20 november 2022

Winters tochtje

Toen ik vanochtend vroeg m'n warme bed uitstapte voor een sanitaire stop, zag ik dat het buiten helder was. En koud. Eigenlijk had ik gisteren avond gehoopt op een zwaar bewolkte zondag ochtend, want dan kan ik weer zonder gewetens bezwaar lekker m'n warme bed instappen. Maar nu dat het zonnige ochtend beloofde te worden, voelde ik mij toch min of meer verplicht om in de fiets te stappen om te kijken hoe de velden er in de vrieskou bij zouden liggen.

Zucht. Ik dus mijn warme kleren aan getrokken, foto camera mee en in de vroege schemer de fiets in. Het vroor buiten twee graden, maar met het dakje op de fiets had ik daar niet zo'n hinder van. Op pad dan maar. De Scheiwijkse molen bij Giessenlanden staat te bibberen in de ochtendschemer. Het is hier in het open veld nog wat kouder dan zonet, de thermometer in mijn fiets wijst bijna min 5 aan.

 

Even verderop kom ik langs de langs de Oudendijkse molen.


De zon is nog altijd niet op, maar het wordt al wat lichter. Het riviertje de Giessen weerspiegelt mooi de molen en de hemel daarboven.

Wanneer ik bij Meerkerk aankom, komt de zon op. Het water van het Merwede kanaal ligt er mooi stil bij. De molen Den bonk staat zich te warmen in het vroege ochtendlicht.


Daarna weer snel naar huis, om op te warmen. De rest van de dag zou nat en somber verlopen. Ik kon in ieder geval geen spijt hebben dat ik zo vroeg was opgestaan šŸ˜ƒ.



01 november 2022

Remperikelen opgelost

Twee weken geleden de buitenkabel van mijn linker rem vervangen. Een klusje waar ik nogal tegenop zag, want de oude buitenkabel moest eruit, en de nieuwe er weer in. En dat betekent pielen in donkere, moeilijk bereikbare plaatsen. 

Eerst maar de kabel eruit. Alle zichtbare tie-wrappies doorgeknipt, maar ik voel nog steeds dat de kabel ergens vast zit. Met de camera van mijn telefoon een foto gemaakt van de stuurbuis holte. Daar vind ik nog een tie-wrap, op een onmogelijke plaats.


Het ding zit gelukkig niet heel erg vast, en ik kan 'm met wat peuter en prutswerk, en met heel veel beleid en geduld langzaam aan over de stuurstang naar mij toe trekken. Kniptang erop en de kabel is los, en ik kan 'm uit de fiets trekken. Ik leid de remkabel door de buitenkabel om erachter te komen waar het ding nu blijft steken. En dat is hier:


Een minieme beschadiging in de buitenmantel heeft er kennelijk voor gezorgd dat water er door naar binnen kon, en toen kon roest verder zijn werk doen.


Dat wordt dus een nieuwe buitenmantel. Contact opgenomen met Intercitybike, en na een paar dagen was de kabel binnen, 100 cm KEB-SL Jagwire. Bij de lokale fietsenwinkel had ik al een remkabel gekocht, want de oude is niet meer bruikbaar. Dit komt omdat de schroefnippel die erop zit de kabel dermate vervormd heeft dat deze niet meer door de buitenmantel te trekken is.

Dit zijn (bij mij) de standaard schroefnippels die op de remkabel in de DF zitten:


Hiermee is van alles mis:

  • De schroefkop op de buitenmantel is een gewone platte 19e-eeuwse schroefkop. Hierop zou een flinke schroevendraaier moeten passen, maar dat lukt niet, want de schroefkop is zo smal dat de schroevendraaier er niet op past. Bovendien is de buitenmantel van messing, dat roest natuurlijk niet, maar is ook veel zachter dan RVS. Dus die schroefkop draai je zo kapot.
  • De aandraai schroef is van ijzer. En dus gaat dat roesten. En dat deed het ook bij mij. Nu is mijn kennis over metaal techniek wat roestig šŸ˜‰, maar een ijzeren schroef in een messing huis is vragen om narigheid (iets over galvanische corrosie..)
  • Verder heeft de aandraai schroef een heel erg oncoulante sleutelmaat. Waardoor je verder moet met een bahco.
  • Het gat waardoor de remkabel gevoerd moet worden is zo groot, dat de kabel bij het aandraaien van de schroef heel erg vervormt. Hierdoor is het niet meer zo eenvoudig de schroefnippel te verschuiven (als dat nodig is).

Nu was na twee jaar fietsen bij mij de zooi dus zo vast geroest dat ik de hele donderse zooi heb doorgeknipt en een nieuwe kabel met een andere schroefnippel heb gekocht.

Maar ik dwaal af. De kunst was nu om de nieuwe kabel met alle schroefjes en boutjes door de buitenmantel te voeren. Dat was nog opletten, want ook het aluminium buisje van de handrem moet ik meenemen. Het doorvoeren van de buitenkabel door het rubberen doppie in de DF en de stuurruimte eronder viel nog mee. Daarna alles aansluiten en met de nieuwe schroefnippel de handrem grof afstellen. Tie-wrappies vast. Fijn afstelling op het stuur doen, en ik kan weer ongeremd fietsen šŸ˜Š.



19 oktober 2022

Fietsen met remperikelen

 

De frequentie van mijn fietstochtjes is wat gedaald de laatste weken. Dat komt niet omdat ik er minder zin in heb, maar omdat ik wat rem problemen had waarvan ik de oorzaak in eerste instantie niet zo snel kon vinden.

Het begon nadat ik afgelopen voorjaar de remmen had bijgesteld. Na het bijstellen liep een van de remmen aan. Het vreemde was, dat dit niet altijd gebeurde. Afgelopen zomer was er bijvoorbeeld niet veel aan de hand. Maar de laatste weken, met het natter worden van de wegen, werd het alleen maar erger. 

Voor vertrek controleerde ik vaak of de wielen vrij liepen, en ging dan pas op pad. Ik kon vaak maar moeilijk op gang komen. Dacht eerst nog dat de banden te zacht waren, of ik gewoon zelf niet zo lekker in elkaar zat. Tot ik erachter kwam dat de oorzaak bij mijn linker trommelrem zat. Bij de Quest heb ik die problemen ook gehad, en daar lag de oorzaak bij het (verroeste) scharnierpunt van de twee remschoenen. 

Ik was bang dat dit nu ook bij de DF het geval was, want volgens mij moet dan de hele voorpoot eruit  om het ding te kunnen smeren. En daar heb ik geen zin in. Na wat geĆ«xperimenteer kwam ik er achter dat het probleem niet het scharnierpunt was, maar de remkabel zelf. Deze liep helemaal niet meer soepel door de buiten kabel. Hierdoor veerde de remschoenen niet meer terug, waardoor de rem bleef aanlopen.

Afgelopen weekend dus de kabel eruit gehaald. De nieuwe is onderweg. Reparatie (en verslag) volgt. Hierbij dan nog een fotoverslag van de fietstochtjes in oktober.




20 september 2022

Mooi buien weer

Afgelopen zaterdag was het raak. Ik was vroeg genoeg op gestaan om de zonsopkomst mee te maken, en daarbij was het ook nog mooi half bewolkt met hier en daar een bui. Mooier kan niet.

Dus ik in alle vroegte de fiets in. Voor het eerst na de zomer (want die lijkt nu toch wel afgelopen te zijn) weer met het dakje op. Ik had en vage doel om richting Kinderdijk te rijden, en te zien waar het schip ongeveer zou stranden.

Aan gekomen bij de Wingerdse molen in de Alblasserwaard, was het gelijk raak. Weinig wind, mooie wolkjes, leuke zon aan de horizon. Daar doen we het voor. 

Ik besluit om Kinderdijk vandaag maar links te laten liggen. Het riet staat om deze tijd van het jaar te hoog om een goed beeld van de molens te krijgen. Ik dus terug naar huis door de Alblasserwaard. Langs de Ammerskade bij de Achtkante molen is het weer raak. In een lichte regen maak ik een foto van de molen langs het water.

Even verderop is het wederom raak. Staand op de brug over de Ammersche boezem, heb ik aan de ene kant  zicht op een naderende bui met dubbele regenboog, terwijl aan de andere kant de zon over het water schittert. Hmmmm. 



Over zondag zullen we het maar niet hebben. Regen, regen, regen.....

17 september 2022

Terugblik op warm augustus

De afgelopen maand voor mijn doen voldoende gefietst. Eigenlijk is er niet zoveel voorgevallen. Het was droog, het was warm. De zon kwam op, verwarmde onze toch al warme huizen, en ging weer onder. Dit zag er 's ochtends vroeg ongeveer zo uit:


Dobberende vogels in de Biesbosch, en lage rivierstanden. Een beetje saai allemaal. Gelukkig leven we qua weer nu in war roeriger tijden. De zon komt weer wat vroeger op, het regent weer en er ontstaan zo af en toe weer wat mistbanken.




Morgen maar eens kijken of ik van de langs rollende buien wat op de gevoelige plaat kan krijgen.

31 juli 2022

Ruig en rustig

De maand juli begon als een concert met Axl Rose, en eindigde als Liesje op d'r eerste blokfluit les. Diverse weer records sneuvelden de eerste weken van deze maand. Tijdens de tweede helft kwamen we gelukkig in rustiger vaarwater, met wat meer 'Nederlandse' temperaturen, zo af en toe een heel klein beetje regen, en een mespuntje wind. De dagen waren voor mijn nog net te lang voor mooie zonsopkomsten. De molens onderweg gingen schuil achter hoge rietkragen, maar voor de rest niets te klagen deze maand. 












27 juni 2022

Ritjes in juni

Deze maand veel gefietst, maar het weer hield niet over. Even een korte opsomming van mijn activiteiten in juni. Het eerste weekend naar Kinderdijk. De temperaturen waren aangenaam, maar dreigende wolkenluchten in het westen kondigden al snel regen aan. Op de dijk langs de A15 scheen de zon nog even onder de wolken door, maar daarna was het over met de pret. Eenmaal in Kinderdijk aangekomen druilde het, en lagen de beroemde molens er stil en verlaten bij.

Afgelopen weekend was het in ieder geval op zaterdag wat zonniger. Hier fiets ik in Rumpt, met bloeiende planten langs de weg.



Ooievaars op nest, misschien bezig met een tweede leg, anders zijn ze er laat bij dit jaar.

Afgelopen zondag een rondje Moerdijkbrug gereden. Langs het spoor van de hoge snelheids lijn verrijzen die grote windmolens. Ik had deze al vanuit de Biesbosch zien verschijnen, maar nu sta ik er bovenop. Even op de dijk geklommen voor een kiekje.
 


Op de dijk langs het Hollands diep kom ik een kudde meurende schapen tegen. De lammeren zijn al wat ouder, en zien mijn naderen loom en onverschillig aan. 


Voorzichtig, en langzaam rijdend laveer ik tussen de hopen schapen poep. Wanneer ik passeer komen de slaperige beesten traag overeind, en bekijken mijn vehikel met lauwe interesse. Alsof er hier iedere dag een velomobiel langs rijdt.
 


Op de Merwede brug krijg ik de eerste lekke band van dit jaar. Ik wissel de band en rijd weer verder. Eenmaal thuis zie ik dat de Schwalbe G-One Speed bandjes toch alweer wat slijtage beginnen te vertonen. Een snelle rekensom leert mij dat ik er nu 3500 km mee gereden heb.


13 mei 2022

Meidagen

Veel gefietst de afgelopen weken, maar minder gefotografeerd. Dat kwam meestal door afwezigheid van schilderachtige wolkenvelden of pittoreske mistbanken. Daar komt nog bij dat de zon met het lengen van de dagen steeds vroeger op komt, en dan moet je er dus snel bij zijn als je onderweg nog een zonsopkomst wil spotten.

Het is deze maand gelukkig toch nog twee keer raak geweest. Eerst in de Biesbosch (zie hieronder)...

.. en later deze maand in de Alblasserwaard. Hieronder staat de Westermolen nabij Goudriaan te soezen in de ochtendzon.

En rijnaaken op de dampende Lek.


 

19 april 2022

Puik paasweekend

De afgelopen dagen hebben wij qua weer niets te klagen gehad. Elke ochtend was ik lekker wezen fietsen. Zaterdag naar de Betuwe, alwaar de bloesems bezig waren te ontluiken.




Zondag naar Loevestein, en het nieuwe mooie natuurgebied eromheen.




Maandag naar de Biesbosch.