31 augustus 2020

Kinderdijk

Door de Corona pandemie gaan veel Nederlanders op vakantie in eigen land. En zo doen ze plaatsen aan waar ze nog nooit geweest waren. Zo sprak ik een collega die vertelde dat zij voor het eerst van haar leven in Kinderdijk was geweest. Ik moet toegeven dat ik wat Nederland betreft ook niet zo reislustig ben als ik zou willen. We hebben al heel wat van de wereld gezien, maar het eigen land is vaak nog een witte vlek.

Zo stonden we twintig jaar geleden in de lobby van een hotel in Hanoi. Eén van de muren was behangen met een levensgrote panorama van de Keukenhof. Wij waren daar nog nooit geweest, en daar hebben wij in het daaropvolgende jaar snel verandering in gebracht. 

Nu is Kinderdijk voor mij natuurlijk gesneden koek, maar dat is pas zo sinds ik een velomobiel heb, daarvóór was ik er nog nooit geweest. Maar gisteren was het weer raak, en viel ik met de neus in de boter.

Het was zwaar bewolkt en mistig toen ik vanuit Gorinchem vertrok. Maar tijdens een uur fietsen kan er een hoop veranderen. De mist woei weg, en de zon brak door. Om even later gevolgd te worden door regenbuitjes, die weer zorgden voor een mooie regenboog boven de molens. Kortom, een geslaagde ochtend trip.

 








 

17 augustus 2020

Tropische vakantie

Normaal gesproken gaan we één keer per jaar naar een (bij voorkeur) tropisch land om daar kunst, natuur en cultuur op te snuiven. Onze vakantie is dit jaar zoals bij zoveel mensen in het water gevallen. Ik zit dus nog met een overdaad aan niet opgenomen vakantie uren.  Of we nog dit najaar met vakantie kunnen gaan is onduidelijk, en daarom heb ik deze maand twee weken vakantie opgenomen om lekker 'rund um hause' van m'n vrije tijd te genieten.

Van tevoren had ik niet zien aankomen dat we zo'n tropische week zouden treffen. Het was warm, klam en vochtig, maar als je vroeg opstond was het buiten best te doen. Een impressie van de afgelopen week:

Zaterdag 8 augustus. Een tochtje door de Biesbosch. Het is al vroeg warm en wolkenloos. De brug over de Merwede wordt gekoeld met rivier water, om te voorkomen dat deze door de hitte teveel krom trekt. Het werd 35 °C vandaag.

 

Zondag 9 augustus. Een rondje Rotterdam. De dag begint bewolkt, en het lijkt hier maar fris, maar dat is maar schijn. 33 °C vandaag. 


Maandag 10 augustus. Een kort rondje richting Herwijnen. Even een foto moment bij molen De Hoop in Gorinchem. Vandaag werd het weer 33 °C.

 

Dinsdag 11 augustus. Ik zwerf wat rond met mijn fiets tussen de polders van Herwijnen, Leerdam en Meerkerk. Omdat ik vroeg ben opgestaan is het heerlijk rustig op de weg. Geweldige rustige sfeer. 35 °C.

 

Woensdag 12 augustus. De polders richting Noordeloos. De dag begint bewolkt, maar regen blijft helaas uit, en het wordt 32°C vandaag. 


Donderdag 13 augustus. Zonsopkomst boven de Biesbosch. Er zijn voor vandaag buien voorspeld. In Brabant gaat het inderdaad op donderdag avond flink tekeer. Gorinchem blijft droog. Het wordt 32°C vandaag.

 

Vrijdag 14 augustus.  Door de polders van Leerbroek. De wipmolen bij Hei- en Boeicop spiegelt mooi in het water van de Huibert. 'Maar' 29°C vandaag.

 

Zaterdag 15 augustus. Rondje door de Alblasserwaard. De dag begint mistig en het werd vandaag broeierig. 29°C vandaag

 

 

Zondag 16 augustus. De kerk van Haaften aan de Waal. Een rondje Zaltbommel deze ochtend. De hemel is al wat schoner. Deze avond werd de warmte eindelijk opgeruimd, maar het werd toch nog 30°C vandaag.

03 augustus 2020

Opvolger voor overleden camera




Vorige keer schreef ik dat ik op zoek moest naar een nieuwe camera. Nu is bij mij zo'n zoek actie van korte duur. Bij mijn vorige camera had ik een aardig setje lenzen verzameld, en die passen natuurlijk alleen op camera's van het zelfde merk (in dit geval dus Sony). Overstappen naar een ander merk (als ik al dat zou willen) is dus een kostbare aangelegenheid. Dus heb ik gewoon voor de opvolger van de Sony A7II gekozen; de A7III.

De camera is flink was sneller, stiller en licht gevoeliger. Dat deze licht gevoeliger is, zal in de herfst en winter pas merkbaar zijn, want voorlopig is er nog genoeg zon.




De afgelopen weken heb ik wat (foto) ritjes gemaakt en ja hoor, alles werkt naar behoren 😊.






22 juli 2020

Zwanenzang voor camera


De foto's die ik afgelopen vrijdag gepost had, waren gelijk de laatste die ik met mijn Sony A7II had gemaakt. Toen ik zaterdag m'n camera aanzette, kreeg ik een vervelende foutmelding in beeld, en werd de camera automatisch uit gezet. Na wat pielen en puzzelen op internet, wist ik de foutmelding weg te krijgen. Maar goed ook, want het lijkt erop dat het mogelijk de beeldstabilisatie of de sluiter is die problemen geeft, en dan gaat reparatie een hoop geld kosten. Eigenlijk meer dan dan de camera nog waard is.

Ik dus voorzichtig de volgende dag met fiets en camera op pad. Ik was nog redelijk op tijd voor de zonsopkomst. Ik ben nog binnen de stadsgrenzen wanneer ik de eerste fotostop heb. Maar... u raadt het al.... weer dezelfde foutmelding.  @!*#@😡💥.

Het Paardewater in Gorinchem

Wat nu ? Ik sta op dat moment langs het Paardewater in Gorinchem, en het is de eerste keer dat ik hier een mooie foto wil gaan maken. Ik dender in vliegende vaart over de lege straten terug naar huis, om mijn oude Sony RX100 te pakken. Die heeft niet echt een groothoek lens, maar met wat kunst-vlieg-knip-en-plak werk moet het wel lukken hier een presenteerbare foto van te maken. Ik dus terug naar huis, naar boven, camera pakken, weer in de fiets, en terug naar het Paardewater.

Het Paardewater heeft haar naam te danken aan de vijver die naast de weg loopt. Vroeger, voor de komst van de auto's, werden de paarden hier gedrenkt. De paarden zijn verdwenen, de naam is blijven plakken.

Langs het Paardewater fiets ik elke ochtend met mijn gewone stadsfiets naar het werk, mij meestal onbewust van haar aanwezigheid. Maar vandaag niet. Ik maak een serie panorama-foto's die ik thuis aan elkaar zal plakken en begin daarna aan de rest van de rit.




19 juli 2020

Kinderdijk, duinen en zomerse oliebollen tocht

De afgelopen weken heb ik voor mijn doen behoorlijk wat afgefietst. Dat komt eigenlijk omdat ik mijn doordeweekse quarantaine tochtjes ben gaan missen. Maar zodra het kan ga ik er weer even kort, maar soms ook langer, opuit.

Hieronder een ritje naar Kinderdijk. Aan de bordjes te zien is Kinderdijk weer open voor toeristen, hoewel er op dat vroege uur alleen maar wat sporters en een enkele honden-uitlater viel te bespeuren. Dat het ook drukker kon zijn zag ik aan de dranghekken die half in het riet weggeschoven stonden. Het bordje op een van die hekken vermeldde dat toegang tot Kinderdijk alleen mogelijk was voor mensen die een kaartje gekocht hadden.



Een langere tocht maakte ik afgelopen weekend naar de Loonse en Drunense duinen. Het was (natuurlijk) weer windstil en de zon was (eveneens natuurlijk) weer eens vroeg op. Maar de stilte tussen de duinpannen en de heide was onwerkelijk.




... en kort voor het weekend ben ik de oliebollentocht van 2019 nog gaan fietsen.
Hieronder sta ik voor de Anafora, waar we op die zonnige winterdag allemaal bijeen kwamen, iets wat nu niet meer voor te stellen is.


Op het Domplein in Utrecht is het nog stil om half negen.


De landingsbaan bij Soesterberg is helaas gesloten. Dit keer is de reden niet Corona, maar Veldleeuwerik. Deze vogels houden het vliegveld maar liefst vier maanden bezet om daar in stilte te kunnen broeden. Van stilte op de baan in allerminst sprake, verscheidene leeuwerikken laten hoog in de hemel met luid geblèr horen dat wat hun betreft dit terrein voorlopig van hun is. Jaja..


Ik had mij verheugd op een stukkie flink asfalt racen, maar dat zit er dus helaas niet in. En terwijl ik even mismoedig over die mooie baan sta uit te kijken breekt de zon even door het dichte wolkendek.




06 juli 2020

Rij ervaring na een maand DF

Er zijn alweer ruim een maand en duizend fietskilometers voorbij gegaan sinds ik mijn trouwe oude Quest heb ingeruild voor een nieuwe glanzende DF. Het was toen nog zomer, terwijl het de laatste dagen wel heel erg op herfst lijkt.
In de Quest heb ik dertien jaar met veel plezier gefietst, maar in de DF heb ik de laatste vijf weken genoten.

De voordelen
  • De vering is stugger dan in de Quest. Dat rijdt wat onrustiger maar je hebt meer 'weg gevoel', en het bochtenwerk is zoveel leuker met stijve vering.
  • Deze fiets is een stuk stijver dan mijn oude (glazen) Quest. Als ik met de Quest een taluudje afreed wilde de versnelling wel eens verspringen, en voelde ik het zitje op de achterbeugel schuiven. In de DF verspringt of verschuift niets.
  • De beschikbare ruimte is natuurlijk minder, maar valt uiteindelijk nog behoorlijk mee. Vooral het opbergvak rechts achter is mooi gevonden.
  • Tijdens de testrit heb ik even rondgereden met een toerkap, maar dat was niets voor mij. Ik rijd veel rond met het dakje. Heerlijk stil (ook geen windgeruis meer, zelfs niet met stevige tegenwind). Bij regen blijf je redelijk droog, al blijft een schuimkap wel nodig (zeker als je stil staat)
  • De Schwalbe G-One speed light banden hebben het de eerste duizend kilometer prima gehouden. En dat wil wat zeggen, want ik heb heel wat te laat opgemerkte ex-bierflesjes onder mijn banden vandaan horen springen.
  • De fiets is stiller dan mijn oude Quest.
  • Ik heb her en der gelezen dat de DF zijwind gevoeliger zou zijn, maar daarvan heb ik tot nu toe niet veel kunnen merken. Ook tegen de wind in fietsen (zoals afgelopen zondag) lijkt makkelijker te gaan dan in de Quest.
  • De electra is erg netjes weggewerkt, en is bijna niet zichtbaar. Het enige vervelende is dat het klittenband van de schakelkast wel eens los wil raken.
De nadelen
  • Flintstonen gaat niet meer.
  • De beperkte bodemruimte. Ik heb al wat krassen aan de onderkant opgelopen, ik ga nog wat stootkussentjes 3D printen om de ergste schade op te vangen.
  • Het losse windscherm was niet zo'n succes. De bovenkant van mijn fiets is wit, en geeft bij zonnig weer vervelende reflecties in het scherm.
Verder had ik de eerste maand wat stuur problemen. Ik schatte een bocht verkeerd in, en probeerde vanuit stilstand wat bij te draaien. Daarna stond ineens mijn stuur scheef. Dat had ik vroeger als kind ook wel eens, en dan klemde je eenvoudig het voorwiel tussen de benen en draaide het stuur weer recht. Met een velomobiel gaat dat natuurlijk wat minder makkelijk, maar gelukkig kan je aan de onderkant van de fiets makkelijk de boel weer bijstellen.


Daarnaast had ik ineens het probleem dat wanneer ik het stuur een beetje losjes vast had, de banden soms heftig begonnen te zwabberen. Ik reed gelukkig niet al te hard, maar het was wel even schrikken. De uitlijning van de banden was goed, dus het moest ergens anders aan liggen. Een mailtje naar Intercitybike bracht uitkomst:

We kennen het probleem ook niet bij de df maar jij hebt een van de eerste fietsen met nieuwe voorwielkasten. Wat je zou kunnen proberen is je voorwielen iets naar voren of achter verplaatsen in de wielkast door de trekstang voor langer of korter te maken.

Als je er voor langs komt doen we het graag voor je maar het is een hele reis, misschien probeer je het liever eerst zelf thuis,

Nu is het aanpassen van de trekstangen ook geen rocket-science, dus heb ik dat eerst maar zelf geprobeerd. Ik heb heel behouden de beide trekstangen 1mm ingekort.


.... en jawel, het probleem was verholpen. Mogelijk moet ik nog wat meer corrigeren, want ik voel zo af en toe een trilling aankomen die binnen een seconde weer uitdempt.

Hier nog een plaatje van afgelopen zondag, in een winderig en bewolkt Biesbosch.





26 juni 2020

Laatste quarantaine ritje




Op deze vrijdag ochtend fietste ik mijn laatste quarantaine ritje. De dagen, weken, maanden van alleen maar thuis werken zijn voor mij voorbij. Gelukkig was het in deze periode prachtig weer, anders zouden de afgelopen maanden een stuk langzamer voorbij zijn gegaan.

Vanaf nu dus weer gewoon ritjes in het weekend.... hoewel...... ik heb nog heel veel vakantiedagen over....


21 juni 2020

Zonsopkomst bij Kinderdijk, op de langste dag van het jaar



Op deze ochtend (21 juni) er heel vroeg opuit gegaan om de zonsopkomst bij Kinderdijk te zien. Normaal gesproken doe ik dat altijd in de andere drie seizoenen die het jaar telt, en niet in de zomer. Dit om de doodeenvoudige reden dat de zon 's zomers veel te vroeg opkomt.

Maar ik had tijdens mijn laatste bezoek aan Kinderdijk besloten dat het wel geinig zou zijn om eens een keer terug te komen wanneer de nachten het kortst zijn. En dat is dus vandaag. De zon kwam vandaag om 5:20 op, en omdat ik er een uur over doe om vanuit Gorinchem in Kinderdijk te geraken, moet ik dus een uur eerder opstaan.

Dus. Wekker gezet op 4:15. Opstaan, aankleden, en fietsen maar. Ik kwam net op tijd aan om het gele gevaarte op te zien komen. Verbazend genoeg was ik niet de enige vroege dwaas deze ochtend. Vier andere ochtend brakers waren vandaag ook achterlijk vroeg opgestaan.

Gelukkig was het mooi weer, anders had ik deze tocht voor niets gemaakt, of was ik gewoon in m'n bed blijven liggen.







15 juni 2020

Gouden zondag ochtend


Gisteren ochtend even op uit geweest voor een rondje Gorinchem - Rotterdam - Vianen - Gorinchem. Ik ben zoals gewoonlijk weer vroeg wakker, ik kan er niets aan doen. De hemel is bedekt met een egale wolkenlaag wanneer ik mijn fiets instap. Wat mij ook opvalt is dat het drukkend warm is, en nevelig, en ook nog windstil.

Via het fietspad langs het Kanaal van Steenenhoek fiets ik richting Rotterdam. Eenmaal buiten Gorinchem piept ineens de zon tussen de wolkenlaag uit. En dat levert mooie plaatjes op.



Bij Rotterdam aangekomen zie ik vanuit het westen hoog opklimmende wolken aankomen. Ik ben even bang voor een ongeplande stortbui. Ik ben weliswaar met het dakje op pad gegaan, maar de schuimkap heb ik thuis laten liggen. Gelukkig blijven de wolken hangen waar ze hangen.


In Rotterdam is het ondanks het versoepelen van de Corona restricties nog steeds erg rustig. Wanneer ik langs het café / restaurant onder de Erasmus brug fiets opent de uitbater net de deuren, en ik zie wat wandelaars en hardlopers, maar voor de rest is er weinig activiteit.


Ook de N-weg richting Vianen, waar op zondag altijd wel verkeer op weg is naar verre of minder verre bestemmingen, is vrijwel leeg. Pas tegen tienen kom ik wat meer mensen tegen. Kennelijk was iedereen deze ochtend van plan om collectief uit te slapen.