Terugblik op zomer

Op moment van schrijven zit de zomer er weer op. Het is nu lekker herfstig buiten. Afgezien van de warmte en de hoge temperaturen is er op ligfiets gebied niet veel te melden. Ik heb geen foto's van de lage waterstand in de Merwede. Dat heeft eigenlijk twee redenen. Nummer een is dat de Merwede brug de laatste tijd chronisch dicht is geweest. Zelfs voor fietsers en dan speciaal in de weekenden. Dit hield in dat ik niet zo makkelijk meer in de Biesbosch kan komen (voor die lage waterstanden dus). Ik zou natuurlijk via de pont bij de Biesbosch kunnen nemen, maar de brug daarnaar toe is ook chronisch dicht, dat wil zeggen; in ieder geval voor negen maanden. Dat komt omdat er bij Papendrecht ook aan een brug wordt gewerkt, en om ambulance verkeer mogelijk te maken is het fietspad op de spoorbrug geconfisqueerd en gebruik genomen als ambulance weg. Het zit niet mee deze zomer.

 De andere reden voor het ontbreken van lage waterstanden in deze contreien is dat de zee eenvoudigweg te dichtbij is. We hebben hier in de rivier een redelijk eb en vloed verschil, en als er minder water uit het oosten komt, komt er meer water uit het westen. Vandaar dus. 

Maar genoeg geouwehoerd. Hier wat foto's van het (soms wat droge) Hollandse landschap.

 

Rijpend graan in de Alblasserwaard

  

De zonsverduistering van 12 augustus

Kinderdijk

Het munnikenland bij Loevestein

Het Merwedekanaal

Zinderende zomerse dagen en een kort intermezzo

Afgelopen week hebben we weer even op adem kunnen komen na de zinderende laatste weken van juni.

De hitte eindigde weer spectaculair, zoals gebruikelijk. Van fietsen kwam tijdens die hete weken niet zoveel terecht, alleen wat korte stukjes, heel erg vroeg in de ochtend, en niet al te ver.

Toch was het wel mooi zomers onderweg.....

En nu is het wachten op de volgende hittegolf. Zoals het er nu uit ziet wordt het vanaf aanstaande donderdag weer warm (voor een week).

Frisse lente ritjes

 

Het is (gelukkig) alweer een week lekker nat. Ik zeg gelukkig, omdat het net zoals de voorgaande jaren weer erg droog leek te worden deze lente. Maar tijdens mijn fietstochtjes in de weekenden is het tot nu toe nog steeds meegevallen met die nattigheid. Getuige de bijgevoegde plaatjes.

De foto boven is van de Appeldijk bij Tricht. Bij mijn eerste poging om over deze dijk te tijden (het was weer bloesemtijd) belandde ik in de kopploeg van de deelnemers van de Bloesemtocht, die toevallig juist die dag gehouden werd. 

De foto's hieronder zijn van de Mariënwaerdt, en de polders bij De Huibert. Helemaal onderaan het soms wel erg fotogenieke Merwedekanaal. 

 

 

En dan is het ineens geen maart meer

... en dan is het ineens april. In een week tijd zijn ineens alle bomen groen, de bollen ontpopt en zingen de vogels zich schor. Ondanks het wisselvallige weer in maart(mist, wind, regen, zon, etc etc), toch nog wat prettige plaatjes kunnen schieten... 

 

Toch wel erg somber in februari

 Het weer was de afgelopen maand niet zo om over naar huis te schrijven. Vooral in de weekends was het donker en nat, met zo af en toe regen (en sneeuw, en ijzel). Hier een foto van een zonovergoten Biesbosch, ergens halverwege de maand:

Ook de molens aan de andere kant van de rivier stonden somber en stil over het koude landschap heen te kijken:

 Maar zo af en toe was daar toch ineens de zon, een beetje weifelend en niet bepaald uitbundig, maar toch:

... maar er was welgeteld één weekend waarin het dan toch ineens mooi weer was, met zon en vorst:

 

 

Foto's van een zonnig weekend bij Kinderdijk

 

In alle vroegte tik ik op mijn werk dit verhaal. Het is nog donker en het sneeuwt buiten licht. De sneeuw blijft niet op straat liggen, maar de auto’s zijn allemaal wit. De zon heb ik al dagen niet gezien. Meestal is het overdag zwaar bewolkt, windstil, en vaak ook nog mistig. Ik noem dat bij mijzelf altijd ‘niksweer’. Zo’n dag waarop het niet regent, waait of vriest. Er gebeurt gewoon helemaal niets. 

Een week geleden was ik naar Kinderdijk gefietst. Op een zondag ochtend. En het was helder weer, en een beetje vriezend. Terwijl ik aan het fietsen was, was ik mij aan het voorbereiden op een drukke aankomst bij de molens. Deze tijd is namelijk een uitgelezen tijd om mooie foto’s te maken, en je hoeft er niet al te vroeg voor op. 

Maar bij Kinderdijk aangekomen was het wonderlijk stil. Er waren welgeteld twee fotografen bezig, maar voor de rest was er niemand. En dat terwijl het uitzicht best wel mooi was….

 

 

Ploeteren door de sneeuw

Mijn eerste twee fietsweekenden van het nieuwe jaar werden 'bedorven' door flinke sneeuwval. Het is in zo'n fiets natuurlijk wel minder afzien dan op een gewone rechtop fiets. Je kan niet omvallen (of je moet wel heel erg je best doen), en je zit wat minder in de wind. Maar je kan wel (bijvoorbeeld) van een gladde dijk het water in glijden. En dan is z'n fiets ineens een stuk minder aangenaam.

De afgelopen twee weekenden heb ik welgeteld 50 kilometer afgelegd. Het eerste weekend kwam ik niet verder dan 10 km. Ik was van plan om naar de Voortse molen bij Hellow te fietsen (een tochtje van 30 km). Eerst over de dijk langs de Merwede. Helaas lag er op de dijk een 10 cm dikke laag van half harde sneeuwpap op de weg. Dit voelde aan alsof ik een knollenveld aan het omploegen was met een kinderfietsje. Met een snelheid die niet boven de 10 km/h uit kwam. Ik moest hele stukken lopen omdat m'n fiets niet verder vooruit wilde. Na 5 km heb ik het bijltje erbij neer gegooid en ben via een betere weg weer terug gekeerd.

Het tweede weekend was het gelukkig alweer wat beter. De gewone polderwegen waren inmiddels sneeuwvrij gemaakt, en de fietspaden ernaast ook. Maar mijn favoriete fietspaden  waren nog lekker winters. En dus was het weer ploegen in een polder op een kinderfietstje.

Gelukkig wel mooie foto's onderweg.

 

 

Donkere dagen voor kerst

Nog even snel een berichtje tijdens de laatste donkere en koude dagen van 2025. Het station van Arkel is weer sfeervol opgetuigd, en ook steeds meer woonhuizen in die plaats zijn voorzien van soms overdadige kerstverlichting. Iedereen fijne kerstdagen en een voorspoedig 2026 toegewenst.

Toch niet zulke gouden maanden

 Schreef ik bijna twee maanden geleden nog enthousiast over de aanstaande periode van gouden maanden, worden we getrakteerd op een lange serie van toch wel bar slecht weer. We werden in oktober verrast door een flinke hoeveelheid wind (met de namen Amy en Benjamin). Verder kreeg oktober de twijfelachtige reputatie in de top tien te komen van de natste maanden sinds 1906. Joepie.

Tijdens Amy en Benjamin heb ik niet gefietst. Toen bleef mijn carboncocon lekker onder het afdakje in de achtertuin staan. Maar tijdens de vele perioden met regen heb ik ook niet gefietst. Recreëren is leuk, maar het moet niet ten koste gaan van mijn algeheel welbevinden. Dus wanneer ik de regen 's ochtends vroeg weer tegen de ruiten van de slaapkamer hoorde roffelen, draaide ik mij nog eens lekker om en dommelde verder.

Nu zou je natuurlijk verwachten dat ik in die periode bar weinig op de gevoelige plaat vastgelegd heb. Maar toen ik deze ochtend de foto's van de geheugenkaarten afhaalde, was de oogst alleszins verrassend: