Ik schrijf dit nadat ik net lekker ben uitgewaaid tijdens mijn dagelijkse lunch- wandeling op het werk. Ik doe dit eigenlijk al sinds Corona, toen de kantine gesloten was. En het bevalt mij prima. Weg van dat duffe kantoor, en vanachter die duffe computer. Even je gedachten laten waaien en de blik op oneindig. Paddestoelen links en rechts in het gras, hoog water in de kanalen en sloten, striemende regen in je gezicht. Lekker uitwaaien. Ik heb op m'n werk nogal wat buitenlandse collega's, en die snappen niets van dit begrip (uitwaaien dus). Voor je plezier in zo slecht mogelijk weer een wandeling gaan maken. Het liefst langs het stand, met zand en koude regen tegen je bakkes.
Nu weer even terug naar het fietsen. Het afgelopen weekend was het dus weer mooi weer, met heldere luchten en vorst aan de grond. Via de nodige (en soms onnodige) omleidingen naar Kinderdijk en daarna naar de molen bij de Huibert gefietst. Al deze Hollandse bouwwerken lagen er zoals viel te verwachten prachtig bij. Zonder regen en striemende wind. En zo hoort het ook, want uitwaaien doe je te voet, en niet met een fiets.




Geen opmerkingen:
Een reactie posten