26 januari 2022

Fotoverslag van de maand januari 2022

De eerste vier weken van het jaar zijn alweer bijna om. Begin deze maand zaten met z'n allen weer in een lockdown. Geen idee de hoeveelste dit is, maar ik hoop dat het de laatste is. In de binnenstad was druilerigheid troef.


 

De meeste winkels hadden voordeur beleid, of je kon er telefonisch iets bestellen en het dan later ophalen. Het weer was net zo druilerig als mijn gemoed. Dan maar een tochtje naar Kinderdijk. Kijken of er daar nog wat te beleven valt.

 

 

Ook hier wonnen de wolken het van de zon. De zon probeerde het nog wel even, nadat hij zich net kreunend en piepend van de horizon ontworsteld had, maar veel puf zat er niet in. De wolken schoven aan, en het was uit met de pret.

Ander weekend dan maar. Misschien een waterig zonnetje boven pittoreske mistbanken ? Maar nee; mist was er wel. Overvloedig zelfs:




Dat had toch ook wel zijn charme, die klamme bomen in de dikke ochtendmist. Dat die mist vervolgens drie dagen aanhield drukte de pret daarna toch wel een beetje.

Afgelopen weekend dan. Zeg nou zelf: deze foto heeft toch de charme van een pak havermout ?


Volgens de weerberichten hebben we komende zondag pas weer kans op wat zon. Ik kijk er nu al naar uit.

31 december 2021

Een foto - jaaroverzicht van 2021

Het jaar 2021 zag er voor de meeste mensen toch anders uit dan verwacht. De hoofdschuldige is natuurlijk COVID. We zijn er allemaal wel zo onderhand klaar mee, en ik zal het er hier ook verder niet over hebben.

Dus hierbij een overzicht van de mooie foto's die ik heb kunnen maken dit jaar, samen met een weer overzicht

In januari was het vaak nat en somber, maar zo af en toe ook even koud en helder, zoals hier op 9 januari bij Kinderdijk.

Februari was een rare maand. We hadden een week met hele lage temperaturen en een flinke sneeuwstorm. Een week later was het ineens lenteachtig. Op de 11e (toen het nog koud was) was ik even langs de Hooglandse molen gereden. Het vroor -10°C die ochtend.

Drie weken lang was het koud in maart. Tijdens de laatste dagen van die maand gingen de temperaturen ineens flink omhoog. Op 27 maart fietste ik vlak bij Sliedecht en maakte ik dit plaatje.

April was zonnig maar erg koud. Op 14 april fietste ik langs het Merwede kanaal richting Vianen. Het was mooi windstil die ochtend...

Mei was overwegend koud, nat en somber. Maar niet op de 13e. Hier staat mijn fiets bij de Westermolen bij Langerak.

Juni was record warm. Ik dacht toen nog: we krijgen weer zo'n warme zomer als in 2019. Dat viel echter anders uit. Op 13 juni stond ik bij de Peilmolen in de Alblasserwaard.


Juli verliep zoals een gewone Hollandse zomermaand zou moeten verlopen. Regen en zon. Plaatselijk viel er heel veel regen, zoals in Limburg. Hier een polder weggetje, ergens bij Vuren, op 3 juli.

Augustus was een van de koelste maanden van het afgelopen decennium. En daarbij viel er ook nog regelmatig regen. Mijn fiets staand in een lekkere grote plas in de Mariënwaerdt, op 22 augustus.

September was toch ineens een mooie zonnige nazomer maand. Droog en zonnig. Mijn fiets staand langs het Merwede kanaal, 7 september.

Oktober was nat, maar ook zonnig. Net zoals hier, regenwolken in het westen en een zonsopkomst in het oosten. Op 23 oktober stond ik bij de Wingerdse molen

In november was het zacht met vooral aan het eind van de maand veel regen. Op 27 november had ik voor de tweede keer binnen een maand het geluk een mooie zonsopkomst te zien bij Kinderdijk.

Zo af en toe was het in december een beetje winters, maar meestal was het zwaar bewolkt, mistig en regenachtig. Hier sta ik op 4 december ergens in de Biesbosch, vlakbij het Steurgat.



27 december 2021

Donkere ritjes in december

Het aantal zonnige dagen is deze maand zo ongeveer op de vingers van één hand te tellen. En op die zonnige dagen zat ik helaas niet in de fiets. Op momenten dat ik wel in de fiets zat was het dus bewolkt, of mistig, of het regende. 

Dus deze keer geen zonovergoten foto's van mooie Hollandse landschappen, maar natte en donkere straten en vlakke en lege landschappen. 

Maar dat hoort er bij vind ik, zo aan het eind van december.






28 november 2021

Andermaal mooi Kinderdijk

Een maand geleden was ik er ook. En toen was het ook een regenachtige week geweest. En ook toen was het mooi op het moment dat ik in Kinderdijk aankwam. Dus eigenlijk zou dit verhaal een copy / paste kunnen zijn van mijn laatste bezoek aan Kinderdijk.

Ik was eerder deze week eigenlijk van plan om een collage te maken van alle druilerige foto's die ik de afgelopen drie weken onderweg gemaakt heb. Niet dat ik veel foto's gemaakt heb, want voor druilerig weer kom ik mijn fiets niet graag uit. Maar goed, wanneer ik weer een weekend tochtje maakte door het miezerige zwaar bewolkte Nederlandse landschap, ben ik zo af en toe toch gestopt om even een foto te maken van de laaghangende bewolking die zich van horizon tot horizon uitstrekte. 

Dus met die instelling fietste ik afgelopen zaterdag naar Kinderdijk. Het was (uiteraard) nog donker toen ik vertrok. De hemel was bewolkt, maar ik zag toch nog een waterig maantje door de bewolking schijnen. Terwijl ik richting Kinderdijk fietste begon het wat te schemeren, en zag ik tot mijn opluchting dat een de helft van de hemel wolkenloos was. De wolken hingen in het westen, net zoals een maand geleden.

De molen van Graan & zo (molen De Hoop) spiegelt zich in de Alblas wanneer ik het riviertje oversteek. Vanaf hier is het nog zo'n tien kilometer naar Kinderdijk. Net zoals vier weken geleden kom ik weer aan op het moment dat de zon opkomt. En net zoals toen kon ik weer mooie plaatjes schieten...







08 november 2021

Klapband

Ruim een maand geleden schreef ik over mijn Schwalbe G-One Speed bandjes. Ik had er toen zesduizend kilometer mee gereden, en eigenlijk maar weinig lek gereden. Ik had toen het plan opgevat om door te rijden tot zevenduizend. Ik zou dan  tienduizend fietskilometers afgelegd hebben in mijn DF, en dat vond ik een mooi rond getal.

Mijn G-One bandjes dachten daar anders over.

Afgelopen zaterdag was ik naar Kinderdijk gefietst. Al op de heenweg voelde ik op gladde stukken asfalt een lichte hobbel in mijn linker voorwiel. Eenmaal aangekomen bij Kinderdijk onderwierp ik de band aan een vluchtige inspectie. En inderdaad, ik vond een lichte verhoging in het loopvlak, en er zat een ondiep scheurtje in de band. Al met al vond ik het geen reden om mijn reserve band erom te gooien en zo verder te rijden.

Mijn G-One bandjes dachten daar anders over.

Onderweg naar huis hield ik het gehobbel nauwlettend in de gaten. Dat viel nog niet mee, want de polderwegen waar ik over reed waren weliswaar geasfalteerd, maar allesbehalve glad. Ook de fietspaden brachten geen soelaas, de laatste keer dat deze van een asfalt laagje waren voorzien was een halve eeuw geleden. Ik dacht dat ik met de kleine hobbel nog wel thuis zou kunnen komen.

Dat was dus niet zo.

Op kilometer stand 9802 gaf mijn linker voorband door middel van een luid akoestisch signaal aan dat de grenzen van het toelaatbare overschreden waren. Einde verhaal voor de bandjes. Ik reed op dat moment 40+, maar ondanks de ongeplande decompressie bleef de fiets wonderwel in het spoor. Tijd dus om het thuiskomertje erom te leggen.



Mijn thuiskomertje is een oude Primo Comet, die vrijwel ongebruikt als reserve band in mijn voormalige Quest heeft mee gehobbeld. Bij nadere inspectie van de G-One blijkt dat ik inderdaad iets te ver ben gegaan met de voorbandjes. Het loopvlak is erg dun en bros geworden, met talloze minuscule scheurtjes.  Er zitten nu nieuwe G-One's op. Deze gaan eraf na zesduizend kilometer, en geen kilometer later.  




25 oktober 2021

Mooi Kinderdijk

Na een week vol regen hadden we een mooi zonnig weekend. Toen ik zaterdag ochtend mijn fiets instapte was het nog donker. Meestal weet ik op het moment dat ik instap wel waar de fiets mij vandaag naartoe zal brengen, maar deze ochtend was ik daar niet zeker van.

Ik was in eerste instantie van plan naar de Biesbosch te rijden, maar de maan scheen uitbundig, dus het was helder weer. Bovendien was het flink fris. Mogelijk dat er bij Kinderdijk wat mooie foto's te maken zijn van molens in de mist. Het was bij vertrek weliswaar helder, maar in de polder hoopte ik op wat pittoreske mistbankjes die de fotopret nog wat zouden verhogen..

Ik dus op pad naar Kinderdijk, de maan achterna, die in het westen bezig was naar de horizon af te dalen. Na een kwartier fietsen verdween de maan achter een wolken partij, om niet meer tevoorschijn te komen. In het oosten gloorde al licht aan de horizon, maar richting Rotterdam hing een dicht wolkendek, verlicht door de lichten van de stad. 

Ik baal. Geen mistbanken boven de velden, en bovendien dreigt de aanstaande zonsopkomst bedorven te worden door oprukkende bewolking. Aangekomen bij de Wingerdse molen bij Bleskensgraaf is het nog helder aan de horizon. De zon is nog niet op, en in het westen hangt een donkere lucht. Maar de molen staat er mooi bij in het ochtendgloren.



Na wat foto's genomen te hebben, ga ik verder naar Kinderdijk. Ik maak niet al teveel haast, want het licht wordt hoe langer hoe grauwer. Bij kinderdijk is het stil. Een enkele fotograaf staat op een vlondertje klaar met toestel op statief. Voor de rest is er niemand. Op het moment dat ik de fiets weer richting het oosten draai, wacht mij een verrassing. De zon komt net op. De stilte is overweldigend, en het water ligt er prachtig vlak bij. Gedurende een kwartier heeft de zon vrij spel en heb ik tijd om wat mooie plaatjes te maken. Daarna schuiven de wolken verder naar het oosten en is het spektakel voorbij.

 



18 oktober 2021

Mist

Twee weken geleden was het mistig in het weekend. Ik had toen was mooie foto's gemaakt, maar het was te weinig voor een leuk verhaal, en ik hoopte dat er nog meer mooie weekenden in oktober zouden volgen.

Helaas was het weer in de daaropvolgende weekenden niet om naar huis te schrijven. Ik heb wat langere fietstochten ondernomen, maar fotogeniek was het weer niet. 

Afgelopen weekend verliep ronduit somber, en het weekend daarvoor heeft het alleen maar geregend. Gisteren was ik nog naar de Loonse & Drunense duinen gefietst in de hoop daar wat paddenstoelen te 'spotten', maar ook die lieten zich niet zien.

Dus hierbij dan maar de foto's van twee weken geleden....