Weer eens een fotoritje

In een paar weken tijd is het in Nederland snel gegaan; schreef ik nog niet zo lang geleden dat ik een fris fietstochtje langs Kinderdijk had gemaakt, en dat het nog minder lang geleden dan toch eindelijk lente leek te worden, de afgelopen dagen is het onvervalst zomer. En dat terwijl het eigenlijk nog gewoon lente is. Verwarrend allemaal.

Gisteren was het broeiend warm. Eigenlijk te warm om te gaan fietsen. Gelukkig kreeg de natuur afgelopen nacht een verfrissend buitje. Vanochtend was het lekker afgekoeld en ben ik in alle vroegte in de fiets gestapt.

De laatste wolken restjes spoedden zich richting het oosten, terwijl ik mij naar het westen begeef. Er staat nauwelijks wind, en dat is mooi voor spiegelende watertjes en kanalen.

Toch nog weer even naar Kinderdijk geweest. Heb ik al een paar weken niet bezocht. Eenmaal aangekomen verbaas ik mij over de hoeveelheid mensen die aanwezig zijn. Om precies te zijn; nul. Een mooi rond getal. Zo erg vroeg ben ik hier nou ook weer niet. 's Winters sta ik rond deze tijd te dauwtrappen met nog een paar handen vol andere fotografen. Maar nu dus niemand. Verbazend toch ?

In alle stilte geniet ik van het uitzicht, vogeltjes kwetteren in het riet, jonge eendjes langs het water, trossen ganzen met een hele zwik uit de kluiten gewassen kuikens peddelen door de spiegel die vanochtend alleen voor mij is neergelegd.

Lente !!

Zondag ochtend een lekker ritje gemaakt door de polders tussen (ruwweg) Gorinchem, Vianen en Culemborg. De natuur lag er lekker groen en sappig bij. Laat nu de hooikoorts maar komen ;-)

Koude eerste paasdag

Afgelopen eerste paasdag even een tochtje gemaakt naar Kinderdijk. Ik had geen zin in een lange tocht. Hoewel het vandaag kouder is dan afgelopen kerst, is het gelukkig wel wat groener. Wanneer ik om half acht bij de molens aankom, lopen er twee fotografen wat verloren rond. Niet meer de drukte van afgelopen winter, toen er rond hetzelfde uur busgewijs fotografen aangevoerd werden. Ik plant mijn quest weer bij de paaltjes en maak een panorama.

Verderop aan het water zit een rijtje vissers aan de waterkant, onderling een afstand van vijftig meter aanhoudend, want dan hoef je niet met elkaar te praten. Ingepakt tegen de snijdende noorden wind zitten ze ineengedoken achter hun carbon hengels, schepnetjes en viskoffertjes. Scooters langs de waterkant, aanhangertje erachter. Ik denk bij mijzelf "waarom zitten die mannen niet gezellig thuis bij de vrouw met een eitje aan tafel, in plaats van de hele dag naar een dobber te zitten staren ?"

Wanneer ik de eerste dobberaar passeer kijk hij mij misprijzend en hoofdschuddend aan, met een blik van "wat ben jij een halve zool in die fiets". Ondertussen denk ik iets in de trant van "wat ben jij een halve zool daar bij die waterkant". Gelukkig en warm fiets ik naar huis, naar mijn vriendin. Eitje eten.

Mistig lente tochtje

Gisteren mijn ketting ontdaan van alle stof en vuil van het afgelopen jaar en weer voorzien van een lekker laagje kettingvet. En om de ketting eens lekker 'in te rijden' heb ik deze ochtend een mistig lente tochtje ondernomen. Ik had mij voor de gelegenheid toch nog in wintertenue gestoken, en dat was niet voor niets, want de thermometer in mijn fiets wees 6°C aan. Het was mistig toen ik om half zeven instapte. Ik ben een vroege vogel, zelfs in het weekend. De andere vroege vogels twinkeleren al volop. Net buiten Gorinchem steek ik de brug over het van Steenenhoek kanaal over. De brug licht er mooi bij, zo in de mist.

Ik rijd deze ochtend mijn Gorinchem-Rotterdam-Vianen-Gorinchem rondje. Een tocht van ongeveer 110km. Bij Rotterdam kruis ik net na zonsopkomst de volgende brug; de van Brienenoord. Weer een mooi plaatje..

 

Ik wend de steven en rijd richting het oosten. Ik verwachtte dat de mist met het opkomen van de zon wel zou optrekken, maar dat valt tegen, en zo af en toe is het zicht behoorlijk beperkt. Ik passeer Bergambacht en Schoonhoven via de N210, en besluit daar het laatste stuk naar de brug bij Vianen over de Lekdijk te rijden. Ook hier weer mist.

Bij de molen bij Meerkerk stop ik een laatste keer om de benen te strekken, wat te eten en te drinken en om wederom een foto te maken. De lente gaat nu toch echt wel beginnen....

Andermaal Kinderd..., oh nee, de Biesbosch.

Deze ochtend was het op het moment dat ik de fiets in stapte druilerig en donker. Weliswaar windstil en droog, maar toch niet echt weer waarbij je denkt: kom, ik ga eens een lekker fietstochtje gaan maken. Toch maar gedaan, dat fietstochtje. In de hoop dat het in de loop van de ochtend, bij het opkomen van de zon, toch nog wat beter zou worden. Vandaag maar eens niet naar Kinderdijk, maar naar de Biesbosch. Al jaren wordt er daar gegraven en met zand heen-en-weer gereden, om de rivier bij hoogwater wat meer ruimte te geven. Sinds enige maanden zijn de laatste bulldozers en graafmachines uit het landschap verdwenen, en kunnen de vogels hun nieuwe onderkomen betrekken. Net na Werkendam lag het landschap er zoals hieronder bij. Donker en grauw, en een beetje miezerig. Zelfs de vogels lieten het afweten. Geen kip te bekennen.

Gelukkig kwam daar nadat de zon ietwat aarzelend boven de horizon was geklommen wel wat verandering in.

 

 .. en even later (u raadt het reeds), werd het dan toch nog mooi. Blij dat ik deze ochtend dan toch weer in de fiets gekropen was.

 

Andermaal Kinderdijk

 

Het begint bijna een sleur te worden, maar deze ochtend was ik dan toch weer naar Kinderdijk gefietst. Goh, waarom toch Kinderdijk ? Nou, ik had mij bedacht dat het met de ingevallen dooi wel mooi zou zijn, het ijs ligt nog op de kanalen, en dat geeft een mooie doffe glans op de foto's. Welnu, ik was niet teleur gesteld.

De molens lagen er weer prachtig bij. Het enige dat ik moest doen is twintig minuten wachten totdat de zon zich boven een hardnekkige wolkenbank had uit geworsteld. Toen kreeg het landschap ineens meer glans. Er waren deze ochtend niet veel mensen op de been. Sterker nog, de brug die vorige week bijkans bezweek onder de fotografen, lag er stil en verlaten bij. Mooi kans om eens een panorama foto van fiets en brug te proberen (zie intro foto).

Ik vergis mij in de temperatuur. Hoewel het zowat 8°C scheelt met vorige week, staat er een straf briesje, dat in staat is om mij in het half uur dat ik mij buiten de fiets begeef toch wel weer tot op het bot te verkleumen. Ik versaag echter niet, en blijf ijzerenheinig door klikken.

Hier mijn fiets, trouw wachtend bij het lokale VVV-bordje. Wanneer ook de accu van mijn camera mij vertelt dat het welletjes is geweest, kruip ik dan toch maar in de fiets (nou vooruit, nog één plaatje).

Het was weer mooi geweest.

Kinderdijk

Het was gisteren weer raak: prachtig vriezend weer, en in tegenstelling tot begin december vorig jaar ook nog eens schaatsweer. Dus werd het eens tijd om in alle vroegte in de fiets te kruipen om gewapend met foto toestel en een paar lenzen de buurt rond Kinderdijk eens onveilig te maken. Om de een of andere reden heb ik er een neus voor gekregen; ik was weer precies op tijd om verslag te doen van de zonsopkomst.

Ik was vanochtend niet de enige, een paar handen vol fotografen waren al aanwezig om gewapend met flinke statieven en stevige bontkragen dit fenomeen vast te leggen. Hoog in de hemel klonk het zoemen van een tweetal drones die als overspannen hommels over het ijs heen en weer vlogen. Dat worden weer mooie beelden.

 

Ik waag mij voorzichtig op het ijs, maar dat loopt niet lekker met fietsschoenen. Het ijs kraakt onrustbarend, maar lijkt mijn gewicht toch te kunnen weerstaan.

En zo ben ik drie kwartier aan het schuifelen. Er komen meer schaatsers aan. Dit is voor de fotograaf geweldig, want een winters plaatje is mooi, maar er moeten dan toch wel wat schaatsers in beeld.

Met een tweetal totaal verkleumde voeten en handen als ijspegels kruip ik weer in mijn Quest. In de fiets wil het niet meer echt warm worden helaas, dat gebeurt pas thuis, na een langdurige douche partij.

Arduino project 17: Winterklaar !

Mijn Arduino project is voor 95% klaar. De lampen zitten op de fiets, en ze werken, maar ik ben nog niet helemaal tevreden met de 'looks' op mijn fiets. Maar omdat ik gedurende de donkere wintermaanden toch niet helemaal onverlicht tijdens mijn schaarse fietstochten door de polder wil rijden, moet het maar even zo.

Voor alle lampjes die mijn fiets sieren, heb ik zoals eerder geschreven eveneens mijn 3D printer ingezet. Rond m'n koplampen zit een ringled die als oranje knipperlicht functioneert, en verder heb ik nog ledstrips aan de zijkant (vier stuks) en drie ringleds aan de achterkant. Dit zijn twee knipperlichten en een gewoon rood achterlicht.

De grootste uitdaging bij deze verlichting was het waterdicht maken. Dit is voor de koplampen natuurlijk geen probleem, omdat die veilig achter glas zitten. Het achterlicht heb ik met siliconenkit ook redelijk dicht gekregen, tenminste, dat hoop ik. De knipperlichten aan de zijkant zitten achter een perspex glaasje, dat verder los in de 3D geprinte behuizing zit. Ik wilde hier niet aan de gang met siliconen, omdat de constructie dermate klein is, dat dit alleen maar uitmondt in geknoei met lijm.

Om de leds toch een beetje tegen de elementen te beschermen, heb ik ze ingesprayed met de PCB plastic spray. Daarna kan alles dan eindelijk op de fiets:

M'n retro-bruine schakelkastje zit veilig in het interieur. Rechtsboven de indicatoren voor de twee LiPo accu's waar ik mee rond pendel, met daartussen de pijl die aangeeft welke accu op dit moment in gebruik is. De drie iconen onderaan in het scherm geven de status aan van de koplampen, de zijlichten en de 'zuinige' verlichtings stand. Het woord zuinige staat hier tussen aanhalingstekens, omdat deze stand allesbehalve zuinig is. Elke led bestaat uit drie afzonderlijke leds die elk 20mA trekken. De twee ringleds rond de koplampen tellen 8 leds. Dan wordt 20x3x8x2 bijna 1A, en dat alleen maar voor de voorlichten. Hier zal ik in de praktijk dus weinig gebruik van maken.

 Hierboven het achterlicht met de twee richting aanwijzers. Hier niets over te klagen, maar aan het ontwerp wil ik in het komende jaar nog wel wat veranderen.

De richting aanwijzer. Hopelijk is deze waterdicht, de toekomst zal het leren. Ook hier wil ik het komend jaar nog wel wat aan wijzigen.

Koud Kinderdijk

Quest bij Kinderdijk

Vandaag was het een mooie dag om te fietsen. En dat heb ik dan ook gedaan. In alle vroegte, dat dan weer wel. gewapend met ijsmuts en camera ging ik op pad naar Kinderdijk. Ik had zomaar eens het idee dat dit wel wat mooie plaatjes op zou leveren.

Hoewel ik geenzins het idee had om er precies rond zonsopgang te arriveren, deed ik dat stom toevallig wel. En dat terwijl ik het tempo er helemaal niet in had zitten. Dit kwam niet alleen door de lage temperaturen, maar ook omdat ik al een paar weken niet gefietst had. Slecht weer weerhield mij ervan om op de gebruikelijke zondag ochtend een ritje te maken.

Deze ochtend wel dus. Kinderdijk. De door mij eerder beschreven fotografen stonden toen ik aan kwam fietsen al klaar op het bruggetje om de zoveelste zonsopkomst vast te leggen. Geen Japanners dit keer, maar veel Nederlanders, en waarempel een Tsjech of andere Oostblok bewoner.

Fotografen op bruggetje

De temperaturen lagen nog ruim onder nul, maar de plaatjes waren toch wel verwarmend....

Arduino Project 16: alle elektro in een klein kastje

Met het klaarkomen van de geprinte kast begon het grote inbouwen. Alle door mij geknutselde elektronica moet netjes in het steeds kleiner wordende kastje. Eerst het LCD scherm. Met twee vierkante moeren en schroefjes zet ik het scherm aan de binnenkant vast. Dit scheelt weer wat 'ontsierende' schroefjes aan de buitenkant.

Daarna komt de Arduino Mega met het PCB en alle overige elektronica en schakelaars. Het is al met al een heel gepriegel, maar uiteindelijk past het.

Ik had nog een oranje spoel liggen, en hiermee kleed ik de rest af. Een mooie knop voor de rotary encoder, en een leuke aankleding voor de schakelaars voor de verlichting. Zo krijgt het geheel een leuke retro-look.