30 november 2020

November ritjes

De afgelopen weken was het qua weer nogal wisselend. Tijdens mijn quarantaine tochtjes was het meestal koud, grijs en somber. Maar zo af en toe, al duurde het soms maar heel even, brak 's ochtends de zon toch even voorzichtig door. En dan was het mooi.



 

19 november 2020

Project Arduino in DF: eindelijk klaar !

Nu wordt het toch eindelijk tijd om het Arduino project in de DF af te maken. De stuurschakeling is klaar, het achterlicht kan gemonteerd worden, en de doos met de Arduino kan ik inbouwen. Er moesten alleen nog wat kleine puntjes op de i gezet worden. Eén van die puntjes was het dimlicht. Dit worden twee ledjes die ik bovenop de Inoled koplamp plaats. Dit vergt niet zoveel denkwerk. Stukje printen, plakkertje eronder. Klaar.

Hierboven een foto van de ledjes. Met 20mA zijn ze lekker zuinig. Recht van voren gezien geven ze in het openbaar verkeer genoeg licht om op te vallen. Zelfs overdag.

Meer denkwerk ging zitten in de schakelaars voor de claxon en het bladerknopje voor het oled scherm. Deze schakelaars komen in de beide uiteinden van het stuur. Het schakelaartje is een simpele 12x12 mm drukschakelaar:

De uitdaging zat er in om iets te printen waarin deze schakelaar goed past, en het liefst met zo min mogelijk onderdelen te monteren is. Na heel tekenen, testen, weggooien en opnieuw ontwerpen kwam ik uiteindelijk met een werkbaar principe:


In deze geprinte buis monteer ik het drukknopje, met het kleine vierkante blokje ernaast zet ik de drukknop met twee verzonken schroefjes vast. De drukknop (hieronder in het rood, een dwarsdoorsnede van mijn bedenksel) wordt ingedrukt door het gele knopje eronder, dat ik in één keer mee print. Dit gele knopje zit los in de print, maar kan er door de vorm niet uitvallen.


Deze hele buis gaat in een van de stuur uiteinden. Ik heb de buis zó lang geprint zodat ik deze met een schroefje door de aluminium stuurbuis vast kan zetten. Achteraf was dit niet nodig, de buis zit nu klemvast. 

Het schakelkastje voor de Arduino is nu ook klaar om op het stuur gebouwd te worden:


Met het schakelkastje bedien ik zo meteen het dim- en groot licht, de richting aanwijzers en de interieur verlichting. Verder zit er nog een aan/uit schakelaar op voor de Adruino op, en een schakelaar om tussen de twee accu's te schakelen.

De bedrading omleggen naar het stuur was even een flink uitzoek werkje. Een deel van de draden spaghetti hieronder moest verlengd worden naar de stuurbrug voorin de DF. Gelukkig hebben de draden ieder een andere kleur, en is uit de documentatie van Intercitybike ook makkelijk te achterhalen waar alles naartoe loopt.


De grootste uitdaging die ik had was het om-solderen van de draden bij de knipperlichten in de neus van de DF. Omdat de knipperlichten met de Arduino anders geschakeld worden, moest ik + en - omwisselen. Ik moest mij eerst door een laag siliconen kit heen worstelen en daarna met beleid de Tesa kabelboom tape verwijderen. Daarna de kabels los solderen en weer in de omgekeerde volgorde vastzetten. En dit alles met één hand, omdat ik net iets te breed ben om met alletwee m'n schouders door de 'motorkap' te kunnen. 


De schakeldoos gaat  achter de 'driehoek' / stuurbrug / trapbuis steun (hoe heet dat ding ?). 


Het past gelukkig allemaal prima. Ik had dit natuurlijk eerst wel van tevoren uitgemeten, maar omdat ik er niet goed bij kon, kan je soms toch voor onaangename verassingen komen te staan. 




Het achterlicht ging er gelukkig een stuk makkelijker in. Helaas was hier de pasvorm niet helemaal ideaal. De kap is iets te kort. Van veraf valt dat gelukkig niet zo op. Misschien dat ik volgend jaar een verbeterde versie van het achterlicht ga printen. Deze winter ga ik er in ieder geval niets meer aan doen.


En dan tot slot de stuur schakeling, met indicatoren voor de knipperlichten, groot- en dimlicht, het accu niveau en de buiten temperatuur. Met de bladerknop rechts in het stuur kan ik door de verschillende schermen bladeren, met meer informatie over de accu's en de lichten.

De twee accu's krijgen ieder een plekje naast de veerpoot boven de voorwielen. Ze zitten vast met klittenband aan de fiets, zodat ik ze makkelijk los kan maken en binnen opladen.


De elektra draden heb ik netjes weggewerkt met Tesa kabelboom tape en vast gelijmd met smelt lijm. De draden zijn nu netjes uit het zicht, net zoals het was toen ik de fiets kocht.


Ik fiets er nu een aantal weken mee. Er zijn wat kleine kinderziekten. Het gebeurt mij soms dat ik tijdens het rijden per ongeluk de accu schakelaar aantik. De Adruino valt dan even uit. Misschien moet ik even aan die schakelaar wennen, en anders print ik een klein opstaand randje rondom de schakelaar. We zien wel.

Een ander vreemd fenomeen is het gedrag van klittenband op PLA. Bij vochtig en koud weer laat de kleeflaag los. Eenmaal binnen en op temperatuur plakt een en ander weer als de neten. Eén van de accu's kieperde zo tijdens het rijden van de wielkast naar beneden. De klittenband heb ik daarna met superlijm op de accuhouder gelijmd. Dat werkt dan weer wel. 

Oh ja, ik vergeet de claxon:


De claxon werkt als een tierelier, genoeg herrie van voren. En ik heb de keuze tussen een normale (gewone) toeter en een irritant maar zeer goed werkend jengel geluid. Zelfs een buslading scholieren hoort dan dat ik eraan kom, en dat wil wel wat zeggen 😃.


12 november 2020

Project Arduino: nieuw achterlicht voor de DF

De afgelopen weken (het is eigenlijk al wat langer geleden, maar goed), bezig geweest met een nieuw achterlicht voor DF. Nu zult u zich afvragen waarom een nieuw achterlicht nodig is. Welnu, ten eerste omdat ik zo meteen toch al bezig ben met het verbouwen van de elektra in de DF, en ten tweede omdat het kan 😉.

Ik ben over de huidige twee leds voor het achterlicht en de knipperlichten niet helemaal tevreden, dat kan mooier en beter, en vooral meer. Het is natuurlijk wel een hele hoop werk, maar dat geeft niet, want ik vind het leuk om weer eens wat te knutselen.

Bij Intercitybike had ik bij het ophalen van de fiets al gevraagd of de kap waarin de achterlichten zitten makkelijk los gehaald kon worden. Ymte verzekerde mij dat dit kon, met beleid en geduld. Voorzichtig met een plamuurmes de siliconen laag tussen tussen de kap en de fiets weggehaald. Na een uurtje prutsen had ik de kap eindelijk los. Ik had de lak van de fiets op twee punten een beetje beschadigd, maar dat tip ik wel weer bij. Hieronder de kap met een hele berg siliconen.


Eerst maar eens gekeken hoe een en ander in elkaar zat. De knipperlichten worden elk gevoed door een 350mA constant current voeding, de leds van het remlicht en de achterlichten krijgen ieder 20mA. Mijn plan is om de twee ledjes van de remlichten te vervangen door een heuse 350mA led. De twee leds voor het achterlicht worden er vier, en de knipperlichten laat ik zoals het nu is. De kap waarin ik alles monteer wordt echter nieuw. Die ga ik lekker 3D printen. Maar daarvoor moet ik eerst secuur de afmetingen en contouren van de kap opmeten.

Eerst de lengte van de kap...

... en de contouren. Vervolgens moet ik dat allemaal overzetten in Solidworks, en een eerste ontwerp maken. Nadat ik nog wat aanpassingen heb moeten doen heb ik iets dat past.

Nu moeten de leds erin. Ik ga hiervoor ruitjes printen: rood doorzichtig voor het achterlicht en het remlicht, en kleurloos doorzichtig voor de knipperlichten. In theorie zou het er dan als volgt moeten uitzien:

Aan de achterkant / binnenkant van de kap moet natuurlijk ook het een en ander gebeuren. Ik ontwerp twee houders voor de knipper- rem- en achterlichten, die ik er later op kan plakken.

Nu kan je dat op de computer natuurlijk wel allemaal mooi bedenken. Maar het moet ook uiteindelijk werken. Na het printen van de led ruitjes merk ik dat het licht van de leds haaks op de printrichting het best verstrooid wordt, dus moet ik daar rekening mee houden als ik ga printen.


Hierboven print ik een ruitje voor een van de knipperlichten. Liggend printen zou makkelijker en sneller zijn geweest, maar dan wordt het licht direct naar boven en beneden verstrooid. Al doende leert men.

Hier wordt de kap geprint, met heel veel ondersteuning voor de gaten.


Van die kap print ik er gelijk maar een paar, van verschillende materialen. Die moet ik vervolgens glad schuren en voorbereiden voor het spuitwerk, want de kap krijgt uiteraard dezelfde kleuren als de DF.

Hieronder het binnenwerk van de kap. De vier ledjes van de knipperlichten krijgen een eigen houder. Met dubbelzijdig tape plak ik ze vast.

Dit is de houder voor het remlicht (in het midden) en de vier leds voor het achterlicht.

Toen kwam het spuitwerk.


En dan het uiteindelijke resultaat.


In de volgende aflevering zet ik alles op- aan- en in de fiets. Zodat ik eindelijk dit project kan afronden.

 

06 november 2020

Tweede-golf-quarantaine-tochtjes

Veel mensen zitten net zoals afgelopen voorjaar weer noodgedwongen thuis. Zo ook ik. Zo af en toe verschijn ik wel op m'n werk, maar alleen als dit niet anders kan. Maar van alleen thuis zitten knapt een mens ook niet op, dus ga ik elke ochtend een uurtje fietsen. Nu was het weer deze week ook een stuk beter vergeleken met de afgelopen weken, dus reden tot klagen had ik niet.

De week begon stormachtig en zacht. Toen ik op maandag ochtend de tuindeur open schoof, voelde het buiten nog warmer aan dan binnen. Temeer omdat de luchtvochtigheid buiten erg hoog was. Ik hoopte op wat mooie ochtend luchten, maar werd alleen maar getrakteerd op snel langs waaiende wolken en dreigende luchten.


Op dinsdag was het al een stuk beter. De wind was grotendeels weg, evenals de wolken. Alleen de weilanden lagen er nog wat nattig bij.


Donderdag was het qua fotografie een topdag. Er werd van tevoren al gewaarschuwd voor mist, en daar zat ik dus op te wachten. Lekker een eind de polder in gefietst in de hoop dat de mist niet te dicht was, en dat was gelukkig ook zo...




 

... en vandaag was het weliswaar niet mistig, maar gelukkig ook nog steeds erg mooi.



28 oktober 2020

Nieuwe claxon in DF

 

Destijds heb ik mijn DF laten uitrusten zonder de standaard claxon. De reden was dat het ding nogal groot en zwaar was, en ik zelf iets kleiners wilde inbouwen. 

Dat was minder eenvoudig dan ik verwachtte. Er zijn op de markt veel piezo speakers die beloven een flinke berg herrie te produceren. Dat doen ze in de meeste gevallen ook wel, maar dat gebeurt meestal maar op een frequentie. En die toonhoogte is zo hoog dat deze voor mijn mede weggebruikers niet als claxon overkomen, maar meer lijkt op het gepiep van een angstige muis. Nu kan je met een Arduino via PWM de toonhoogte verlagen, maar daardoor daalt ook het aantal decibels. En dat wil ik weer niet.

Kant en klaar oplossingen waren er ook, maar dat was meestal in de vorm van een sirene, en die zijn te groot om in de neus in te bouwen. Een andere optie zou zijn om gaten te boren in de DF, en zo'n sirene onder in de neus in te bouwen, maar mijn fiets glimt nog zo mooi dat ik die drempel nog niet durf te nemen.

Op internet kwam ik bij toeval het Engelse Hornit tegen. Deze fiets claxon beweert met 140db de luidste fiets claxon te zijn. Met dertig euro is het wel een vrij dure oplossing, maar onvrijwillig plotseling contact met een mede weggebruiker valt in de regel wat duurder uit. Ik besluit  er een te kopen en te zien of ik het apparaat zodanig aan kan passen dat deze in de neus van mijn fiets past, onder de koplamp.

Met beleid en geduld peuter ik het apparaat uit elkaar. Gelukkig is er niets gelijmd, en is alles demonteerbaar zonder iets echt te slopen. Er zitten twee mini-schakelaars op het apparaat. Eén schakelaar is voor de claxon, deze wordt met een stekkertje verbonden met de claxon en kan met een rubberband elders op het stuur gemonteerd worden. Het snoer is echter te kort voor een velomobiel. De andere schakelaar zit op de claxon zelf en deze dient om te kiezen tussen de twee verschillende claxon tonen die de toeter rijk is. De claxon wordt gevoed door twee AAA batterijen. 

De printplaat kan ik er netjes uithalen. Ik print een kastje met deksel voor de printplaat. Dit kastje plaats ik op de aluminium buis in mijn DF

Mijn plan is nu als volgt: de twee schakelaars vervang ik door kleine moment-schakelaars die ik verleng naar mijn stuur. De claxon gaat onder m'n koplamp. De batterijen heb ik niet nodig, want ik voed de toeter vanuit met de DF accu's, door een kleine DC-DC omvormer onder de claxon-printplaat te monteren. Hiermee reduceer ik de 8.5V van de DF naar 3V. Doordat de batterijen eruit zijn kan ik de behuizing van de claxon lekker compact houden. Die behuizing ga ik natuurlijk 3D printen, en vervolgens in de juiste kleur spuiten.

De piezo speaker die de eigenlijke claxon bevat zit stevig vast gegoten in een stuk plastic. Deze krijg ik niet los dus. 


Dat hoeft ook niet. Ik ontwerp een huis waarin ik de piezo speaker kan monteren. Hieronder een testprint.

Hieronder een 3D render van de claxon. Het huis bestaat uit twee delen, waartussen zometeen de claxon geschroefd wordt.

Hieronder de uiteindelijke 3D print in lekker poepbruin PLA.

Daarna is het een kwestie van schuren en plamuren.

Ondertussen ben ik ook bezig met de drukknopjes, waar ik een lang snoer aan soldeer omdat ze naar het stuur verhuizen. Op ebay had ik in het verleden al eens een verzameldoos micro schakelaars gekocht die nu goed van pas komen..

Een van de drukknopjes komt op de stuurstang. De houder print ik met PLA, het witte stukje plastic ertussen TPU, een kunststof die heel flexibel blijft na printen en een beetje rubberachtig aanvoelt.  Hierin schuif ik de micro schakelaar, nadat ik er twee draadjes aan gesoldeerd heb. Ik heb nu een mooi, redelijk waterdicht drukknopje.

De tweede micro schakelaar gaat in een van de handels van het stuur, daarover later meer.

De PLA claxon heb ik ondertussen een x - aantal keer gespoten en afgelakt. Klaar om zometeen ingebouwd te worden.

Wordt vervolgt....