15 juni 2021

Hooikoorts ritjes

Al van kinds af aan heb ik last van hooikoorts. Het begint altijd zo rond de laatste weken van mei, wanneer de eerste jonge spreeuwen uitvliegen. Als ik zo'n groep jonge spreeuwen in in een pas gemaaid grasveld om voedsel hoor bedelen, begint mijn neus al te kriebelen. Het geproest en gesnotter houdt meestel zo'n vier weken aan. Daarna kan ik weer een beetje opgelucht adem halen.  

De bron van mijn ergernis zijn graspollen. Gelukkig bloeien die niet het hele jaar door, en is mijn allergie ook sterk afhankelijk van het weer. Helaas is het dit jaar een heel goed jaar voor die graspollen. We hebben een koud voorjaar gehad, en alles wat groeit en bloeit stond te springen om een beetje zon en warmte. Sinds begin deze maand kwam met het stijgen van de temperatuur een ware explosie van ongerief in de lucht, waartegen mij afweersysteem met overaktieve slijmvliezen in aktie kwam.

Gelukkig kan ik deze alergische reactie met pillen een beetje temperen, anders zou ik vijf weken aan huis gekluisterd zijn. Dus is er nog gewoon tijd voor fietstochtjes, maar niet zoveel meer als in de overige maanden van het jaar. Afgelopen zondag was ik even naar Kinderdijk gefietst. Ik was vroeg, dus het was lekker stil. Afgezien dus dan van die ene velomobilist die zich proestend en snotterend tussen het hoge riet bewoog.




03 juni 2021

Rij impressie na één jaar DF

Het is nu op de op af een jaar geleden dat ik mijn oude Quest inruilde voor een nieuwe DF. Tijd dus voor een overzicht van mijn bevindingen van het afgelopen jaar.

Rijden in de winter: 's winters rijd ik meestal met het dakje op. Hoewel het dakje aan drie zijden open is, is het een stuk minder koud, en je hebt minder last van wind geruis, zelfs wanneer je met de wind pal tegen rijdt. De schuimkap gebruik ik eigenlijk alleen als het echt harder begint te regenen. Deze schuimkap gebruik ik dan altijd samen met het dakje. Aan de beugels van de het dakje heb ik wel een aanpassing moeten doen. Er was eigenlijk niet genoeg ruimte om de schuimkap in de twee beugeltjes van het dakje te schuiven (foto). Met de 3D printer heb ik twee beugeltjes geprint die dit probleem oplosten.

Het ontbreken van voetengaten is wel een manco (niet meer flintstonen), maar daardoor is het andere winterse probleem, dat van de koude voeten, vrijwel geheel verdwenen. En dit zelfs bij -10℃. Dit is voor mij wel een groot voordeel, want zeker bij langere tochten werd fietsen in de kou een pijnlijke aangelegenheid.

Rijden in de zomer: door het ontbreken van de voetengaten zijn de zomers wel warmer in een DF. En verder is het niet meer zo makkelijk om met de ellebogen over de rand te fietsen, en zo wat verkoeling te hebben. Dit komt doordat de rand van het instap gat een stuk hoger ligt dan de Quest.

Claxon: ik heb mijn fiets uitgerust met een 'digitale' claxon. Dit omdat zo'n geval een stuk lichter is dan een traditionele toeter, en geen aanslag doet op de capaciteit van de accu. Het was nog wel even zoeken naar de juiste vervanger (link), en er moest nog het een en ander omgebouwd (lees: ge-3D-print) worden om de toeter op de gewenste plaats te krijgen. De claxon heeft twee geluiden; een traditionele claxon, en een tjirpend vogel geluid. Vooral die vogel is zeer luid en deze gebruik ik ook het meest. Het enige nadeel is, is dat zo'n geluid niet altijd geassocieerd wordt met een fiets. Ik heb een keer zelfs flink in de remmen moeten gaan omdat mijn 'doelgroep' dacht dat een overvliegende troep ganzen de bron van het geluid was, in plaats van een aanstormende velomobiel 😉.

Banden / voorwielen: Het lastige van de voorwielen vind ik dat je ze altijd los moet halen om de banden op te kunnen pompen. Maar dat is dan ook het enige nadeel (nog afgezien van de verhoogde luchtweerstand). Verder zijn er een hoop voordelen; je kan zo bijvoorbeeld sneller zien wanneer de banden aan vervanging toe zijn. In de Quest heb ik een aantal keer mee gemaakt dat ik de bandjes tot op de draad versleten had, zonder dat ik dit doorhad. Dit merkte ik pas op het moment dat de binnenband zich door het canvas had gewerkt, en met een luide knal de fiets tot stilstand kwam. Ik rijd tot nu toe met twee G one speed 40-406, naar volle tevredenheid. Ze zijn eigenlijk iets te breed, want aan de rechter kant schuurt de band tegen de fiets huid aan. Ik kan er zonder problemen ruim drieduizend kilometer mee fietsen.

Verder wordt door de open wielkasten wordt het schoonhouden van onder meer de trommelremmen erg makkelijk

Wegligging: Smaken verschillen natuurlijk, maar de stijvere vering in de DF vind ik prettiger dan de meer zompige vering van mijn oude Quest. Ik hang minder door in de bochten, wat sneller bochtenwerk mogelijk maakt. Verder is door de schuinere stand van de wielen het stuurgedrag van de fiets bij hogere snelheden een stuk stabieler. Dit merk ik vooral bij de afdaling op de Van Brienenoordbrug. In de Quest moest ik m'n kop er goed bij houden om de fiets recht te houden, terwijl ik in de DF bij dezelfde snelheid nog relaxed om mij heen kan kijken (met tranende ogen van de wind 😉).

.. en doordat de fiets minder schouderruimte heeft dan de Quest, wordt je bij het snellere bochtenwerk minder snel heen- en weer geslingerd.

Ruitje: Bij aanschaf van de fiets had ik ook het lexaan ruitje besteld. Deze heb ik na een paar ritten weer verwijderd. Ten eerste omdat de witte bovenkant van mijn fiets hinderlijk reflecteerde in het ruitje, en ten tweede had ik het eigenlijk niet nodig. De fiets loopt voor het instap gat iets omhoog, waardoor de meeste wind net over de ogen geblazen wordt.

Ik heb tot nu toe 6600 kilometer in de fiets afgelegd, en dat is voor mij veel. Zeker aangezien dit allemaal recreatief verkeer is. Nu heeft Corona natuurlijk wel meegewerkt in dit geval, want ik heb met mijn nieuwe fiets al heel wat Corona ritjes achter de rug. Dan nu de hamvraag: zou ik terug willen naar de Quest ? Nee.

25 mei 2021

Bar weer

De laatste weken is het weer niet om over naar huis te schrijven. Regen, buien, regen en nog meer buien. En als de temperatuur nou nog aangenaam geweest was, dan was het allemaal nog wat draagbaar, maar het is op dit moment nog kouder dan op de 'warmtegolf' van eind februari. 

Klagen over het weer heeft geen zin, dat weet ik ook wel, maar ik doe het lekker toch. Zo meteen klagen we weer allemaal over de aanhoudende hitte en kijken we met weemoed terug naar die fijne koele lentedagen van 2021. Vandaag een paar fijne foto's van laag hangende wolken boven het lege Hollandse landschap.



15 mei 2021

Hemelvaarts rit met mist

Afgelopen hemelvaart was het zowaar eens niet bewolkt, winderig of regenachtig. Er scheen buiten een flets zonnetje. Het was nog vroeg en dus rustig op de weg. De temperaturen waren weliswaar lager dan normaal gesproken rond deze tijd van het jaar, maar nog altijd aanzienlijk beter dan een paar weken geleden. Dus ik erop uit.

Eenmaal in de polder sloeg de mist toe, en was er van de bloemen en de bijtjes in de weiden niet veel meer te zien. Gelukkig trok er zo nu en dan een mistbankje op, zodat mij een blik op het omringende landschap gegund werd. En dat was gelukkig de moeite waard.




30 april 2021

Bloesem tochtje op Koningsdag

Afgelopen Koningsdag was het mooi weer. Goed, de dag begon koud, en dat was het de rest van de dag ook, maar het was in ieder geval zonnig, en er stond niet al te veel wind.

Dus ik er even uit met de fiets, kijken of de bloesems in de Betuwe al een beetje willen ontluiken. Eerst door de polder richting Leerdam, en daarna langs de Linge verder richting Geldermalsen. 

In sommige appel gaarden was sprake van een voorzichtig ontluiken van het aanstaande seizoen, maar echt uitbundig was het nog niet. Gelukkig was het op het dijkje in de buurt van Rumpt wel raak. Daar stonden enkele bomen pittoresk en uitbundig te bloeien.

 

 

26 april 2021

Voorzichtige lente

Ten opzichte van vorig jaar loopt de lente zo'n twee tot drie weken achter. In mijn blog van een jaar geleden zie ik volop bloeiende appelbomen en uitbundige schermbloemen langs de weg.

Nu pas beginnen de appelbloesems voorzichtig te ontluiken, en van schermbloemen is in Gorinchem en omstreken nog helemaal geen sprake. 

Maar net als nu zaten we ook toen in een lockdown, maar toen waren de wegen echt leeg, en nu is er toch sprake van behoorlijke drukte. Vorig jaar rond deze tijd waren (vrijwel) alle winkels en alle scholen dicht, en konden we ons nog niet laten testen. Een keer in de week ging ik vier uur naar mijn werk, om de meest noodzakelijke problemen op te kunnen lossen. Nu zitten we zo'n beetje aan het eind van de rit, en wordt het al behoorlijk druk op kantoor. Toch ben ik nog voorzichtig. Het zou jammer zijn als ik na een jaar alsnog Covid oploop. 

Door het aangenamere weer van de afgelopen dagen weer wat meer kunnen fietsen en fotograferen. Het vriest nog regelmatig 's ochtends vroeg, maar dat mag de pret niet drukken. Nu is het wachten op de appelbloesems en het koolzaad...




 

 

20 april 2021

Mist!

Dit weekend weer even wezen fietsen, en dan ga ik altijd vroeg de weg op. Afgelopen zondag was het echter flink mistig en (zoals gewoonlijk) ook nog koud. De bloemen beginnen te ontluiken, maar dat ligt meer aan de lengende dagen dan aan de temperatuur.

Zondag een nieuwe route gefietst, maar dat was achteraf gezien niet zo handig. Normaal gesproken oriënteer ik mij op de omgeving, maar de mist was zo af en toe zo dicht, dat er van het omringende landschap niet veel te herkennen was. Dat maakte de fietstocht wel spannend, want zo af en toe doemden er contouren op in de dichte nevel waarvan ik geen idee had waar ik mij überhaupt bevond.

Zodra ik weer thuis was brak de zon natuurlijk door, zal je altijd zien 👨.




 

15 april 2021

Koude april weken

Na een klein aantal aangename dagen aan het begin van deze maand volgde aanzienlijk minder aangenaam weer. We werden achtereenvolgens getrakteerd op harde wind, regen, hagel en sneeuw. En als het een beetje mee zat op alle vier tegelijk. 

De afgelopen weekenden heb ik wel gefietst, maar er viel niet veel te fotograferen. Gisteren ochtend was het eindelijk een beetje rustig, en zowaar niet helemaal bewolkt.

Camera mee, warme kleren mee (want het was maar nét boven nul), en de polder in voor een quarantaine tochtje.

Het was gelukkig de moeite waard deze ochtend...





 

30 maart 2021

Zomaar een zaterdag ochtend tochtje

 

Afgelopen weekend weer twee tochten gereden. Zondag naar de Biesbosch en zaterdag ergens door de Alblasserwaard. Van de tocht door de Biesbosch heb ik geen fotografisch materiaal over gehouden. Wel heb ik op een strandje langs de Merwede nog wat afval meegenomen dat daar door de rivier was achter gelaten. De oogst was: een leeg DVD hoesje, een turquoise strandslipper en flink paaltje van zwart gerecycled plastic. Opgeruimd staat netjes.

Zaterdag heb ik wel wat gefotografeerd. Onderweg werd ik getrakteerd op dreigende luchten waar gelukkig geen regen uit wilde vallen. Maar mooi was het wel, die wolken boven het lege landschap.




 


15 maart 2021

Zon, storm en regen


De laatste weken wordt het alleen maar kouder en somberder buiten. Na de warme week direct volgend op de sneeuw- en de ijspret volgden weken die steeds kouder werden. En dus gaat het tempo in de fiets er weer op achteruit. Twee weken geleden verliep het weekend gelukkig nog zonnig (maar fris), en was er qua landschappen wel het een en ander te beleven...



... maar afgelopen zondag was ik even langs Kinderdijk gefietst. Niks geen hordes mensen meer, en fotografen die elkaar staan te verdringen op de mooiste plekjes. Gewoon stilte, wolken en nattigheid.