Foto's van een zonnig weekend bij Kinderdijk

 

In alle vroegte tik ik op mijn werk dit verhaal. Het is nog donker en het sneeuwt buiten licht. De sneeuw blijft niet op straat liggen, maar de auto’s zijn allemaal wit. De zon heb ik al dagen niet gezien. Meestal is het overdag zwaar bewolkt, windstil, en vaak ook nog mistig. Ik noem dat bij mijzelf altijd ‘niksweer’. Zo’n dag waarop het niet regent, waait of vriest. Er gebeurt gewoon helemaal niets. 

Een week geleden was ik naar Kinderdijk gefietst. Op een zondag ochtend. En het was helder weer, en een beetje vriezend. Terwijl ik aan het fietsen was, was ik mij aan het voorbereiden op een drukke aankomst bij de molens. Deze tijd is namelijk een uitgelezen tijd om mooie foto’s te maken, en je hoeft er niet al te vroeg voor op. 

Maar bij Kinderdijk aangekomen was het wonderlijk stil. Er waren welgeteld twee fotografen bezig, maar voor de rest was er niemand. En dat terwijl het uitzicht best wel mooi was….

 

 

Ploeteren door de sneeuw

Mijn eerste twee fietsweekenden van het nieuwe jaar werden 'bedorven' door flinke sneeuwval. Het is in zo'n fiets natuurlijk wel minder afzien dan op een gewone rechtop fiets. Je kan niet omvallen (of je moet wel heel erg je best doen), en je zit wat minder in de wind. Maar je kan wel (bijvoorbeeld) van een gladde dijk het water in glijden. En dan is z'n fiets ineens een stuk minder aangenaam.

De afgelopen twee weekenden heb ik welgeteld 50 kilometer afgelegd. Het eerste weekend kwam ik niet verder dan 10 km. Ik was van plan om naar de Voortse molen bij Hellow te fietsen (een tochtje van 30 km). Eerst over de dijk langs de Merwede. Helaas lag er op de dijk een 10 cm dikke laag van half harde sneeuwpap op de weg. Dit voelde aan alsof ik een knollenveld aan het omploegen was met een kinderfietsje. Met een snelheid die niet boven de 10 km/h uit kwam. Ik moest hele stukken lopen omdat m'n fiets niet verder vooruit wilde. Na 5 km heb ik het bijltje erbij neer gegooid en ben via een betere weg weer terug gekeerd.

Het tweede weekend was het gelukkig alweer wat beter. De gewone polderwegen waren inmiddels sneeuwvrij gemaakt, en de fietspaden ernaast ook. Maar mijn favoriete fietspaden  waren nog lekker winters. En dus was het weer ploegen in een polder op een kinderfietstje.

Gelukkig wel mooie foto's onderweg.

 

 

Donkere dagen voor kerst

Nog even snel een berichtje tijdens de laatste donkere en koude dagen van 2025. Het station van Arkel is weer sfeervol opgetuigd, en ook steeds meer woonhuizen in die plaats zijn voorzien van soms overdadige kerstverlichting. Iedereen fijne kerstdagen en een voorspoedig 2026 toegewenst.

Toch niet zulke gouden maanden

 Schreef ik bijna twee maanden geleden nog enthousiast over de aanstaande periode van gouden maanden, worden we getrakteerd op een lange serie van toch wel bar slecht weer. We werden in oktober verrast door een flinke hoeveelheid wind (met de namen Amy en Benjamin). Verder kreeg oktober de twijfelachtige reputatie in de top tien te komen van de natste maanden sinds 1906. Joepie.

Tijdens Amy en Benjamin heb ik niet gefietst. Toen bleef mijn carboncocon lekker onder het afdakje in de achtertuin staan. Maar tijdens de vele perioden met regen heb ik ook niet gefietst. Recreëren is leuk, maar het moet niet ten koste gaan van mijn algeheel welbevinden. Dus wanneer ik de regen 's ochtends vroeg weer tegen de ruiten van de slaapkamer hoorde roffelen, draaide ik mij nog eens lekker om en dommelde verder.

Nu zou je natuurlijk verwachten dat ik in die periode bar weinig op de gevoelige plaat vastgelegd heb. Maar toen ik deze ochtend de foto's van de geheugenkaarten afhaalde, was de oogst alleszins verrassend: 

  

Gouden maanden

In de fotografie kennen we blauwe uurtjes. Dit is de periode van schemering vlak voor zonsopkomst en vlak na zonsondergang. De lucht heeft dan een soms intense diepblauwe tint. Verder hebben we het gouden uurtje. Dit is de periode direkt na zonsopkomst of voor zonsondergang. We hebben dan mooi rood en oranje licht.

Bij deze introduceer ik blauwe, witte en gouden maanden. Blauwe maanden zijn voor mij de wintermaanden. Het is dan uiteraard koud, aangezien ik in de weekends altijd vroeg in de fiets lig is het vaak ook nog grotendeels donker. Voor mij niet veel aan te beleven eigenlijk.

Daarnaast ken ik de witte maanden. Dit zijn de zomermaanden. De zon staat al brandend aan de hemel op het moment dat ik m'n mobiele badkuip vanonder het dakje in de achtertuin manouvreer. Qua fietsweer natuurlijk prachtig, maar mooie plaatjes levert dat in de regel niet op.

De mooiste maanden vind ik dus de gouden maanden. Dit zijn dus gewoon de lente- herfstmaanden. Zeker als het windstil is, en de polders lekker geuren naar bladeren, mist en koeiepoep. Heerlijk.

 

25.000 kilometer

Het viel mij onlangs op dat ik tijdens mijn ritjes in deze maand zonder het gemerkt te hebben de 25.000 km grens gepasseerd ben. Nu is dit op zich niet zo heel bijzonder, want als je regelmatig fietst kom je al snel aan zo'n getal. Dit begon bij mij al op de MTS; ik heb toen ongeveer alles bij elkaar ook die afstand afgelegd, en dat op een gewone rechtop-drie-versnellingen fiets. Later kwam daar het forensen verkeer bij. Negen jaar lang fietste ik met gewone- en ligfietsen van Purmerend naar Zaandam. In weer en wind.

In de quest heb ik ook ongeveer 25.000 kilometer afgelegd, maar daar heb ik aanzienlijk langer over gedaan. Een DF fietst gewoon veel lekkerder. 

De ritjes in de DF zijn gewoon recreatief, en ook dan kan het snel gaan (ik heb de fiets nu vijf jaar). Er zijn nog geen mankementen aan de fiets, en ze is zelfs vrij van krassen. Op naar de volgende vijf jaar zullen we maar zeggen 😉.

Het is ondertussen lekker aan het nazomeren. In het begin van augustus had je van die ochtenden dat het nog net niet helemaal herfstig was, maar landschappen in de polders waren heel mooi sereen.

 

En nu de dagen wat korter worden en het 's nachts merkbaar koeler wordt, komt de tijd van zonsopkomsten en pittoreske mistbankjes weer...

 

Je moet er wel nog vroeg voor opstaan, en je soms haasten om op tijd bij de meest idyllische plekjes aan te komen. Dat dan weer wel...

 

Zomerritjes

Op deze snikhete dag nog even een paar foto's geplaatst van de fietstochten die ik de afgelopen tijd gemaakt heb. Het wordt zoals gebuikelijk vroeg licht, maar dat geeft de meeste mensen geen reden om eens vroeg op te staan en lekker naar buiten te gaan. En dat geeft mij dan weer de kans om heerlijk ongestoord en alleen van de zomerse stilte in de vroege ochtend te genieten.

Betuwe en Kinderdijk

 

Lekker drie dagen lang vrij geweest. Dus dat betekent drie dagen lang een vroeg fietstochtje. De eerste dag was ik naar het noorden gefietst, omdat de wind daar zo ongeveer vandaan kwam. Dat doe ik vaak, want dan heb ik op de terugweg lekker wind mee. Niet dat er veel wind stond dit weekend. De eerste twee dagen was het nog wel erg koud in de vroege ochtend uren. Ik had dus besloten mijn winterkloffie weer aan te trekken. Al fietstende word je natuurlijk wel warm, maar ik wil onderweg ook wel eens stoppen. En als je een lekke band hebt is het wel prettig om bij de bandenwissel niet te snel af te koelen.

De tweede dag ging ik richting de Betuwe, dat is naar het oosten dus. Net zoals gisteren weer veel zon, en een schraal briesje. En omdat ik naar het oosten fiets, en de zon net is opgekomen, zie ik eigenlijk geen sodemieter van de in bloei staande appelboomgaarden. Zodra ik in Geldermalsen de steven gewend heb en ik dus weer naar het westen fiets, heb ik wat meer zicht:

 Op de appeldijk bij Tricht staan de appelbomen en het koolzaad mooi in bloei.

's Middags betrekt de hemel langzaam en gaat het 's avonds regenen. Die regen trekt net weg wanneer ik de volgende ochtend opsta. De temperatuur ligt een stuk hoger en het ruikt lekker zompig buiten. Omdat de hemel egaal grijs en grauw is, twijfel ik nog of ik wel zal gaan fietsen vandaag. Morgen zit ik weer achter een saai bureau, dus vooruit dan maar. Misschien blijft het wel droog deze ochtend.

Het is onderweg nog mooi nevelig en heel erg stil. De vogels fluiten weliswaar, maar verder is er niets te horen. Heerlijk. Eenmaal bij Kinderdijk aangekomen breekt de hemel een heel klein beetje open. Ik zet mijn fiets zoals gebruikelijk op het pad naar museummolen Blokweer en kan de onderstaande foto's schieten. Toch wel blij dat ik op pad ben gegaan vandaag.