Lange proefrit

De fiets is klaar. Demper erin, lagers vervangen, voorwielen schoongemaakt en remmen opgepoetst, nieuwe kettingrol erin. Oh, en natuurlijk 20 kilo aarde en zand uit de wielkasten verwijderd. Het is mooi weer vandaag. Tijd voor een proefrit dus.

Eerst naar de Bieschbos.Ik rol over de kasseien in de binnenstad van Gorinchem, gelijk een mooie test voor de Risse demper. Maar wat voel ik ? Het lijkt wel of ik een massieve ijzeren staaf achterin heb gemonteerd in plaats van een nieuwe demper. De fiets bonkt en rammelt over elk steentje. Dat kan niet de bedoeling zijn. Op het asfalt naar de Bieshbosch houdt het rammelen gelukkig op. Verkeersdrempels kan ik met de strakke demper nu in volle snelheid nemen, en de fiets helt amper in bochten. Dat dan weer wel.

Op een mooi stil plekje verorber ik twee nutsen. Ik spoel ze weg met wat water terwijl ik naar de natuur om mij heen kijk. Tijdens mijn ziekte en klusweek is de natuur letterlijk geëxplodeerd. Alles is groen en staat in bloei. Vogels zingen hun keeltjes schor. Een konijntje huppelt uit het hoge bedauwde gras en bekijkt mij van een afstandje nieuwsgierig.

Konijntje in de Bieschbosch

Terug naar huis weer. 's Middags maak ik een nieuwe testrit, dit keer naar Kinderdijk. Ik heb de demperpomp mee, want ik wil gaandeweg de druk in de demper in stappen verlagen. Ik weeg 75 kg, dan zou een druk van 5.5 bar genoeg moeten zijn. Aangezien ik deze ochtend al met deze druk gefietst had, verlaag ik de druk eerst maar naar 4.5 bar. Ik in de fiets, maar de straatstenen van vanochtend voelen nog even hard aan.

Bij kinderdijk is het druk. stapvoets dring ik mij door de toeristen, terwijl ik links en rechts door iedereen vereeuwigd word. Na 2,5 km toerist kan ik weer met gas op de plank rijden. Ik verlaag de druk nog een keer naar 2.5 bar. De demper is nog steeds te hard, maar er lijkt wat voorzichtige progressie in te zitten. De druk naar 1 bar dan. Weer een heel klein beetje verbetering, maar het verschil is miniem.

Lente !

's Avonds mail ik Wim Schermer met wat vragen over de Risse demper. Hij mailt per ommegaande terug:

De demper moet alleen de eerste keer los komen van de frictie van de O-ringen. Dat gaat goed als je in de Quest gaat zitten. Je moet de fiets dan enkele centimeters in voelen zakken. Is ie eenmaal los, en je drukt hard op de bovenkant van de tunnel en het instapgat, dan moet de Quest inzakken en langzaam weer omhoog komen.

Dat gebeurt bij mij dus niet. Sterker nog: onder de 3 bar hoort het achterwiel tegen de wielkast te hangen als je instapt, maar ik kan bij 1 bar nog vrolijk fietsen. Ik neem mij voor om de komende dagen nog wat stevige keienweggetjes te nemen om de O-ringen frictie te overwinnen. Misschien zelfs met een drukloze demper. Mocht dit allemaal niet helpen, dan gaat de demper terug en stuurt Wim mij een nieuwe op.

Nanoot:
We komen net terug van een wandeling, ik wil mijn vriendin laten checken of de veerpoot indrukt als ik in de fiets zit, druk nog even op de "smurfenmuts", en de veerpoot zakt in !!!!

Gisteren 130 stuiterende kilometers gefietst, en nu komt ineens de veerpoot los. Het zullen de hogere temperaturen zijn geweest. Morgen avond doe ik even een testrit, ik laat dan wel weten hoe deze gegaan is. Vooralsnog is de Risse demper genezen verklaard :-) 

SKF E2 lagers geplaatst

Het raadsel met de lagers is opgelost. Velomobiel.nl gemaild over mijn lager-perikelen en de problemen met de versnelling en het invreten van de brug. Gisteren kreeg ik onderstaand antwoord van Allert:


Dag Rob,

Het is beter een derde lager te monteren aan de ketting kant tegen het al aanwezige lager aan. De tussenbus moet dan ingekort worden. Let er wel op dat de bus vlak is, bij voorkeur inkorten met een draaibank.

Als oorzaak van het inslijten lijkt mij het meest waarschijnlijk dat je geen of een te korte paddestoel hebt gemonteerd. Ter verduidelijking een foto van een paddestoel en de een paddestoel op de plek waar deze gemonteerd dient te worden. Bij het vervangen van de cassette of het freewheel kun je deze vergeten.

Om hem te demonteren moet je de cassette moer losmaken.

Groeten, Allert

Duidelijk dus. Eerst maar beginnen met de tussenbus. Daar moet een stukje vanaf, ter dikte van één lager. Allert had het over een draaibank, waarschijnlijk omdat als je de tussenbus niet goed haaks afzaagt, de lagers ongelijk aangeduwd worden en ze scheef kunnen komen te staan. En dat is niet goed voor een lager. Ik heb alleen geen draaibank. Maar via een truukje kom ik er wel. Ik zaag de tussenbus iets ruimer af en schuif deze over de achteras, zodat er een klein randje over de as uitsteekt. Met een vijl kan ik nu eventuele afwijkingen gladstrijken, en dat gaat prima. Lagers om de as, tijd voor een plaatje:

De SKF E2 lagers om de achteras - met afstandsbus

Nu wordt het spannend; de lagers moeten in de achterbrug. Evenals een draaibank heb ik ook geen lagerpers. Ik heb wel een houtklem en een plankje. Na het aanbrengen van een beetje lagervet aan de buitenkant van de lagers begin ik met mijn provisorische pers. Ik voer de druk voorzichtig op en de lagers verdwijnen met beleid in de achteras. Weer een klus waar ik tegenop zag met goed gevolg afgerond. Nu nog de seegerring erin en ik ben klaar. Mijn nieuwe lageropstelling ziet er als volgt uit:

Dwarsdoorsnede achteras

Nu nog even kijken hoe het met mijn paddenstoel staat. Hiervoor moet ik de cassette uit elkaar halen. En daarvoor heb je een speciale tang nodig. En laat ik voor de verandering die tang wél in huis hebben ! Zes jaar geleden heb ik namelijk al een akkefietje met mijn cassette gehad. De moer die de tandwielen bij elkaar houdt was losgekomen, met als gevolg dat ik niet meer voor- of achteruit kon. Sindsdien fiets ik altijd rond met een cassette afnemer. Na wat ferme tikken ligt het zaakje open en kan de paddenstoel eruit. Dat ziet er inderdaad niet echt geweldig meer uit, als ik de foto die ik van Allert heb gekregen vergelijk met mijn paddenstoel. Die heeft zijn beste tijd gehad.

Nieuwe en oude paddenstoel

Gelijk maar een mailtje gestuurd naar Velomobiel met de vraag of zij een nieuw exemplaar kunnen opsturen. Ondertussen nog maar even getest of de lagers goed lopen. Ik monteer de brug op de workmate en installeer de hele zooi in de achtertuin. Even droogfietsen:

Achteras op Workmate

Later deze week nog de puntjes op de i en dan kan ik eindelijk weer gaan fietsen. Dat wordt onderhand wel tijd ! Want het is Lente !!

Achterbrug verwijderd en lager raadsels

Afgelopen woensdag het linker voorwiel  een grote beurt gegeven. Nu ik eenmaal weet hoe dat moet, zo'n voorwiel demonteren, is het een fluitje van een cent. De kogelkopjes komen maar moeilijk los; van enige smering is helemaal geen sprake meer. Het enige dat ik aantref is een zwarte droes, flink aangekoekt aan de kogeltjes. Ik neem mij voor om deze punten elke 10.000 km een keer onderhanden te nemen, om overmatige slijtage te voorkomen.


Na het schoonmaken van de beide voorwielen zijn nu de lagers van het achterwiel aan de beurt. Daarvoor moet de achterbrug eruit. Op internet al lopen zoeken hoe andere Questrijders dit gedaan hebben, maar ik kom er niet echt uit. Het lijkt erop dat Velomobiel regelmatig de achterwiel ophanging bijwerkt en wijzigt. De huidige Quests worden namelijk met een andere achterbrug geleverd dan de brug die bij mij in de fiets zit.

De achterbrug

Aan de gang dan maar, ik zie wel hoever ik kom. Achterwiel los, derailleur eruit. Aan de kopse kanten van de brug, op het punt waar de achterbrug schartniert, zitten twee boutjes. Ze gaan alletwee los. Een van de boutjes houdt een messing bus op zijn plaats. Ik duw een schroevendraaier tussen de flens van de bus en het aluminium huis en kan daarna de hele bus uit het huis trekken. Daarna kan de achterbrug eruit.

Voordat ik het achterwiel en casette verwijderde, ook nog even gekeken naar de kettingloop wanneer de ketting op het kleinste achterblad ligt. De ketting wil daar namelijk nooit stabiel op draaien. Als ik het zo bekijk lijkt het erop dat de ruimte tussen ketting en het huis van de achterbrug wel erg klein is, zou het kunnen zijn dat de achterbrug de ketting van het kleinste blad drukt ? Ymte hier maar eens over gemaild.

Waar ik Ymte ook over gemaild heb, is het aantal lagers in de achteras. Bij Wim Schermer heb ik er 3 besteld, maar bij mij kwamen er maar twee uitrollen. Ik kan mij niet voorstellen dat ik er één toaal en volledig versleten heb. Dat zou wel knap zijn. Ik heb Wim hierover gemaild, maar hij was dit tot nu toe ook nog niet tegen gekomen. Voor de geïnteresseerden heb ik even een dwarsdoorsnede van mijn achteras gemaakt. Niet op schaal. Dat dan weer niet.

Dwarsdoorsnede achteras

Voor het invreten van de ketting in de achterbrug heb ik twee theorieën.
1: de afstandsbus tussen de twee lagers is ingesleten (dit kan ik ook een beetje zien) waardoor het linker lager meer naar binnen is gedrukt en de cassette dichter tegen het huis van de achterbrug loopt
2: de cassette bus in de cassette is ingesleten, waardoor ook weer de cassette dichter tegen de achterbrug loopt. Theorie 1 heeft op dit moment de voorkeur, met een gokkans van 70 tegen 30. Ben benieuwd wat de experts bij Velomobiel hierover te zeggen hebben.

De twee lagers met de afstandsbus

De ingevreten achterbrug

Voorwiel eruit.

Gisteren is mijn bestelling bij de Velomobielshop aangekomen.

Achterwiel lagers

Kettingtandwiel plus ashouder

Risse Genesis schokdemper

Bij Rose.nl een demperpompje gekocht, dat inmiddels al een paar dagen op m'n bureau ligt.

Gisteren middag begonnen met het eerste klusje; de trommelrem van mijn rechter voorwiel. Deze bleef zo af en toe hangen. Ik heb nog nooit een voorwiel verwijderd, en ik zie er dan ook een beetje tegenop. Ik begin met de twee moertjes bovenop de veerpoot. Dat was makkelijk. Zo gebeurd. Nu aan de onderkant. Boven de kogelkopjes bij het wiel zie ik ook moertjes zitten. Die zullen er ook wel afmoeten. Ik pak een steeksleutel en begin te draaien. Hmmm. Dit is het niet. Ik zie het hele kopje met as ronddraaien wanneer ik aan de moer draai. Ik had op internet al iets gelezen over een splitpen, maar ik zie niets zitten.

Ik weer naar binnen en weer even het internet op. Ik lees weer dat er een splitpen moet zitten op elk kogelkopje. Ik zie door het stof en vuil dat zich op betreffende onderdeel heeft vastgezet niets.... Oude tandenborstel erbij, poetsen, en waarempel; daar zit iets dat op een metalen draadje lijkt. Tangetje erbij, en na wat prutsen trek ik het pennetje eruit. En zoals het wel vaker gaat zodra je de schwung te pakken hebt, is het een fluitje van een cent.

Ik haal het wiel los en schroef een laatste moerje los dat het wiel op de as vast zet. Ik inspecteer de trommelrem. Los van wat vuil ziet alles er netjes uit. Geen roest. Alleen aan de buitenkant zit er tussen de hefboom en het huis van de trommelrem flink wat roest en vuil. Dit kan het hangen hebben veroorzaakt. Hefboom los, roest en vuil eraf, likje kogellager vet ertussen en alles weer dicht.

Voor ik het wiel weer terugzet schrob ik de wielkast leeg; tot mijn verrassing komt er een kilo aan zand, vuil, stof en stro uit. Kunnen we de tuin weer een beetje ophogen. De inhoud van de andere wielkast gebruik ik voor de versterking van de Gorinchemse stadswallen.

Romeinse griep

Vorig weekeind een stedentripje naar Rome gemaakt. Rome, de eeuwige stad. De stad van ruïnes en restaurantjes, mooie smalle steegjes en prachtige kerken. Na ons een paar dagen aan die pracht en praal gelaafd te hebben, zijn we een beetje moe maar voldaan naar Nederland terug gekeerd. Een beetje té moe misschien, want de dag na onze terugkomst voelde ik mij niet helemaal je-dat. Vierentwintig uur later lag ik met 39°C koorts onder de lappen. Met leedwezen naar het mooie weer buiten kijkend. Heb ik dat, is het voor het eerst dit jaar écht mooi weer, ben ik ziek.

Voordat de griep bij mij toesloeg had ik nog bij Wim Schermer een grote bestelling gedaan; nieuwe lagers voor de achteras, een ketting tandwiel en ashouder, en een Risse schokdemper. Helaas meldde Wim dat er een week vertraging in de levering zat, omdat Sinner net een grote bestelling van schokdempers had gedaan. Achteraf niet zo erg, want ik was toch te ziek. Dagenlang koorts, zó erg heb ik dat in geen tijden gehad.

Vandaag voor het eerst een beetje in staat om wat te doen, een stukje tikken en wat foto's plaatsen.

Heel voorzichtige lente

Vanochtend er in alle vroegte opuit voor een ritje naar Kinderdijk. Het is mistig en de temperatuur zwerft rond het vriespunt, maar het is windstil. Gisteren twee nieuwe DV7 binnenbandjes gemonteerd, die passen beter in de F-Lite's dan de smalle binnenbandjes die er eerder in zaten.

Vissers bij kinderdijk

Het is stil onderweg, op de dijk bij Kinderdijk kom ik de eerste mensen tegen. Een handvol vissers, stevig ingepakt tegen de kou, is bezig de lijntjes uit te gooien. De vissen willen nog niet erg happen, zelfs zij slapen nog denk ik. Bij de molens doemen tot mijn verrassing ineens een flinke berg toeristen op. Zo te zien een buslading of drie. Het toeristenseizoen is kennelijk begonnen. Wanneer ik langs rijd worden er aarzelend wat fototoestellen getrokken, ook deze gasten zijn nog niet helemaal wakker. Ik stop even verderop en maak wat foto's:

 

Kinderdijk in de mist

Kinderdijk in de mist

Voor de toeristen misschien niet zo mooi als een molen met blauwe lucht, maar ik vind het prachtig. Even verderop staat een fotograaf in z'n eentje, driepoot opgesteld, kamera in de aanslag. Maar de molens die hij wil fotograferen zijn nog in een dikke mist ingepakt. Ik passeer ook deze man, we groeten elkaar vriendelijk, terwijl hij zich al ijsberend warm probeert te houden.

Even verderop stop ik op een rustig plekje langs het water en verorber wat chocola. Ik kijk om mij heen. De lente laat zich ondanks de kou van de afgelopen maand dan toch eindelijk aarzelend zien. Een enkel klein hoefblad boven het bruine gras, en een grauwe gans met jongen in het water, nog nauwelijks droog achter de kleine oortjes.

 

As Perikelen en To-Do lijstje

Afgelopen week contact gehad met Ymte naar aanleiding van mijn recente achterwiel problemen (moer verlies / bout verlies / wiel verlies). Ymte had mij een nieuwe as toe gestuurd omdat het mogelijk kan zijn dat het draadeind waar de twee moertjes aan zitten wat speling heeft, waardoor de moertjes en boutjes zich makkelijker kunnen loswerken.

Na een paar dagen kwam het spul aan en kon ik aan de slag. Oude as eruit, nieuwe erin. Tenminste ...... hhhhmmmpfff  ! Dat gaat niet zo makkelijk. Die nieuwe as is toch iets dikker dan de oude. Ik pak een stuk hout en timmer de as voorzichtig langs de twee lagers. Dat gaat nog steeds moeizaam. Millimeter voor milimeter schuift de as langs de lagers, totdat hij de cassette tegenkomt. Hoe ik de cassette ook manoeuvreer, ik krijg de as er met geen mogelijk in. Wat nu ? De as eruit dan maar, en de oude as er maar weer in. Want ik wil wel nog even fietsen dit weekend.

De as-trekker erop en draaien maar. Eruit gaat wat soepeler dan erin, totdat ik aan het eind van de draad ben. Normaal gesproken kan je de as er nu met de hand uit trekken, maar dat gaat nu dus niet. Hoe nu verder ? Ik sprokkel wat plankjes bij elkaar en schroef deze aan beide zijden van de as, onder de alumunium buis van de as-trekker. Nu kan ik weer wat centimeters vooruit. Ik moet nog een tweede set plankjes gebruiken om de as er eindelijk uit te krijgen.

Rob aan het knutselen

Ik schuif de oude as er weer in, dat gaat een stuk makkelijker. Boutjes en moertjes erom. Ik geef het wiel een zwiep en merk dat de lagers hun beste tijd gehad hebben. Al na een paar omwentelingen houdt het wiel het voor gezien. Heb ik met het timmeren van de nieuwe as de lagers beschadigd ? Dat zou niet zo mooi  zijn, maar dan heb ik misschien een reden om de SKF lagers van Velomobiel onderdelen te bestellen ;-) Dat breidt het to-do lijstje weer wat uit, want één van mijn remmen loopt sinds deze winter een beetje aan.

Op tweede paasdag kruip ik de fiets in voor een test / lente ritje. Hoewel het nog vriest is het best aangenaam fietsen, totdat mijn rechter band lek wordt. Het zit mij niet mee de laatste tijd. Ik grabbel mijn gereedschapsdoos uit het vooronder. Waar zijn toch die bandenlichters ? Ik vind er maar één. Met de laatste klapband heb ik die lichters ergens in de fiets gegooid, en daar liggen ze waarschijnlijk nog steeds. Geen zin om te zoeken. De banden gingen er bij het monteren nogal makkelijk omheen, dus zonder lichters moet het ook wel lukken. En warempel, het lukt.

Ik vind een miniem steentje dat voor het lek verantwoordelijk is. De Shwalbe Durano's die ik hiervóór om de velgen had zitten konden zo'n steentje wel hebben, maar de nieuwe F-Lites toch kennelijk niet. Misschien komt dat ook door het oude binnenbandje, dat een stuk minder dik is dan de dikke F-Lite. De binnenband zal dus bij het oppompen meer uitrekken, waardoor de wand van de band dunner wordt. Misschien toch andere binnenbandjes ? Nog iets voor mijn To-Do lijst.

Dus dat wordt:
1. trommelremmen nakijken / smeren.
2. lagers nakijken, mogelijk zijn ze na het fietsen weer wat geset, anders nieuwe.
3. uitkijken naar dikkere binnenbanden, of een anti lek lint, of beide

Deja Vu

Twee weken niet gefietst. En de schuldige is het barre weer tijdens de afgelopen weekenden. Maar deze ochtend kriebelde het fietsvirus dermate dat ik er toch nog even uit moest. Het is -3 °C, maar dat deert niet in een Quest, of in ieder geval minder. Ik pak mij warm in en rol de Quest onder het afdak. Omdat ik al twee keer eerder deze winter last van een wandelend achterwiel had, controleer ik even of het wiel nog speling heeft. Zo te voelen niet, dus ik ga op pad.

Ik was van plan om een rondje Zaltbommel te doen, eerst flink wind tegen, en daarna lekker met de wind mee naar huis. Eerst maar de Merwede brug over. Ik passeer het hoogste punt en rol verder naar beneden. Ineens trap ik vrij en hoor het achterwiel tegen de binnenkast aanlopen. Deksels ! Het zou toch niet ?

Ik stap uit en rol de fiets op z'n kant. Gelukkig zit ik hier net in de luwte van wat slordige bomen en struiken, dus het valt met de wind en de kou wel mee. Boutjes los, wiel naar beneden. Ik voel aan de bout aan de onderkant van de as .... die is er niet meer. Donders !! Grrrrmbl. Ik kijk om mij heen op het fietspad, maar niets. Vertwijfeld ren ik een eind terug, maar hoe ik ook speur, geen bout te vinden. Ik besluit wat te gaan doen. Een reserve bout heb ik niet dus er is eigenlijk maar één oplossing; terug lopen.

Zoek de verschillen met het vorige bericht

Ik zet alles weer in elkaar en begin met duwen. Ondertussen speur ik het fietspad af naar de verloren bout. Ik verbaas mij over wat ik allemaal tegen kom. Boutjes, moertjes, schroeven. Sommige nog lekker in het vet, andere onherkenbaar verroest. In ieder geval vind ik tussen alle uitgestrooide onderdelen niet hetgeen waarnaar ik op zoek ben.

Als ik vanachter de bomenrij vandaan loop slaat de straffe oostenwind ineens ongenadig toe. Met betraande ogen probeer ik mij overeind te houden, terwijl ik de fiets verder de brug op duw. Na een uur ben ik weer thuis, verkleumd en weer een ervaring rijker. De achteras ligt nu op mijn bureau, en ik heb Ymte al gevraagd mij twee nieuwe bouten te sturen, dit wil ik niet nog een keer meemaken. En zeker niet met dit weer !

PS: foto van de as met de vermiste bout. Bevindt zich waarschijnlijk ergens tussen Gorinchem en de Biesbosch. Signalement: vettig uiterlijk, onbetrouwbaar voorkomen, geen vaste woon- of 
verblijf plaats.

Bout vermist

Drie vroege vogels

Vanochtend weer een foto ritje gemaakt, richting de Biesbos. Het is winderig en er ligt wat verse sneeuw op de autodaken. Het is weer een sneeuw zondag dus. Om half acht rijd ik richting de Merwede brug als ik op het fietspad drie knullen van een jaar of zeventien zie lopen. Alle drie met kort geschoren haar, zwart bonkersjasje en O-benen. Kortom, niet het type dat op zondag ochtend een frisse wandeling maakt. Aan de onvaste tred te zien vermoed ik dat ze net uit de kroeg zijn komen rollen en naar huis lopen.

Omdat ze al slingerend het hele, toch nog brede, fietspad in beslag nemen, bel ik even. Het drietal stopt en kijkt onvast om. Terwijl ik passeer roepen ze iets, maar ik kan het niet verstaan. De ene zei zoiets als: WWAAAHUUUU !!!, waarop zijn compagnon toevoegde: UUWGGHH WAAAA !!!! Wat nummer drie riep ging in de wind verloren. Uit onvermogen om op bovenstaande suggesties in te gaan reed ik door. Maar helaas sloeg het noodlot toe.

De problemen die ik eerder deze week had met het ontsporende achterwiel staken ineens acuut de kop op, kennelijk heb ik een en ander toch niet goed aangedraaid de laatste keer. Eigenlijk moet ik stoppen, maar het idee om aan het achterwiel te gaan sleutelen met drie zwaar benevelde gasjses om mij heen staat mij om de een of andere reden niet aan. Dus ik ploeter voort om wat ruimte te scheppen.

Pech voor de Merwedebrug

Op de helling van de Merwede brug gaat het echt niet meer. Ik zet de versnelling op het middenblad, stap uit en sleutel als de gesmeerde bliksem alles open.  Vleugelmoer los, de drie imbus boutjes los, derailleur naar voren trekken en wiel naar beneden. Dat gaat vlot. Ik draai de boel weer aan en heb alles binnen no time weer dicht. Op pad maar weer. Na drie slagen hoor ik dat het achterwiel ergens snerpend tegenaan loopt, en ik kom geen meter vooruit. GGrrrr #%@^$ !!

Ik kijk achterom, maar van de drie hooligans is gelukkig nog geen spoor te zien. Snel weer uitstappen en alle handelingen opnieuw uitvoeren. Bij de eerste stop had ik alleen de bovenmoertjes uitgedraaid, maar die zitten nog goed. Zou het de moer aan de onderkant van het wiel zijn ? Ik voel, en merk tot mijn verbazing dat de moer anderhalve centimeter is uitgedraaid.  Hoe kan ik hiermee gereden hebben ?

Al deze vragen zijn van later zorg, eerst repareren. Ik zie de drie boertjes in de verte al aankomen. Vlug vlug ! Ik draai de ondermoer aan en houd de as tegen met een imbus. Daarna alles weer vast en dicht. Opgelucht constateer ik tijdens de eerste drie meter dat dat probleem ook weer verholpen is, en ik kan mijn weg richting de Biesbos vervolgen.

Natte Biesbos.

Twee keer pech vandaag

Vandaag speciaal vanwege het nogal plotseling ingetreden lenteweer een dag vrij genomen om te gaan fietsen. Fysiek en psychisch was ik er klaar voor. Ik rijd de fiets de poort uit, en hoor een vreemd geluid van het linker voorwiel komen, als van een knisperende plastic zak. Ik werp een blik en... shit lekke band. Ik heb de nieuwe F-Lite bandjes er pas 80 kilometer opzitten en het gaat nu al mis.

Fiets weer naar binnen, op z'n kant, en de binnenband eruit. Ik pomp deze op en hoor de lucht overvloedig weglopen, en zo te horen bij het ventiel. De aanhechting van het ventiel naar de band is kaduuk. Kennelijk was hier al sprake van slijtage, en heeft de recente bandenwissel het bandje de nek om gedaan. Ik trek een nieuw bandje van de plank en kan met een kleine vertraging op weg.

Wim Schermer heeft mij na mijn laatste blog de juiste omtrek van de nieuwe bandjes doorgegeven en ik ben benieuwd naar de prestaties. En die vallen reuze mee ! Normaal gesproken ligt mijn kruissnelheid rond de 37 km/h, maar met de F-Lite is dat 40 tot 42 km/h. Wat mij verder opvalt is het gedrag van de bandjes op straatklinkers. Met de Schwalbe Durano's voelde ik de fiets altijd flink afremmen op die klinkers, maar de F-Lites hebben daar veel minder last van. Verder zijn ze nog eens stiller ook.

Aarzelende lente

Ik rijd vandaag naar Udenhout, om daar weer eens een Udenhoutse Broeder te scoren. Het is vrijwel windstil en de lente komt aarzelend op gang. Her en der lammetjes in de wei en de eerste hommel kom ik tegen wanneer ik in de Loonse en Drunense duinen een bammetje eet. En daar heb ik ook mijn tweede pech geval van vandaag. Het achterwiel.


Afgelopen winter heb ik daar al eerder last van gehad. Tijdens het fietsen ontspoorde ineens mijn versnelling. Stel je dan de kabelspanning bij, dan ontspoort de zooi gelijk weer. En dat bij elke pedaalslag. Alleen bij rechte en gladde stukken asfalt werd het fenomeen minder. Al fietsend ben je dan bezig naar de oorzaak van deze storing, en ik kwam toen tot de conclusie dat mijn achterwiel bezig was van zijn as te lopen. En dit kon ik snel testen door te proberen het achterwiel langs zijn as te schuiven. Lukt dit niet, dan is er niets aan de hand. Lukt dit wel, dan heb je poep aan de knikker. En dat had ik dus. Nu is dat euvel snel te verhelpen door de twee moertjes aan het eind van de as weer aan te draaien. Alleen is het jammer dat de ketting (die natuurlijk op het grootste blad zit), van de cassette dondert en hopeloos tussen fiets en cassette vast komt te zitten. En daar ben je dan wel even mee bezig.

Bij de Rustende Jager

In Udenhout schaf ik een Udenhoutse Broeder aan en duw deze in het vooronder. Dan gaat de neus weer richting het noorden, maar niet voordat ik bij de Rustende Jager nog even een Broeder en koffie naar binnen heb gewerkt. Het is er nog niet zo druk, afgezien dan van een enkel bejaard koppel en wat mountain bikers. Na de inwendige mens versterkt te hebben ga ik huiswaarts.