De koplamp reflectoren

Nu de ruitjes van de koplampen (bijna) af zijn ben ik verder gaan klussen aan de reflectoren. Zoals al eerder geschreven herbergt elke koplamp drie lampjes; twee 3W Luxeon K2 LED's en een oranje 1W Hi-Power led. Omdat deze LED's een vrij brede bundel lucht uitstralen heb ik er lensjes voor geplaatst die het licht tot een straal van tien graden bundelen. Die lensjes hebben een diameter van 16mm en passen net over een Luxeon heen. Ik kwam de lensjes op het spoor op Ebay, alwaar een Hollander wonend in Shanghai een handeltje bestiert. Ik had ook al eerder geschreven over de plaatjes spiegelpolystyrol die ik bij Conrad besteld had (Bestnr.: 297550 - 89 ). Dit is mooi spul, maar extreem krasgevoelig. Ik heb er een laag DD-lak op gezet, waardoor de plaatjes wat hanteerbaarder werden.


Gisteren bezig geweest met het lijmen van de chroomplaatjes in de reflectoren. Zo'n plaat is te klein om de relfectoren in een keer bedekken, dus moet ik meer plaatjes uitsnijden. De lasnaden bedek ik listig met een reepje 7mm dik sierchroom, dat ik al had aangeschaft voor het afwerken van de koplamp-rand op de Quest. Zie hier een plaatje van een reflector...
De reflector zelf is van gewoon dik karton dat ik met epoxy heb geëmpregneerd.



De koplamp-ruitjes behoeven nog enige nabewerking. Door de hoge temperaturen ten tijde van het aanbrengen van de DD-lak is de verf niet mooi uitgelopen en te snel en dus bobbelig uitgehard. Als de temperaturen bij ons in huis weer wat normale waarden gaan aanwijzen ga ik een nieuwe laag verf aanbrengen. De DD-lak op het Quest-achterlicht is zo strak als een snaar, dus ik weet dat het moet kunnen. Hieronder een foto van de hele opstelling; de Rob Jansen kopie van een deel van de Quest neus, de reflector en de koplamp-ruit.

Siliconen bakken

Vorige week schreef ik nog over het maken van de nieuwe siliconen mal ten behoeve van de nieuwe ruitjes van de koplampen. Hieronder een verslag van wat daarna volgde.

Nadat de siliconen mal in de oven op vier wielen (zijnde mijn auto) goed was uitgehard kon ik deze inzetten voor het gieten van de eerste lamp. Componenten mengen, voorzichtig roeren, rustig uitgieten, dit alles ter voorkoming van het ontstaan van luchtbelletjes, en daarna 24 uur wachten. Vervolgens de vorm uit de mal halen en een dag in de vierwiel-oven plaatsen. Deze procedure herhaalde ik voor de tweede koplamp.

Daarna volgde het afwerken van de gietstukken. Aan de stijgzijde van de koplamp-ruit waren een hoop kleine (1mm) luchtbelletjes achtergebleven. Die moesten eerst worden weggeschuurd. Daarna ging ik er met schuurpapier korrel 180 overheen, en vervolgens steeds fijner, totdat ik korrel 1000 bereikt had. De volgende stap was het polijsten van de hars.

Probleem.

Het gietstuk was zo hard dat ik het met geen mogelijkheid strak kreeg: er bleef een hinderlijke waas over het oppervlak hangen. Volgende probeersel: het aanbrengen van een laag DD-lak en deze laag opschuren en polijsten. Maar ook die DD-lak bleek zeer hard uit te harden en werd niet mooi helder. Wel mooi dat al dat spul zo krasvast is, maar van mij had het wel wat minder gemogen.

Dan maar gewoon met de roller een laag DD-lak aangebracht en deze zo stofvrij mogelijk laten drogen (moeilijk met al die openstaande ramen). De lak droogt door de hoge temperaturen helaas niet zo strak op als normaal, het oppervlak blijft een beetje bobbelig. Van een afstand zie je er gelukkig weinig van. Hieronder weer eens een plaatje:



Ik kan natuurlijk altijd nog een laag aanbrengen als de temperaturen een meer Nederlands karakter aannemen.....

De knoppendoos

Afgelopen dagen nog bezig geweest met de laatste draadjes van de elektronica aan de fiets. De hoeveelheid draden liep nogal uit de kluiten en de ruimte in de schakeldoos was beperkt. Zelf zo beperkt dat ik twee onderdelen van m'n elektronica heb moeten schrappen: de dim-indicatie voor de zijlichten en de koplampen. Nadat alles gemonteerd en getest was, ging de klep op de doos, ik moest flink duwen, maar het lukte. Hier weer eens een plaatje:



Even een korte opsomming. Aan de linkerzijde van de doos zitten de aansluitingen voor de twee accu's, de verlichting en de schakelaar voor het knipperlicht. Aan de zijkant: uiteraard een aan/uit schakelaar. Een schakelaar voor de keuze tussen de accu's, twee draaiknoppen voor het dimmen van de zij- en voorverlichting en nog een schakelaar voor de zijverlichting. De rode schakelaar is voor het aan- en uitschakelen van de sigaretten aansteker aansluiting. Hier kan ik zometeen GPS, GSM en andere apparatuur aanhangen. Op de bovenkant: de accu-nivo-meters, twee knopjes voor de LED Bar (schakelen van dot- naar bar) en de draaiknop voor het aanzetten van de koplampen en het achterlicht.
Afgezien van de accu-meters ziten er geen indicatie lampjes op de doos, dit vind ik nog een manco. Ik ben van plan om in de toekomst gebruik te gaan maken van zgn PIC-besturing, hierdoor kan ik met veel minder componenten toe, en ben ik vrij om nog wat leuke opties aan m'n fiets toe te voegen.

Nieuwe siliconen.

Afgelopen maandag kwam de bestelling van Aff-Materialen binnen; de Mold Max-siliconen die ik in combinatie met de Crystal-Clear hars wil gaan gebruiken. De oplettende lezer zal het aan die namen al merken; beide produkten zijn van amerikaanse makelij. En dat is te merken aan de onhandige verpakking. De siliconen komen in een grote pot met schroefdeksel, en het is onmogelijk om de pasteuze massa zonder knoeien uit die pot te krijgen. Dan maar knoeien dus. De harder is een fel oranje vloeistof, en na het mengen van de twee componenten onstaat een pasta die wel een beetje op vla lijkt. Onnodig te zeggen dat deze massa echter totaal ongeschikt is voor consumptie.

Ik maak een bakje van karton waar het gipsen moedermodel in past en giet een eerste laagje siliconen. Met de huidige tropische temperaturen is de massa binnen anderhalf uur voldoende hard. De onderzijde van het moedermodel smeer ik ook even in met een laagje siliconen. Dit doe ik omdat er tijdens het mengen van de twee componenten nogal wat belletjes in de siliconen massa zijn ontstaan. Ik wil voorkomen dat deze zich tegen het contactvlak van het moedermodel aan nestelen, en daarvoor dient dus het siliconenlaagje. Hier links de siliconenbak met de eerste onderlaag, daarnaast de moedervorm, bestreken met een dun siliconen-laagje.

Vervolgens leg ik het gipsen moedermodel op het zojuist gegoten siliconen laagje en vul ik de bak af tot aan de rand van het model. Dit mag nu een nachtje harden. De volgende dag breng ik eerst een laagje lossingsmiddel aan op de siliconen. Deze techniek is nieuw voor mij en het ligt in mijn bedoeling dat ik op deze manier straks een siliconenmal heb die bestaat uit twee delen. Voorheen sneed ik met een mesje de moedervorm los uit het siliconenblok, maar in de praktijk was het aan de buitenkant moeilijk te zien waar ik precies moest gaan snijden. Vandaar dus dit lossingsmiddel. Als laatste gaat er nog een laag siliconen over het geheel, en mag ik weer wachten.

De Crystal Clear hars mag pas in de mal gegoten worden nadat deze zeven dagen is uitgehard. Dit proces is te versnellen door de siliconen mal in een oven bij een temperatuur van 70°C te plaatsen. Ik heb geen trek om onze combi-oven over te leveren aan de dampen van een stinkende siliconen mal, maar gelukkig maken we juist een hete zomer mee en ben ik in het bezit van een oven op vier wielen die ik voor dit doeleinde kan gebruiken. Nadat ik dus vanochtend naar mijn werk in Nijmegen was gereden heb ik mijn auto op een mooie zonnige plek gepositioneerd en de siliconen mal op het dashboard in het zonnetje gezet. Thermometer ernaast, en nu maar kijken welke temperaturen er gehaald worden...

Hieronder nog een plaatje ter verduidelijking van het gevolgde gietproces:

Koplamp perikelen.

Eerder had ik al geschreven wat problemen te ondervinden met het maken van de koplamp-ruitjes. De epoxy ruitjes waren te gelig, de polyester ruitjes te bros, en het gieten van de Crystal-Clear ruitjes van Aff-Materialen gaat ook niet van een leien dakje. In de handleiding stond al dat de hars uithardingsproblemen kon hebben bij contact met sommige siliconen-rubbers. Om er achter te komen of het rubber van mijn gietmal ook onder deze categorie viel, moest ik natuurlijk even een proefgietsel maken. Helaas, mijn gietmal viel dus ook onder deze categorie. En naast een kleverig oppervlak waren er op het contactvlak hars/siliconen ook een flinke hoeveelheid luchtbelletjes ontstaan. Gelukkig levert Aff-Materialen een siliconen-rubber dat wel te gebruiken is met de Crystal-Clear hars, en deze heb ik dan maar gelijk besteld. De kosten van de koplampen beginnen nu toch aardig op te lopen, maar als je eenmaal aan iets begonnen bent.....

In afwachting van de nieuwe bestelling gelijk maar even een ander gietsel gemaakt, om te kijken hoe het zit met de slagvastheid van de nieuwe hars. In een potje van 3 bij 3 cm meng ik de twee componenten. Hier merk ik gelijk dat de uitharding door het grotere volume van het gietstuk een stuk sneller gaat; na 30 minuten is de hars al hard, en komt er een hoop reactiewarmte vrij. In de siliconenmal ging het uitharden een stuk langzamer. Een (klein) nadeel is dat in het gietsel een hoop kleine belletjes ontstaan. Ze zijn gelukkig zo klein dat ze alleen van dichtbij en onder de juiste hoek zichtbaar zijn. In de handleiding stond al dat deze belletjes zouden ontstaan, en dat ze te verwijderen zijn door vóór het gieten het mengsel even vacuüm te zuigen. Onnodig te zeggen dat ik een dergelijke installatie niet in het keukenkastje heb staan. Maar verder is het voor wat betreft de slagvastheid en ook de helderheid dik in orde met deze hars. Wordt vervolgt....

Knutselen, knutselen en knutselen.

Afgelopen dagen druk bezig geweest met allerhande projecten rond de Quest. De levering komt met rasse schreden dichterbij, dus ik moet er een tandje bijzetten om het een en ander op tijd af te krijgen.

Ten eerste, de koplampen. Van Conrad had ik enkele plaatjes spiegelpolystyrol gekocht (Bestnr.: 297550 - 89 ) Deze plaatjes hebben een mooie spielellaag en zijn mooi flexibel, en wil ik gaan gebruiken voor de bekleding van de binnenkant van de koplampen. Gisteren twee van die plaatjes gemonteerd, en daarna de ruitjes ervoor gezet. Helaas, de epoxy-ruitjes zijn dermate geel dat je de indruk krijgt door een glas oudewijfen-thee te kijken. Niet echt de look die ik hoop na te streven. De ruitjes heb ik dus even in de mottenballen gelegd, en dus kan ik op zoek gaan naar een alternatief. Van Ton Bosma kreeg ik eerder de tip om eens bij Aff-Materials te kijken. Zij hebben een PU- hars luisterend naar de veelbelovende naam Crystal Clear, die behalve dus kristal helder ook nog slagvast moet zijn. Gisteren heb ik van dit goedje dus maar een pot besteld. Kijken of het hiermee wel gaat lukken. Verder moet ik nog een probleem met de spiegelpolystyrol zien te overwinnen; het spul is extreem krasgevoelig. Misschien dat een laag DD-lak hier uitkomst biedt.

De montage van de elektro vordert gestaag. Het ziet ernaar uit dat ik alles in de montagekast ga krijgen. Hier had ik echter ook weer te maken met een tegenslag. Toen ik een stuk van een printplaat afdremelde (is dit al een erkend werkwoord geworden ?), vielen alle schroefjes uit de printplaat connectoren. Die connectoren waren van een goedkoper type, en ook hier gaat de regel 'goedkoop is duurkoop' op. Als de schroefjes zo snel lostrillen wil ik ze zometeen niet in de Quest hebben. Dus alles losgesoldeerd en de draadjes direkt op de printplaat gesoldeerd.

Wordt vervolgt......................

Overigens ziet m'n bureau er na een paar uurtjes knutselen er als volgt uit:

De knipperlichten

Het warme weer van de laatste dagen heeft mij ervan weerhouden nog verdere aktie te ondernemen op het bijwerken van de koplampen. Elke twee-componenten oplossing die ik aanmaak is bij deze temperaturen al stijf voor deze uit het potje komt. Dus ga ik verder met het andere grote project; de knipperlichten. De schakeling die deze lampjes moet besturen is nogal omvangrijk geworden; twee voedingen, de dimmer, de stappenschakelaar en de LED-bar. Deze onderdelen moeten allemaal in de schakelkast gevrot worden, en dan moeten de schakelingen voor de accu-meters en de koplampen er nog naast. De kast meet 190x110x60 mm, dus dat wordt flink prakken.

Er is nog een kleine verandering in de uitvoering van de knipperlicht-verlichting geweest. Dotlight kon de Hi-Power 1W 10 lumen niet meer leveren. Dus heb ik van hetzelfde merk de 35 lumen versie besteld. Nadeel, een minder grote zichthoek, voordeel, meer lumens....

Gisterenavond dus bezig geweest met het aansluiten van de printplaat van de knipperlichten in de schakelkast. Het zit er nu allemaal in, maar ik heb het nog niet durven testen. Dat komt vanavond wel.

De ruitjes voor de koplampen.

Na een bezoek aan Polyservice ben ik onder andere in het bezit gekomen van twee potten blanke DD lak. Dit is een twee componenten lak die ik wil gaan gebruiken voor op de koplamp ruitjes. Zoals ik al eerder schreef heb ik bij het maken van de koplamp ruitjes de keuze uit twee basismaterialen; epoxy of polyester. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met het gieten en schuren van twee epoxy ruitjes. Hier zit nog flink wat werk in; na het gieten met epoxy moeten eerst de belletjes in het gietsel opgevuld worden. Die belletjes kan ik nog steeds niet helemaal vermijden. Epoxy is nogal visceus en de belletjes kunnen maar moeilijk ontsnappen. Voor ik ga gieten laat ik het mengsel altijd eerst tien minuten in een bakje staan, dat helpt wel, maar tijdens het gieten ontstaan in de siliconen-vorm ook altijd weer belletjes.

Na het opvullen van de belletjes volgt het schuren. Eerst grof, en daarna steeds fijner, tot en met schuurpapier D1000, het fijnste dat er is. Als dit gebeurt is kan de DD-lak erop. Deze lak heeft een UV-filter en dit voorkomt het mat worden van de epoxy. Wanneer de lak na een dag uitgehard is kan ik het resultaat bekijken. Grmbl, kleurverschil... Omdat epoxy een licht gele kleur heeft heb ik een beetje blauw aan de hars toegevoegd. Dit is maar een minimale hoeveelheid en dus een beetje natte vinger werk. Zie hieronder het resultaat:



De ruitjes liggen hier op een vel wit papier. In het volle zonlicht is het verschil gelukkig minder groot. Voor de zekerheid ben ik toch maar begonnen met het gieten van nog een epoxy lamp. Dan heb ik straks de keuze uit drie ruitjes en kan ik het beste paar kiezen.

Een ander hoofdstuk is de polyester lamp. Afgelopen weekend heb ik daarvan een ruitje gegoten. In tegenstelling tot epoxy stinkt polyester flink. Ook is het een stuk brosser dan epoxy, wat misschien een reden is om dit spul niet in de Quest te gaan gebruiken (een botsing zit immers in een klein hoekje). Maar affijn, toch maar even een lamp gegoten dus. Wat mij direkt opvalt is dat dit spul een stuk minder visceus is dan epoxy. Als ik de vorm de volgende dag uit de mal haal, zitten er ook geen belletjes in. Verder is de lamp zo helder als glas, wel mooi dus voor een koplamp.... (twijfel, twijfel). In ieder geval heeft ook een polyester lamp weer flink wat nabewerking nodig. Polyester hardt namelijk niet volledig uit als deze in contact komt met siliconen. Dit toplaagje moet dus eerst verwijderd worden.
Voorlopig richt ik mijn pijlen nog even op epoxy....

Accu's en lampen

Afgelopen zaterdag kwam m'n laatste grote bestelling binnen. De talloze blogs waarin werd gesproken over roestige accu contacten indachtig, ben ik internet afgestruind naar mooie en goede koppelingen. Tenslotte kwam ik bij het bedrijf Binder in Duitsland uit. De website is Duits-duidelijk (Pünktlich und Gründlich) maar de keuze is groot. Na lang puzzelen heb ik tenslotte de juiste connectoren gevonden. Maar in Nederland een winkel vinden die de spullen kon leveren, dat viel nog niet mee. Uiteindelijk kwam ik bij Rotor in Amsterdam uit, levertijd zes weken. De bestelling kostte een smak geld, maar aangezien ik het risico van kortgesloten Li-Po accu's en een uitgebrande Quest wil vermijden (Li-Po's kunnen goed fikken) is dat mij het geld wel waard. Nu zijn de connectoren dus binnen en kan het monteren beginnen. De twee accu's die ik heb krijgen een mooi waterdicht kistje, en een piepschuimen bedje beschermt ze tegen schokken en stoten. Vervolgens de connectoren eraan en de zaak kan dichtgeschroefd worden.



Project koplampen vordert gestaag. Waar ik het tot nu toe nog niet over gehad heb, is het monteerwerk en de ophanging van de lampjes àchter de koplampen. Deze schade ga ik nu inhalen. De lampen worden gemonteerd in een cylinder met een diameter van 90mm. Deze cylinder heb ik gemaakt door een stuk karton met een dikte van 2mm nat te maken, te buigen, op te laten drogen, en een bad epoxyhars te geven. Het resultaat is een harde koker die watervast en licht is, een waar ik met epoxy vanalles aan kan metselen. De basisplaat waar de drie LEDjes op gemonteerd zijn heeft een diameter van 45mm. De Luxeon K2 LED's zijn als ze uit de verpakking komen nog niet gebruiksklaar. De warmte-afvoerplaat waarop de Luxeon star LEDs gewoonlijk gemonteerd zijn ontbreekt. Dat komt in mijn geval goed uit, want die heb ik toch niet nodig. Van de vier pootjes die een K2 telt, worden er maar twee gebruikt. De niet gebruikte knip ik weg. De onderkant van de K2's voorzie ik van warmte geleidende pasta, en daarna gaan ze op de basisplaat. Verder plaats ik als derde LED een oranje 1W Luxeon, die ik als knipperlicht ga gebruiken. De LED soldeer ik eerst los van z'n onderplaatje. Daarna gaan de lenskapjes erop. Aan de achterkant van de LED-montageplaat komt een koelribbetje, gemonteerd met warmte geleidende kleefpasta.

De montage van de plaat aan de cylinder heb ik zo gemaakt dat deze later nog instelbaar is, zodat ik de koplamp, als deze eenmaal in de fiets gemonteerd is, af kan stellen.



Overigens; ik loop nu een beetje kreupel. Om alvast te wennen aan SPD-pedalen heb ik deze kortgeleden op m'n Optima Condor gemonteerd. Gisteren een rit Gorinchem -Brakel -Woudrichem - Gorinchem gemaakt. Onderweg zag ik vanuit de verte de pont van Brakel net op mijn oever afstevenen, dus ik schakelde een paar tandjes bij om niet buiten de boot te vallen. Ik bereikte het veer op tijd, maar toen ik op de pont tot stilstand kwam, was ik even vergeten dat m'n voeten nog vast aan m'n pedalen zaten. Toen de zwaartekracht mij eenmaal in z'n greep had, was het te laat. Met een harde smak kwam ik op het dek van de pont terecht. Ik werd overeind geholpen en kon wat stijfjes m'n weg vervolgen. Vanochtend echter strompelde ik als een bejaarde man de trap af, die pedalen zal ik zo gauw niet meer vergeten....

Overigens 2: zoals velen vóór mij op ligfiets.net al schreven; het fietsen met SPD-pedalen is inderdaad een verademing, nu alleen nog het afstappen.....

Het koplampen Quest project, deel 2.

Afgelopen week weer het een en ander kunnen doen aan het koplampen project. De siliconen-rubber-gietmal is af. Dit had wel even wat voeten in de aarde. Bij het maken van de mal voor het achterlicht zijn er nogal wat luchtbelletjes achter gebleven op het oppervlak van de gipsen 'moedervorm'. Iedere keer als ik een epoxy vorm goot, moest ik na afloop alle belletjes nog natippen met epoxy, en hier kwam een hoop nabewerking bij kijken (schaven, schuren, polijsten). Dit wilde ik nu eens voorkomen. Een tip die ik van internet ophaalde was het voorstrijken van de vorm met siliconen rubber, en deze direkt daarna in de gietbak te zetten. Tot zover de theorie. De praktijk was dat ik met m'n handschoenen na het insmeren helemaal geen grip meer had op de gipsen vorm, en ik deze met geen mogelijkheid goed in de gietbak kon krijgen. Met de siliconen rubber tot onder m'n oksels is dat uiteindelijk gelukt. Het gieten van de siliconen gaf weer een ander probleem; bij het berekenen van de benodigde hoeveelheid had ik mij ietwat verrekend. Ik had meer siliconen nodig dan ik in huis had. Nadat ik de laatste restjes uit de blikken had geschraapt, stak de moedervorm nog een centimeter uit z'n rubberbad. Gelukkig had ik van de voorgaande gietprojecten nog wat uitgeharde siliconen restjes over, en deze heb ik in de siliconen massa gedrukt. Het lukte mij hiermee om de vorm net onder de oppervlakte te laten verdwijnen.

Nadat alles na een dag was uitgehard, werd het tijd om de boel los te snijden. Gelukkig was het insmeren van de moedervorm niet voor niets geweest; het oppervlak was mooi glad geworden. Helaas was op één punt een afdruk van een stukje plakband achter gebleven, maar voor de rest was de schade beperkt gebleven.

En dan nu het gieten. Hierbij heb ik de keus tussen epoxy en polyester. En deze stoffen hebben ieder zo hun goede- en minder goede eigenschappen:
Epoxy: is erg slagvast, maar heeft een licht gele kleur als het is uitgehard. Bovendien is het niet helemaal UV bestendig. Dit is dan weer op te lossen door er blanke DD-lak op te zetten, want in deze lak zit een UV filter.
Polyester: is mooi helder, maar breekbaar.
Van alletwee de kunststoffen heb ik potjes in huis. Mijn voorkeur gaat eigenlijk uit naar epoxy. Als de lamp na een half jaar in de Quest 'spontaan' breekt, krijg ik die er niet zo gemakkelijk meer uit, en dat probleem heb ik met epoxy minder snel dan met polyester.

Het plan is als volgt: ik neem een kleine hoeveelheid van één van de componenten van de epoxy hars en meng daar een beetje blauwe kleurstof doorheen. Vervolgens meng ik in een ander potje de gewenste hoeveelheid A en B component (resp 40 en 20 gram) en voeg daar een paar druppels blauw gekleurde hars door. Zo krijg ik een mengsel dat een lichte groenzweem heeft. Hieronder een foto van m'n eerste gietsel, met plakband in de Quest mal geplakt...



Onnodig te zeggen dat hier nog het een en ander aan moet gebeuren, want dit is nog niet helemaal toonbaar.