Second delivery arrived !

Precies zoals Batteryspace beloofde; drie weken na de verzending vanuit Amerika is de Lithium-Polymeer accu aangekomen. Gelijk even op de keukenweegschaal gelegd; 380 gram. Dus geen 360 gram zoals de website beweert, maar om die 20 gram ga ik niet liggen emmeren. De accu levert 5500mAh, en dat is heel wat voor dat gewicht.

LED-Bar

Er lopen nu verschillende projecten door elkaar heen, en zo af en toe is het een flinke rommel op m'n bureau. Ik ben nu bezig met een accu meter. Met een handvol onderdelen kan zo'n ding al in elkaar gezet worden. Hart van de schakeling is een IC, genaamd de LM3914. Deze kan direkt 10 LEDs aansturen. Ik heb gekozen voor een zogenaamde LED-Bar, een blokje LEDs bestaande uit zeven groene en drie rode LEDs. Ik wil het zo in elkaar zetten dat de rode LEDs gaan branden als de accu (bijna) leeg is. Ik koop een experimenteer bord en de voor de schakeling benodigde onderdelen (waarover later meer) en prik de componenten op het bordje. Daarna de draadjes erop en aansluiten maar. En hier is het voorlopige resultaat, m'n eerste werkende electronische schakeling:

LED Dimmen.

Ze lagen al een week in een kistje op m'n bureau, maar ik had er nog niets mee gedaan; de 1W witte Luxeon LED en de dimmer. Deze avond naast een heleboel andere klusjes maar eens gekeken of het een en ander werkt. Het geheel moest volgens het volgende schema aangesloten worden;



Op de Konlux 350mA voedingsbron moet een draadje verbonden worden met een uitgangspoort op de dimmer. Dit is even pielen. Het printje van de Konlux meet 23 bij 23 mm en ergens middenin moet aan een pootje van een IC een draadje gesoldeerd worden. Het lukt. Volgens de handleiding moet het met één dimmer mogelijk zijn meer dan duizend LEDs te besturen. Ik hou het voorlopig maar even op één. Op de website van Dotlight prijkt een foto van de dimmer. Zo op het eerste gezicht bestaat het geheel uit niet meer dan een potmeter, een paar condensatoren en een transistor, maar als ik de dimmer omdraai wemelt het van de IC's, weerstanden en (nog meer) condensatoren. Nadat ik het geheel volgens bovenstaand schema heb aangesloten gaat de spanning erop. En waarempel, het werkt !

Siliconen en verf

Gisteren avond geprobeerd de lampvoet van een laag verf te voorzien. Hoekje in de kamer vrij gemaakt, alles mooi afgedekt, voet ontvet, verf erop, verf er weer af.... Ik was dus even vergeten dat ik de lamvoet in een sliconen-mal gegoten had. Verf en siliconen houden niet van elkaar (of anders gezegd verf houdt niet van siliconen, want siliconen kan het verder weinig schelen waar het op terecht komt). Er zijn speciale middeltjes in de handel die siliconen resten verwijderen, maar die heb ik dus niet in huis. Vooruit schuiven naar het weekend dan maar....

Ondertussen staan er nog twee andere projecten aan het hek te rammelen; project 'accu indicator' en project 'boeglicht'. De eerste naam spreekt denk ik voor zich, de tweede benaming behoeft misschien enige uitleg. De hoogte van een Quest is maar 87cm en dat betekent dat hij in het stadsverkeer niet boven de meeste autodeur-raampjes uitkomt. Ik ben van plan een 'boeglicht' te maken dat op de trekhaakpunt geplaatst gaat worden en de Quest dus wél zichtbaar moet maken. Ik ben er nog niet aan begonnen, maar ben nog aan het brainwaven....

Erste lieferung angekommen

De eerste levering van de bestelde spullen is aangekomen. Vanuit Duitsland (Dotlight) zijn de volgende attributen gearriveerd:

• Luxeon Star wit,1W.
• Highpower LED geel, 1W
• Highpower constant current source (380mA)
• LED Dimmer
• Fraen Elliptical Beam LED behuizing

Deze onderdelen wil ik deels gaan gebruiken in de koplamp die ik op het trekhaak-punt wil monteren. Het was mij namelijk opgevallen dat er nogal wat Questers zijn die (bijna) aanrijdingen hadden omdat zij in de bebouwde kom niet op tijd gezien werden omdat zo'n Quest nu eenmaal nogal laag is. Een Quest is 87 cm hoog, de gemiddelde autodeur meet (tot aan het raampje) ongeveer één meter. Die dertien centimeter wil ik overbruggen met een lichtend oog aan een steeltje, wit van voor, rood van achter. Dit oog moet dan op de trekhaak-punt direkt achter de hoofdsteun komen. Vandaar dus deze bestelling.

De oplettende lezer zal echter nog twee onderdelen opmerken die niet in dit rijtje passen; de gele LED en de dimmer. Om met het laatste te beginnen: standaard 3W Luxeons geven veel licht, maar voor stadsverkeer zijn ze eigenlijk te fel. Om mijn stadse medeweggebruikers te vriend te houden wil ik gaan proberen of een LED dimmer een mogelijkheid is. Ten tweede, de gele led. De standaard knipperlichten op de Quest worden overdag niet goed gezien. Maar een 1W geel Luxeon lampje ziet iedereen (zojuist getest, heb nog vlekken voor m'n ogen). Ga eerdaags testen hoe een-en-ander werkt. Hieronder een foto van het kwartet. Met de wijzers van de klok mee: de dimmer, de gele 1W LED, de 380mA voeding en de witte 1W Luxeon LED.

Etsen

Afgelopen weekend naar Dil Electronica in Rotterdam. In een ver, ver verleden heb ik mij ooit eens bezig gehouden met electronica, en heb ik zelf een printplaat geëtst. Niet dat het werkte, maar toch. Nu, heel wat jaren ouder en waarschijnlijk ook wat wijzer, ga ik het opnieuw proberen. In de tussentijd is er heel wat veranderd. Moest je toen met viltstift of stickers een printplaat construeren, tegenwoordig hebben wij de PC. Op internet (alweer) vind ik het programma Layo PCB. Een programma dat gebruikt kan worden om printplaten te ontwerpen. En dat heb ik nodig, want ik wil acht LEDjes en vier Microcon voedingen in m'n achterlicht vrotten, en het liefst zonder een bende draden. Ik spendeer een tijd om mij de interface van het programma eigen te maken en maak een ontwerp. Ik druk het af op m'n printer, en waarempel, de schaal komt overeen.

De volgende stap is het overbrengen van de print op de printplaat. En daar is de techniek ook al voortgescheden, er bestaat zoiets als lichtgevoelige printplaat. Prachtig ! De bedoeling is dat je een afdruk van je printplaat op een overheadsheet produceert en deze op de gevoelige printplaat legt. Vervolgens wordt de plaat belicht met UV licht (ik heb nog een oude gezichtsbruiner in de kast liggen), en daarna gaat de print in een ontwikkelbak. Na het ontwikkelen volgt het etsen. Hier zijn heel wat middeltjes voor beschikbaar, maar ik heb nog een oude fles ijzer3cloride in de kast staan, dus die ga ik maar gebruiken. Na wat geëxperimenteer kom ik op de juiste belichtingstijd en krijg ik na het etsen een mooie printplaat.




In de lamp komen acht LEDjes; vier voor de verlichting en vier voor het remlicht. Ik sluit per Microcon voeding twee LEDjes aan, zodat ik tot een accuspanning van 6V nog volop licht heb. Die voedingen meten 5 x 5 mm, dus het is flink priegelen voordat ik ze op de printplaat gesoldeerd heb. Er moeten ook nog wat diodes bij, want de voedingen zijn niet beschermd tegen verkeerd aansluiten, en ik wil niet hebben dat ik zometeen bij het installeren tien euro uit m'n achterlicht blaas. Hieronder de print in de nog niet afgewerkte voet.

Lithium-Polimeer

Ik ben al een tijd bezig met het vinden van de juiste voeding voor alle elektriek in mijn toekomstige fiets. In eerste instantie was ik gefocussed op NiMh accu's. Maar zoals dat zo vaak gaat als je langere tijd over internet zwerft, je komt altijd wel in een of andere hoek iets tegen wat nog mooier is. Zo ook nu. Lithium-Polimeer accu's, ofwel kortweg LiPo. Het grote voordeel van deze accu's is het gewicht. Hieronder een lijst van de algemeen verkrijgbare accu's (12 volt)...

Type	Gewicht (gr)	Capaciteit (mA)
Lood	1700	4500
NiCd	1200	5000
NiMh	900	5000
Li-Po	360	5500

Zoals je ziet is het grote voordeel van LiPo accus het geringe gewicht. Maar elk voordeel heb zijn nadeel; en dit geldt dus ook voor LiPo accu's. Ze zijn erg gevoelig voor over- en onder belading. Dit is zelfs zo erg dat wanneer een LiPo accu wordt overladen deze kan ontploffen en verbranden. Zo'n accu brandt dan zeker een kwartier. Ik heb er filmjes van op internet gezien, en dat ziet er niet prettig uit. Gelukkig wordt bij een goede accu een plak elektronica geleverd die dit moet voorkomen. Zo'n electronische schakeling wordt verkocht onder de naam Protection Circuit Board (PCB) en behoedt de accu voor de volgende kwalen:

• overbelading ( meer dan 4.35 volt per cel)
• onderbelading ( minder dan 3.0 volt per cel)
• kortsluit detectie
• te sterke belasting van de accu

Een enkele LiPo cel levert een standaard voltage van 3.7V. Zelf wil ik m'n fiets-elektronica voorzien van 12V, dus dan kom ik met een aantal van 3 cellen op 11.1V uit. Nog een nadeel van LiPo cellen is de hoge prijs. Zeker de cellen die in de modelbouw worden aangeprezen zijn prijzig. Dat heeft echter een reden; deze accu's zijn erg zwaar belastbaar. Soms zelf tot 60A!. Onnodig te zeggen dat ik daar helemaal geen behoefte aan heb. Gisteren vond ik echter een site in Amerika die LiPo accu's levert die speciaal voor fietsverlichting zijn toegerust. En wat mooier is, de prijs is erg aangenaam. Dus gisteren heb ik bij batteryspace.com een 5500mA 11,1V LiPo accu besteld met een gewicht van 360 gram en een prijs van $70,-. Ben erg benieuwd.....

En er was licht !

Na maanden van denken, plannen, prakkizeren, overwegen, materiaal inslaan, zagen, gieten, vijlen, schuren, snijden, roeren, gieten, weer vijlen en schuren, weer gieten, vakantie houden, weer verder, LEDs bestellen, printplaten knutselen en andere niet bij name te noemen zaken is dan toch eindelijk de dag aangebroken waarop de ruwe versie van de lamp als 'af' kan worden beschouwd. Alle kappen in elkaar, 12 volt op de voeding en de vier LEDjes laten branden. Zie hiernaast het lichtende resultaat. Het beeld komt niet helemaal overeen met de werkelijkheid, hoofdzakelijk veroorzaakt door de bejaarde staat van mijn digitale camera.

Het drietal

Vandaag de LEDs op een proefprintplaat gemonteerd. Ik kom uit op twee LEDs per Dotlight voeding. Om de lamp een beetje mooi vol te krijgen kom ik uiteindelijk uit op acht LEDs; vier voor de verlichting en vier voor de remlichten. De voet is nu ook bijna af, er moet nog wat gladgeschuurd worden en hij krijgt nog een kleur (ik weet nog niet welke). Het geheel ziet er zo uit:

Talkpoeder

Na het maken van de voet en het (grof) afwerken ervan volgde het inmonteren van de LEDjes. Dit deed ik eerst op een proef printplaat, omdat ik nog wat wilde schuiven en rommelen om tot een zo mooi mogelijke verlichting te komen. De LEDjes zijn van het High Brightness fabrikaat en doen hun naam eer aan. Toen ik ze uit het postenvelop van de duitse firma Dotlight haalde zat er een brief bij met een waarschuwing om toch vooral niet recht in in een LEDje te kijken. Ze moesten eigenlijk beschouwd worden als kleine lasers. En inderdaad, ze overdreven niet. Een korte blik in zo'n ding stond garant voor een paar lasogen. Dit wil ik mijn toekomstige mede-weggebruikers natuurlijk niet aandoen, dus zon ik op een manier om dat licht wat diffuser te maken. Ik had nog genoeg giethars over, en ik wilde wel eens proberen of het mogelijk is om met dit spul een zogenaamde diffusor te maken, waarmee ik het licht wat kon verstrooien. Na wat proefjes en testjes kwam ik tot een goede combinatie; ik mengde simpelweg wat talkpoeder door de giethars en goot het mengsel in de juiste vorm. Na wat geknoei met de juiste dosering had ik uiteindelijk de volgende diffusor gefabriceerd: