26 november 2015

Arduino project 13: 3D printen van het achterlicht (deel 2)

3D printen met een zelfgebouwde printer is een kwestie van (veel) vallen en opstaan. Zo ook bij mij. Om kort te gaan: het printen van het nieuwe achterlicht ging niet van een leien dakje. Ik was van plan op de lamp te gaan printen in ABS. Dat is wat weer-bestendiger dan PLA. Ik had bij Ridix in Rotterdam een mooi kleurtje uitgezocht. Na flink wat aanpassingen aan de temperatuur van de printkop en het bed heb ik een testprint van het achterlicht gemaakt, in de schaal van 1:2. Dat ging nog best goed


Het opschalen ging echter niet zo geweldig. Na twee uur printen begon het hele werkstuk los te komen van het bed. Dit is iets waar ABS om berucht is. Eigenlijk is mijn ontwerp te groot voor ABS, en zeker voor mijn printer.

 
ABS ging dus even niet lukken, dan maar weer terug naar PLA. Kleurtje bestellen en weer aan de gang. De printtijd was ruim 10 uur, dus dit moest ik in een weekend doen. Terwijl ik aan de zondagse koffie zat, stond de printer boven op zolder te horren. Toen tegen de avond de print voor 95% af was ging het mis. Om de een of andere reden ging er iets mis met het transport van de printkop, met als gevolg dat de bovenste laag verschoven was.


Dus moest ik de printer weer onder handen nemen. Door her en der wat aan het mechaniek te smeren en de printsnelheid wat te verlagen hoopte ik de printer te overreden nu wel een mooie print te produceren. En jawel, het volgende weekend was het raak (drie keer is dus nog steeds scheepsrecht). Na ruim 14 uur printen kon ik de lamp heel voorzichtig van het platform peuteren:


Het verwijderen van het support materiaal was nog wel even een klus, maar met schroevendraaier en mes kwam uiteindelijk alles los. Nu komt de volgende stap: het monteren van de Ebay kapjes en de ringleds.



Mijn printer kan prima overweg met kleine klusjes. Maar is deze meer dan 10 uur aan de gang, dan kan het mis gaan. Daarom heb ik afgelopen zomer de grote stap genomen om aan een Kickstarter project mee te doen. De firma E3D in Engeland had een printer op stapel staan die zowel goedkoop en groot is. De levering staat nog steeds op schema, en ik hoop met de kerstdagen lekker aan het klussen te zijn aan de nieuwe printer. Maar eerst nog even klussen aan mijn Velomobiel, en als het in het weekend eens een keer mooi weer wordt, weer een stukje fietsen.

2 opmerkingen:

Birger Landuyt zei

met een lange printtijd zou ik geen probleem hebben.
maar als er na 90% iets misgaat is dat inderdaad dik vloeken.
enig idee hoeveel je achterlicht nu gekost heeft zonder onderdelen?

Rob Broek zei

Ik had het nog niet uitgerekend, maar dat blijkt mee te vallen. Een gemiddelde spoel van 1 kg kost 30 euro. Een geprint achterlicht kost ongeveer € 1.60. Dus als ik de mislukte exemplaren meereken kom ik (natte vinger) op ongeveer op 3 tot 4 euro uit. In het komend voorjaar ga ik werken aan een filament omsmelter, waarin ik al mijn mislukte exemplaren weer in een mooi draadje filament kan omsmelten.