan klemde je eenvoudig het voorwiel tussen de benen en draaide het stuur weer recht. Met een velomobiel gaat dat natuurlijk wat minder makkelijk, maar gelukkig kan je aan de onderkant van de fiets makkelijk de boel weer bijstellen.


Daarnaast had ik ineens het probleem dat wanneer ik het stuur een beetje losjes vast had, de banden soms heftig begonnen te zwabberen. Ik reed gelukkig niet al te hard, maar het was wel even schrikken. De uitlijning van de banden was goed, dus het moest ergens anders aan liggen. Een mailtje naar Intercitybike bracht uitkomst:

We kennen het probleem ook niet bij de df maar jij hebt een van de eerste fietsen met nieuwe voorwielkasten. Wat je zou kunnen proberen is je voorwielen iets naar voren of achter verplaatsen in de wielkast door de trekstang voor langer of korter te maken.

Als je er voor langs komt doen we het graag voor je maar het is een hele reis, misschien probeer je het liever eerst zelf thuis,

Nu is het aanpassen van de trekstangen ook geen rocket-science, dus heb ik dat eerst maar zelf geprobeerd. Ik heb heel behouden de beide trekstangen 1mm ingekort.


.... en jawel, het probleem was verholpen. Mogelijk moet ik nog wat meer corrigeren, want ik voel zo af en toe een trilling aankomen die binnen een seconde weer uitdempt.

Hier nog een plaatje van afgelopen zondag, in een winderig en bewolkt Biesbosch.





26 juni 2020

Laatste quarantaine ritje




Op deze vrijdag ochtend fietste ik mijn laatste quarantaine ritje. De dagen, weken, maanden van alleen maar thuis werken zijn voor mij voorbij. Gelukkig was het in deze periode prachtig weer, anders zouden de afgelopen maanden een stuk langzamer voorbij zijn gegaan.

Vanaf nu dus weer gewoon ritjes in het weekend.... hoewel...... ik heb nog heel veel vakantiedagen over....


21 juni 2020

Zonsopkomst bij Kinderdijk, op de langste dag van het jaar



Op deze ochtend (21 juni) er heel vroeg opuit gegaan om de zonsopkomst bij Kinderdijk te zien. Normaal gesproken doe ik dat altijd in de andere drie seizoenen die het jaar telt, en niet in de zomer. Dit om de doodeenvoudige reden dat de zon 's zomers veel te vroeg opkomt.

Maar ik had tijdens mijn laatste bezoek aan Kinderdijk besloten dat het wel geinig zou zijn om eens een keer terug te komen wanneer de nachten het kortst zijn. En dat is dus vandaag. De zon kwam vandaag om 5:20 op, en omdat ik er een uur over doe om vanuit Gorinchem in Kinderdijk te geraken, moet ik dus een uur eerder opstaan.

Dus. Wekker gezet op 4:15. Opstaan, aankleden, en fietsen maar. Ik kwam net op tijd aan om het gele gevaarte op te zien komen. Verbazend genoeg was ik niet de enige vroege dwaas deze ochtend. Vier andere ochtend brakers waren vandaag ook achterlijk vroeg opgestaan.

Gelukkig was het mooi weer, anders had ik deze tocht voor niets gemaakt, of was ik gewoon in m'n bed blijven liggen.







15 juni 2020

Gouden zondag ochtend


Gisteren ochtend even op uit geweest voor een rondje Gorinchem - Rotterdam - Vianen - Gorinchem. Ik ben zoals gewoonlijk weer vroeg wakker, ik kan er niets aan doen. De hemel is bedekt met een egale wolkenlaag wanneer ik mijn fiets instap. Wat mij ook opvalt is dat het drukkend warm is, en nevelig, en ook nog windstil.

Via het fietspad langs het Kanaal van Steenenhoek fiets ik richting Rotterdam. Eenmaal buiten Gorinchem piept ineens de zon tussen de wolkenlaag uit. En dat levert mooie plaatjes op.



Bij Rotterdam aangekomen zie ik vanuit het westen hoog opklimmende wolken aankomen. Ik ben even bang voor een ongeplande stortbui. Ik ben weliswaar met het dakje op pad gegaan, maar de schuimkap heb ik thuis laten liggen. Gelukkig blijven de wolken hangen waar ze hangen.


In Rotterdam is het ondanks het versoepelen van de Corona restricties nog steeds erg rustig. Wanneer ik langs het café / restaurant onder de Erasmus brug fiets opent de uitbater net de deuren, en ik zie wat wandelaars en hardlopers, maar voor de rest is er weinig activiteit.


Ook de N-weg richting Vianen, waar op zondag altijd wel verkeer op weg is naar verre of minder verre bestemmingen, is vrijwel leeg. Pas tegen tienen kom ik wat meer mensen tegen. Kennelijk was iedereen deze ochtend van plan om collectief uit te slapen.



12 juni 2020

Weer een beetje terug naar normaal

De laatste weken worden alle Covid-19 maatregelen langzaamaan een beetje versoepeld. Nog regelmatig maak ik mijn quarantaine ritjes, maar niet meer zo vaak, omdat ik elke week een paar dagen gewoon weer naar m'n werkgever fiets. En ook daar wordt het weer wat drukker. De parkeerplaats raakt wat voller, en er is weer meer verkeer onderweg.


Gelukkig is het 's ochtends nog steeds mooi fietsweer, alhoewel je voor een mooie zonsopkomst nu wel heel vroeg moet opstaan. Daar gaan wij dus even niet aan beginnen. Een hobby is leuk, maar om daar nu om vijf uur voor op te staan.... nee.




08 juni 2020

Opbergvakken en bel in DF

Elke velomobilist kent het wel: rond rammelende spullen in je fiets. En altijd dansen zij tijdens het rijden naar onbereikbare plaatsen. Ergens achter het wiel in de staartpunt bij voorkeur. In mijn Quest had ik een handige oplossing gevonden om de hoeveelheid zwervend afval tegen te gaan. Men neme een oude laptop tas:
In een laptoptas zitten altijd een flinke hoeveelheid handige opbergvakjes. Soms met ritssluiting, soms met klittenband. Als je nu de tas uit elkaar haalt houd je uiteindelijk twee helften open die je met dubbelzijdig tape, een tie-wrap en een handig beugeltje aan de binnenkant van je fiets kan plakken.




Nu heb je twee opbergvakken waar je een flinke hoeveelheid niet al te grote spullen ik kwijt kan zonder dat het in de fiets blijft ronddansen.

Het tweede projectje van dit weekend was de bel. Ik heb in de Quest altijd rondgereden met een grote ding-dong bel. De toeter gebruikte ik eigenlijk alleen in noodgevallen, of wanneer ik een erg hardhoorse medeweggebruiker op mijn naderende aanwezigheid moest attenderen. Voor het wat vriendelijker intermenselijk verkeer gebruikte ik altijd de bel. Deze zat op de voorbrug en was met een touwtje te bedienen.

In de DF is daar niet zoveel plek voor. Uiteindelijk heb ik een plaats gevonden die lijkt mij wel werkzaam is: boven het linker wiel.  Daarvoor heb ik eerst een beugeltje ge-3D print en daarop de bel gemonteerd. Vervolgens ging de beugel met dubbelzijdige tape tegen de binnenkant van de fiets. We zullen zien of dit bevalt.


En om deze post niet af te sluiten zonder een panorama fotootje...



Ik ben er gisteren tussen de buien door toch nog even uit geweest.

02 juni 2020

Verjaardagsvisite

Amper zes dagen na mijn grote tocht stond er gisteren een tweede grote tocht op de agenda: de verjaardag van mijn moeder. Ik rijd dan langs het Amsterdam - Rijn kanaal richting het noorden. Nu is dat normaal gesproken geen vervelend ritje. Maar gisteren was het helemaal feest. Het is lekker weer, en ik heb een nieuwe fijne fiets onder mijn kont.

Het enige nadeel zou kunnen zijn dat het tweede pinksterdag was, en ik dus kon verwachten dat het druk zou worden onderweg.

De zon was al op toen ik vertrok, maar dat is zij al snel zo rond deze tijd. Het gaat in een lekker tempo richting Vianen. Wanneer ik langs het Amsterdam - Rijn kanaal fiets valt mij pas goed op hoe droog het is. Normaal gesproken beginnen de schermbloemen nu aan 'de tweede leg', maar daar is het nu te droog voor. Ik zie wel papavers en klapmutsjes, bloemen die je eigenlijk pas enkele weken later zou verwachten. Verder veel distels, en heel veel hoog ruisend gras.

De oude brug bij Vianen



Mijn ouders hebben gelukkig een ruime tuin, dus we kunnen ons goed aan de afstand houden. Geen Hollandse klapzoenen, maar een voorzichtig buiginkje of een ellebooggroet. De nieuwe fiets wordt bewonderd en er wordt gegeten en gedronken.
 


Op de weg terug zie ik voor het eerst dit jaar weer mensen op terrasjes zitten. Deze zijn vandaag om twaalf uur open gegaan, en er wordt flink gebruik van gemaakt. Het is gezellig druk, en er wordt aan de vele lege flessen en glazen te zien weer flink besteld, even de schade van de afgelopen maanden wegwerken.

Bij het passeren van Amsterdam en Utrecht mis ik de grote ding-dong bel die ik in mijn oude fiets had. Het is hier druk, en ik moet zo af en toe file rijden op de smalle fietspaden. De buzzer van mijn richting aanwijzer is gelukkig nogal luidruchtig, maar sommige mensen zijn wel heel erg hardhorend.

De wind was inmiddels van het oosten naar het noordoosten gedraaid, en dat hield in dat ik 'm in de rug had. Ik kan tientallen kilometers lang 40+ rijden zonder dat ik iemand tegenkom. Heerlijk tochtje. Fijne fiets.

27 mei 2020

Nieuwe DF opgehaald en nieuwe DF4 mal bij Intercitybike

Een week geleden viel er ineens een bericht van Ymte op de digitale deurmat: mijn DF is klaar en kan vanaf zaterdag opgehaald worden. Op  dat moment stond ik nog op plaats vijf van de wachtlijst, dus ik was zoals dat heet 'prettig verrast'.

Op dinsdag 26 mei was het zover: de dag dat ik de tocht naar Dronten zou ondernemen. Veel drinken en eten voor onderweg meegenomen, zodat ik niet ineens de man met de hamer zou tegenkomen, zoals mij eerder gebeurde  afgelopen lente. De weer voorspellingen voor deze dag waren meer dan uitstekend: een zwakke variabele wind, helder weer, en een temperatuur van 20-24 °C.

Om zes uur in de ochtend ging ik met de fiets vol beladen op pad.


De zon was al op, en er hing een dun laagje mist over de kanalen en velden.


Ik was van plan om 's ochtends via een andere route te fietsen dan 's middags. In de vroege ochtendzon reed ik eerst langs Arkel, Leerdam en Schoonrewoerd naar het pontje van Culemborg. De pont ligt aan de andere kant van de Lek als ik aankom, en dat geeft mij even de tijd om wat te drinken. Na vijf minuten steekt het kleine schuitje het water over, en legt aan. De pont is een zogenaamde gierpont. Dat betekent niet dat het vehikel naar mest ruikt, maar dat deze met een kabel die stroomopwaarts in de rivier is verankerd, in een halve boog de rivier over steekt. Dat gaat erg snel, want er hoeft alleen maar gas gegeven te worden. Na enkele minuten ben ik over.


Daarna gaat het via kronkel weggetjes en veel bochten door naar Doorn. De eerste heuveltjes van de Utrechtse Heuvelrug tekenen zich al af in de velden. In Doorn moet ik een flinke klim maken van 45 meter. Daarna kan ik alweer snel met een flinke gang over een gelukkig brede weg naar beneden. Via Maarn gaat het dan verder richting Amersfoort / Leusden. Daarna steek ik onder de A28 door om niet door Nijkerk te hoeven rijden. Aan de horizon zie ik de eerste windmolens al staan, ongetwijfeld moet dat Flevoland zijn. Ik steek de Nijkerkersluis open en ben in Flevoland. Vreemd genoeg heb ik hier de eerste navigatie problemen. Her en der wordt er aan fietspaden gewerkt, en mijn Garmin Edge Explore heeft moeite met het berekenen van de juiste omleiding. Eerst is hij 5 kilometer lang te mekkeren dat ik om moet keren, om dan vervolgens met een alternatief te komen dat niet altijd even logisch is.


Om even voor elven kom ik aan bij Intercitybike, bijna gelijk met een oud grijs busje waaruit de even grijze mal voor de nieuwe DF-4 (de aanstaande vierwiels DF) komt rollen. Aan de achterkant moet ik even wennen, maar voor de rest ziet de fiets er mooi uit. Ik ben benieuwd hoe de fiets gaat rijden zodra deze eenmaal af is.





Binnen is het eerst tijd voor koffie, en daarna voor het ontruimen van mijn oude Quest. Mijn nieuwe DF staat al klaar in de showroom, en wordt door Peter Haan mooi op maat gemaakt. Na enkele testritjes is het passen en meten klaar. De wielkasten voor de voorwielen zijn iets groter dan de oudere types, waardoor er bredere banden in kunnen. Op mijn nieuwe fiets zijn twee Schwalbe G-ONE speed TLE banden gemonteerd.


Er is in de DF toch meer bergruimte dan ik verwachtte, naast de schuimkap is er nog genoeg ruimte voor alle zooi die ik dacht mee te moeten nemen. Ik eet nog wat bammetjes aan de 'stamtafel' en daarna is het tijd om te vertrek, en een laatste foto van de oude en nieuwe fiets.



De terugweg rijd ik zoals gezegd via een andere route. Eerst een lekker lang stuk door de Flevopolder richting Almere-Hout. Omdat ik nog ruim honderd kilometer moet fietsen houd ik het tempo niet al te hoog, maar ik zie tot mijn verbazing op mijn snelheidsmeter dat ik toch regelmatig tegen de 40 Km/h rijd. Dat is toch 5-7 kilometer sneller dan in mijn Quest vanochtend. De fiets is lekker stijf. Sturen gaat wat stugger dan in mijn Quest. maar de wegligging en het bochten gedrag zijn goed. Een geweldige fiets dus.


Via Huizen, Eemnes en Baarn gaat het naar Soest. Hier weer een klim van wel 87 meter zie ik later, maar ik merk er weinig van. De fiets is zoveel lichter dan mij dertien jaar oude Quest dat optrekken en klimmen haast vanzelf gaat. Bij Soest wordt aan het fietspad gewerkt, en moet ik op de hoofdrijbaan. Dit is geen ramp, want deze weg ligt er beter bij dan het fietspad.

In Baarn delen de fietsers een smal fietspad van een meter breed. Dat maakt passeren vrijwel onmogelijk, maar er rijden op de smalle baan ook nog tegenliggers. De gemeente van Baarn heeft kennelijk nog niet door dat het houden van anderhalve meter afstand op zo'n fietspad helemaal niet mogelijk is. Ik kies eieren voor mijn geld, en ga de rijbaan weer op.

Wanneer ik even stilsta net boven Nieuwegein om de inwendige mens te versterken, zie ik vanuit een tunnel een hemelsblauwe DF richting Nieuwegein rijden. De eerste DF die ik 'in het wild' zie, want in de omgeving van Gorinchem zijn velomobielen dun gezaaid.

In Nieuwegein ben ik op bekend terrein, en kom ik verder zonder kleerscheuren en voldaan na een tocht van in totaal 240 kilometer in Gorinchem aan.



Nog een laatste foto van de DF langs het Merwede kanaal, net zoals de Quest vanochtend.