07 augustus 2017

Zomers Kinderdijk

Eigenlijk kom ik 'zomers niet zo vaak in Kinderdijk. Dat komt, je moet wel heel erg vroeg opstaan om de molens bij zonsopgang te fotograferen. Zo rond deze tijd komt de zon iets na zessen op, dat houdt in dat ik om vijf uur in de fiets moet zitten om dit fenomeen op de gevoelige plaat vast te leggen. Mij niet gezien. Een hobby is leuk, maar die hobby moet niet ten koste gaan van mijn nachtrust.

Deze ochtend kwam ik fris en uitgeslapen om acht uur aan bij de molens. Dat is te laat voor de doorgewinterde fotograaf, en veel te vroeg voor de doorsnee toerist, waardoor ik het smalle fietspad bij de molens nagenoeg voor mijzelf heb. Alleen de waterkanten zijn op dit uur bezet door vroege vissers, dus ik moet wel uitkijken voor overstekende vishaakjes en plotseling opduikende carbon hengels.

Al met al lag de natuur er deze zondag ochtend op z'n paasbest bij, zoals wellicht mag blijken uit onderstaande plaatjes:








24 juli 2017

Wisselende weekenden.

Het weer was de afgelopen twee weken wisselvallig. Mooie dagen werden afgewisseld door dagen met zware bewolking en regen. In de regel was het mooi en zonnig op de doordeweekse dagen, en zwaar bewolkt in de weekends. Leuk voor al het vakantievolk, maar als zondagse fietser heb je er natuurlijk geen ene donder aan.


Twee weken geleden nog een rondje Gorinchem - Rotterdam - Vianen - Gorinchem gedaan. Goed, het regende niet, of eigenlijk: het regende net niet. Het was ook net niet koud, en het waaide net niet te hard. Maar daar was dan ook alles mee gezegd. Bovenstaande tocht resulteerde in het onderstaande plaatje:


De weersvooruitzichten waren voor afgelopen zondag zo mogelijk nog belabberder. (Slag)regen, onweer en hagel lagen in het vooruitzicht. Toen ik op zondag ochtend echter het bed uit stapte, was van dit alles geen sprake. Een licht briesje deed de bladeren zachtjes ritselen, de zon scheen overvloedig, en de temperatuur was aangenaam. Tijd om te fietsen dus...



Bovenstaande tocht heeft daarbij de volgende plaatjes opgebracht....





Het leek deze ochtend verdorie wel zomer afgelopen zondag ;-)

Later op de dag werd het natuurlijk weer herfst, maar daar hoor je mij niet over mopperen.






11 juli 2017

De Loonse en Drunense duinen

De Loonse en Drunense duinen

De weersomstandigheden stonden afgelopen zondag diametraal (om dat woord maar eens te gebruiken) ten opzichte van het het weekend daarvoor. Tijd om weer eens in de fiets te stappen. Deze keer eens naar de Loonse en Drunense duinen. Een plek waar ik al een aantal jaren niet geweest was. Bij wijze van test mij een route laten aansmeren door Google maps. Plannen gaat hiermee makkelijk, en het overzetten naar de telefoon is een eitje.

De Loonse en Drunense duinen

Ik vroeg op pad, want zo midden in de zomer vakantie, en met het weer als vandaag, zal het wel een drukke recreatieve bende worden. Na een tocht van 40 km kwam ik op voornoemde plek aan. Het was inderdaad niet druk, maar toch drukker toen ik hier de laatste keer was, maar toen was het druilerig, en winter. Nu liepen er her en der wat wandelaars, en een enkele fietser. Even gestopt voor een (nou vooruit twee) panorama's, en dan weer verder.

Op de bospaden moest ik toch nog een paar keer in de remmen omdat er een paard met wagen langs kwam. Dat kan je hier natuurlijk verwachten. Ook hier waren de viervoeters schrikkerig. Maar nadat ik gestopt was durfden de grazers er dan toch wel langs (eventueel).

Op de terug route reed ik langs Heusden, en daar stuurde Google mij het bos in. Niet het echte bos natuurlijk, want die heb je niet bij Heusden, maar een spreekwoordelijk bos. Het spreekwoordelijke bos was in dit geval de N267, en deze weg was voor fietsers "off limits". Van tevoren had ik natuurlijk aangegeven dat ik op (of liever gezegd in) de fiets zat, maar kennelijk zat er even een bugje in de software, zodat ik op voornoemde weg uit kwam. In het vervolg dus even opletten dus met Google.



Fabriek bij Heusden

04 juli 2017

10 op de schaal van druilerigheid.


Afgelopen zondag ochtend weer even wezen fietsen. De thermometer wees 16°C aan, het miezerde en het was bewolkt. Kortom, het was bijna herfst te noemen.

Dit keer dus (weer) geen zonnige foto's van Hollandse landschappen, vol met wuivende bloemenvelden en draaiende molens. Niets van dat alles. Wel aanwezig waren: laag hangende wolken, nat gras en vochtige schapen.

De rust onderweg maakte veel goed. Geen (zondags) fietsers en dolende wandelaars. Nu dan de route, voor de volledigheid. Via Dordrecht de Moerdijk brug over en daarna via Hank door de Biesbosch weer richting Gorinchem.



De brug bij Papendrecht

De Zeedijk bij Dordrecht


25 juni 2017

Een druilerige dag met paarden



Brug over de A15 bij Papendrecht

Vandaag een druilerige dag, maar niet druilerig genoeg om er niet met de fiets op uit te trekken.Voordat ik in de fiets stap, check ik de laatste whatsapp berichten op mijn telefoon. Mijn vader is op dit moment met zijn broer aan het toeren in Zweden. Zij vermaken zich prima, maar in een van de laatste berichten maken zij melding dat het daar 9°C is, en dat de massaal aanwezige muggen zich daar helemaal niets van aan trekken.


Ik stap zoals gewoonlijk vroeg in de fiets, en de zon schijnt zo af en toe nog door de laag hangende wolken. Met een schamele 17°C en het volledig ontbreken van stekend ongedierte is het hier toch een stuk aangenamer dan in Zweden. Nu heb je van muggen in een Velomobiel niet zo heel erg veel last, tenminste, als je een bril op hebt en je mond dicht houdt.

Omdat de wind uit het westen komt doe ik (weer) een rondje Rotterdam. Ik vind het altijd heerlijk fietsen vanuit Rotterdam richting Vianen. Een mooi fietspad langs de N210, met de wind in de rug, en dat 34 km lang. Dan mag het van mij best een beetje druilerig zijn.



Langs het Merwede kanaal wordt het toch nog even (een beetje) spannend. Ik kom een paard met wagen tegen op de Kanaaldijk. Ik zie het voertuig gelukkig op tijd, want al op een paar honderd meter afstand gaan de oren van de viervoeter spits omhoog. Ik stop en wacht af. Eén van de wagenmenners  gebaart mij om door te rijden, maar op het moment dat ik een paar duimbreedten ben gevorderd gaat het dier stroef in de ankers. Dus ik maar weer stoppen. De collega-menner stapt uit, en met één man op de bok en één man aan de teugels wordt het weerbarstige dier voort getrokken.

De situatie is hier vrij hachelijk, met links een diepe greppel met sloot, en rechts het kanaal. Maar met vereende krachten wordt het wild bokkende dier langszij getrokken, terwijl ik het bemoedigend toespreek. De heren bedanken mij voor het stoppen, en wij gaan ieder ons weegs...




19 juni 2017

Nieuwe kogelgewrichten

Toen ik twee weken geleden mijn fietscomputer verving, moest het voorwiel eruit om de sensor te vervangen. Van een van de kogelgewichten kwam een stuk roest los zo groot als een vingernagel en zo dik als een munt. Mja...

Nu wist ik wel dat de kogelgewrichten er niet al te best bij hingen, maar nu werd het toch tijd om aan vervanging te denken, vooral omdat ik de indruk had dat er toch wel erg veel speling in de stuurbeweging begon te zitten. En bovendien wilde ik niet het risico lopen dat één van de gewrichten af zou breken op een moment dat dat helemaal niet goed uit zou komen, bijvoorbeeld in een bocht. Met hoge snelheid genomen, terwijl ik net in word gehaald door een vrachtwagen. Brrr, maar even niet aan denken.

Ik dus contact op genomen met de heren van Velomobiel. Helaas hebben ze niet alles op voorraad, kennelijk worden er bij de nieuwe Velomobielen tegenwoordig andere onderdelen gebruikt. Maar na een weekje wachten is dan toch het pakket binnen. Afgelopen weekend aan de slag dus...

Eerst de fiets maar op zijn kant en langs de bouwmarkt voor een flesje WD40. Dit laat ik even intrekken...


Nu dan de elf jaar oude roestlaag (mijn fiets stamt uit 2006) een beetje los is geweekt kan ik beginnen met het verwijderen van de splitpennen en de slotboutjes. De splitpennen gaan makkelijk los, want ik smeerde de gewrichten zo ongeveer eens per één à twee jaar. De boutjes komen gelukkig ook makkelijk los, en in de tijd van een poep en een scheet heb ik de hele boel weer in elkaar.



Nu het uitlijnen. Ik heb hiervoor nog een beugel in de garage liggen, die ik jaren geleden eens ergens op de kop heb weten te tikken. Alleen nog nooit gebruikt. Ik ga op internet op zoek naar een handleiding. De eerste 'hit' is er een van de Quest en bevat niet alle informatie die ik nodig heb. De tweede hit is de goede. Een handleiding die destijds door de heren van Alleweder is geschreven. De prijzen van de diverse onderdelen staan er ook nog bij vermeld, netjes in guldens. Een vreemd gezicht (Rubberring f 1.00, Uvex bivakmuts, f 25.50). Kennelijk ben ik de Euro na 16 jaar eindelijk ontgroeid.

De volgende dag was het tijd voor een proefrit. Rotterdam maar weer. Om half zeven in de ochtend schijnt de zon al volop.


 In Rotterdam, bij de Erasmus brug is het nog stil. Erg stil.


 De Erasmus brug met gebouw De Rotterdam (in het midden)


 De lange proefrit was geslaagd, 120 km schoon aan de haak. Tegelijkertijd nog diverse pelotonnetjes verschalkt, want dat moet ook natuurlijk ;-)


14 juni 2017

Nieuwe fietscomputer en (foto) ritje


Begin juni was mijn moeder jarig. Sinds ik rondrijd in mijn Quest ga ik met de fiets naar haar verjaardag. In totaal een ritje van 180-200 km. Helaas begaf op de terugweg mijn oude trouwe CatEye het. Ik hoorde het relaitje van de sensor klikken, de kabel was onbeschadigd, maar geen snelheid in op het display. Tijd voor een nieuwe dus.

Ik naar de lokale fietsenwinkel en mij laten voorzien door een draadloos exemplaar. Kijken of dat bevalt. De sensor ging weer op de oude plaats op het linker voorwiel. De enige kleine uitdaging was het monteren van een beugel voor het fietscomputertje. Gelukkig heb ik een 3D printer, dus een aangepaste beugel was zo gemaakt, en het hele klusje was binnen een uurtje gepiept.


Toen de meter er eenmaal inzat, was het tijd voor een testritje. En dit heb ik afgelopen zondag gedaan. Naar de Biesbosch en omstreken. Het weer was rustig en klam, en het beloofde een broeierige dag te worden.

De Biesbosch bij Werkendam

Ik verbaas mij iedere keer over de stilte in dit gebied, en zo was het ook nu weer. Nu ben ik natuurlijk altijd vroeg (zo ook nu). Dus dat helpt. Maar in de wijde omgeving was niets anders te horen dan het fluiten van vogels. Heerlijk.


Woudrichem aan de Merwede


Eenmaal weer terug in Gorinchem slaat de drukte toe; veel motoren, fietsers en auto's. Dat heb ik gelukkig allemaal gemist. En oh ja, de fietscomputer doet het prima. Hier nog even een plaatje... (het is een BBB BCP 15W)

28 mei 2017

Weer eens een fotoritje


In een paar weken tijd is het in Nederland snel gegaan; schreef ik nog niet zo lang geleden dat ik een fris fietstochtje langs Kinderdijk had gemaakt, en dat het nog minder lang geleden dan toch eindelijk lente leek te worden, de afgelopen dagen is het onvervalst zomer. En dat terwijl het eigenlijk nog gewoon lente is. Verwarrend allemaal.

Gisteren was het broeiend warm. Eigenlijk te warm om te gaan fietsen. Gelukkig kreeg de natuur afgelopen nacht een verfrissend buitje. Vanochtend was het lekker afgekoeld en ben ik in alle vroegte in de fiets gestapt.

De laatste wolken restjes spoedden zich richting het oosten, terwijl ik mij naar het westen begeef. Er staat nauwelijks wind, en dat is mooi voor spiegelende watertjes en kanalen.


Toch nog weer even naar Kinderdijk geweest. Heb ik al een paar weken niet bezocht. Eenmaal aangekomen verbaas ik mij over de hoeveelheid mensen die aanwezig zijn. Om precies te zijn; nul. Een mooi rond getal. Zo erg vroeg ben ik hier nou ook weer niet. 's Winters sta ik rond deze tijd te dauwtrappen met nog een paar handen vol andere fotografen. Maar nu dus niemand. Verbazend toch ?

In alle stilte geniet ik van het uitzicht, vogeltjes kwetteren in het riet, jonge eendjes langs het water, trossen ganzen met een hele zwik uit de kluiten gewassen kuikens peddelen door de spiegel die vanochtend alleen voor mij is neergelegd.


15 mei 2017

Lente !!




Zondag ochtend een lekker ritje gemaakt door de polders tussen (ruwweg) Gorinchem, Vianen en Culemborg. De natuur lag er lekker groen en sappig bij. Laat nu de hooikoorts maar komen ;-)




17 april 2017

Koude eerste paasdag

Afgelopen eerste paasdag even een tochtje gemaakt naar Kinderdijk. Ik had geen zin in een lange tocht. Hoewel het vandaag kouder is dan afgelopen kerst, is het gelukkig wel wat groener. Wanneer ik om half acht bij de molens aankom, lopen er twee fotografen wat verloren rond. Niet meer de drukte van afgelopen winter, toen er rond hetzelfde uur busgewijs fotografen aangevoerd werden. Ik plant mijn quest weer bij de paaltjes en maak een panorama.



Verderop aan het water zit een rijtje vissers aan de waterkant, onderling een afstand van vijftig meter aanhoudend, want dan hoef je niet met elkaar te praten. Ingepakt tegen de snijdende noorden wind zitten ze ineengedoken achter hun carbon hengels, schepnetjes en viskoffertjes. Scooters langs de waterkant, aanhangertje erachter. Ik denk bij mijzelf "waarom zitten die mannen niet gezellig thuis bij de vrouw met een eitje aan tafel, in plaats van de hele dag naar een dobber te zitten staren ?"

Wanneer ik de eerste dobberaar passeer kijk hij mij misprijzend en hoofdschuddend aan, met een blik van "wat ben jij een halve zool in die fiets". Ondertussen denk ik iets in de trant van "wat ben jij een halve zool daar bij die waterkant". Gelukkig en warm fiets ik naar huis, naar mijn vriendin. Eitje eten.