22 oktober 2019

Mistige zondag ochtend

Afgelopen zondag ochtend was het mooi, en mistig. Ik was in eerste instantie van plan om naar de paddestoelen in de Loonse en Drunense duinen te fietsen, maar ik ken de route daarnaartoe niet uit m'n hoofd, en ik heb geen zin om in het duister te moeten navigeren over mistige polderweggetjes en slecht verlichte fietspaden.

De Loonse en Drunense duinen lijken voor mij nog steeds ver weg, maar het is qua afstand net zo ver als bij als Kinderdijk. En dat is voor m'n gevoel gewoon een kippe-eindje. Maar als de weg onbekend is, lijkt een reis altijd langer. Toch maar in de toekomst wat meer 'oefenen' op de Loonse en Drunense duinen.

De Biesbosch dan maar (ook de moeite waard deze ochtend)












13 oktober 2019

Geen herfst - geen zomer

Het was eigenaardig weer, deze ochtend. Het kon maar niet beslissen of het herfst of zomer zou moeten zijn. Toen ik tegen zonsopgang bij Kinderdijk aankwam, hingen er vreemde donderwolk - achtige structuren in het zwerk, als een zomerse avond na een fikse regenbui. Echte regen bleef gelukkig uit. Ik had de schuimkap niet mee, en op een regenbui zat ik niet te wachten.

Bij Kinderdijk was vrijwel niemand aanwezig. Er zat een groepje vissers tussen het riet, en een enkele fotograaf stond mistroostig over het water en de molens uit te kijken. We maakten even een praatje: dit was niet wat hij verwachtte toen hij deze ochtend was opgestaan, en ging onverrichter zake weer huiswaarts.

De man had z'n hielen nog niet gelicht of her en der brak de hemel heel voorzichtig open, en dit leverde toch wel weer mooie plaatjes op.






23 september 2019

Mooi nazomer weer

 De eerste twee weekenden van september was het zoals dat heet mooi nazomerweer. Volop zon, een licht briesje, en niet al te fris. Zo zie ik dit graag, hoewel een beetje wind en regen er zo rond deze tijd ook bij hoort, vind ik.

De eerste zondag van september was ik de Alblasserwaard in gefietst. Nu eens geen foto's van Kinderdijk (hoewel, de kenner zal de molens op de tweede foto herkennen als 'bewoners' van voornoemde plaats), maar gewoon foto's van wat landschappen in de polder.

Het tweede weekend (gisteren dus), ging ik even naar de Biesbosch. De vogelaars beginnen te ontwaken uit de 'zomerslaap'. Ik heb de langzaam rijdende auto's de hier hele zomer niet gezien, maar nu zijn ze er weer: de mannen van middelbare leeftijd die alleen uitkijken naar alles wat veren heeft.

Ik kijk meer naar het landschap, en dat was gisteren ook de moeite waard.





01 september 2019

Wisselend weer in augustus

M'n fiets zondagen in augustus brachten wisselend weer. Qua mooie plaatjes viel er niet zoveel te beleven. Saaie luchten voerden de boventoon, met zo af en toe een sprankeltje zon tussen de bomen. Maar daar moest ik dan wel vroeger voor opstaan. 





Eens kijken wat de herfst zal brengen 😊.

29 juli 2019

Somber einde van hittegolf

Om mij maar gelijk te kwalificeren voor de kampioenschappen 'open deur intrappen', de afgelopen week was het qua weer uitzonderlijk. Twee dagen van de week kwam het kwik boven de 40℃. Wanneer ik 's middags op m'n gewone fiets naar huis fietste, wolkte de hete lucht langs mij heen als was het alsof ik een pizza-oven inreed. Het enige wat ik miste was de geur van ananas en salami. In de binnenstad was niemand te zien, alleen wat mensen die even snel de hond moesten uitlaten. De viervoeters hadden het op de hete tegels niet makkelijk, vooral niet als ze korte pootjes hadden, en ze zowel van onder als van boven door de hitte geschroeid werden.

Groot was dus de opluchting toen het weer weer wat hollandser werd, en afgelopen zondag was het zo'n dag. Ik had een rondje Zaltbommel gefietst, het was een heerlijke 19℃, het was zwaar bewolkt en het miezerde zowaar een beetje. Geen weer voor mooie foto's dus.



29 juni 2019

Zomerse ritjes

De afgelopen weken een paar keer een zomers ritje gemaakt. Een paar keer naar de Biesbosch, en een paar keer naar Kinderdijk. Het grappige is dat het in de periode na de lente en voor de zomervakantie op beide plaatsen heerlijk stil is. In de Biesbosch is het rustig omdat de meeste recreatieve tenten nog niet open zijn (bijvoorbeeld kano verhuur en kampeer plaatsen). In Kinderdijk is het rustig omdat de fotografen komen voor de zonsopkomst, en daar moet je zo rond deze tijd heel vroeg voor opstaan, en de gemiddelde toerist zit op dat moment nog aan het ontbijt in zijn of haar hotel.

De eenzame fietser daarentegen geniet van lekker lege fietspaden zonder verdwaalde wandelaars of slingerende (zondags) fietsers.





16 mei 2019

Lente ritje

Afgelopen weekend lekker op weg geweest langs het Merwede kanaal en de Linge. Door de noorden wind is de lucht lekker stofvrij, en dat is te zien aan de knetter blauwe lucht van de laatste dagen.

Alles ligt er deze maand mooi groen bij, en dat levert naast mooie uitzichten ook mooie plaatjes op. Naast groen en blauw waren er onderweg niet veel andere kleuren te onderscheiden, behalve dan een beetje rood, van mijn fiets.





22 april 2019

Heerlijkheid Alblässerwaerdt

Op tweede paasdag was het weer te mooi weer om thuis te zitten. Dus vandaag er weer op uit. Dit keer niet naar het oosten, maar naar het westen, naar de Alblasserwaard. Of, om in de lijn van dit paasweekend te blijven, naar de Heerlijkheid Alblässerwaerdt (klinkt gelijk een stuk chiquer). Hier geen poenerige buitenhuizen en boomgaarden waar dikdoenerige appels en kersen groeien, maar gewoon gras, met koeien, en schapen. Grazen, dat is wat hier gedaan wordt. En oh ja, wind vangen, want er staan hier ook een hoop windmolens.

De oude molens staan in de oude polders, luisterend naar namen als Souburgse molen, Goudriaanse Molen,  Westermolen en Middelmolen doen zij al eeuwen hun werk. De nieuwe molens staan pittoresk maar naamloos naast de A15.

Ik dus naar de oude molens (de nieuwe laat ik links liggen). Voor de verandering eens geen foto's van molens in Kinderdijk, maar wel van een paar van de andere molens die de Alblasserwaard sieren.







21 april 2019

Heerlijkheid Mariënwaerdt

Een week geleden had ik het plan opgevat om de bloeiende appelbomen in de Betuwe eens te gaan bekijken. Een leuk ritje langs de dijken van de Linge, met mooie pittoreske boerderijtjes links en rechts langs de dijk. Helaas was het weer weer een spelbreker. Het was niet alleen somber, maar ook nog erg koud. Sterker nog: het vroor. De appelboeren hadden de sprinklers aangezet om de prille appelbloesems te beschermen tegen vorstschade.

Nu is een beetje ijs op een appelbloesem natuurlijk zeer fotogeniek, maar ik was zo dom geweest om met een bijna lege accu in mijn fototoestel op pad te gaan, en deze gaf er na een paar sombere plaatjes de brui aan. Van die foto's kwam dus niet veel terecht, maar er viel niet veel te fotograferen, want van ijs op bloemen was bij dit sombere weer niets te zien.

Heel anders was het vandaag. Niet alleen was het op deze eerste paasdag 20 ℃ warmer dan een week geleden, maar stond het 'milieu' volop in bloei. Ik dus de fiets in, met dit keer een volle accu. De appelbloesems in de boomgaarden waren jammer genoeg al uitgebloeid, maar ik wist dat er bij de Mariënwaerdt achter Beesd nog een dijkje moest zijn waar wat grote appelbomen langs de kant van de weg stonden, en misschien waren die oudjes wat trager met bloeien dan de jeugdige uitslovers bij de kwekers.

En ja, ik had mazzel. De dames stonden nog in volle bloei en hadden zo te zien geen last gehad van de kou van een week geleden. En omdat ik (uiteraard) vroeg was, had ik het rijk alleen.

Het weer een week geleden, met rijp op de daken

Bomenrij bij het Lingebos

Uitslover in bloei

De toegangsweg van de Mariënwaerdt

In de Mariënwaerdt

Bloeiende appeldijk

25 maart 2019

Striptease

Toen ik gisteren ochtend de fiets instapte, was het koud en de hemel was helder. Ik wendde de steven richting het westen, en reed gelijk een dichte mistbank in. Mijn bestemming deze ochtend was Kinderdijk, en naarmate ik dichter bij de plaats van bestemming kwam, begon ik er aan te twijfelen of ik überhaupt nog wel een molen te zien zou krijgen.

Langs het kanaal richting Kinderdijk fietsend tekenden zich de eerste molens af, vaag zichtbaar in de dikke ochtendmist. De vroege zonnestralen zorgden ervoor dat ik toch nog een vaag silhouet te zien kreeg. Gelukkig kreeg de warmte van de zon langzaamaan grip op de nevels, en als was het een striptease werden links en rechts mistflarden opgetrokken, waardoor één voor één de molens en het omringende landschap zichtbaar werden. Altijd toch weer een spannend moment.