De ruitjes voor de koplampen.

Na een bezoek aan Polyservice ben ik onder andere in het bezit gekomen van twee potten blanke DD lak. Dit is een twee componenten lak die ik wil gaan gebruiken voor op de koplamp ruitjes. Zoals ik al eerder schreef heb ik bij het maken van de koplamp ruitjes de keuze uit twee basismaterialen; epoxy of polyester. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met het gieten en schuren van twee epoxy ruitjes. Hier zit nog flink wat werk in; na het gieten met epoxy moeten eerst de belletjes in het gietsel opgevuld worden. Die belletjes kan ik nog steeds niet helemaal vermijden. Epoxy is nogal visceus en de belletjes kunnen maar moeilijk ontsnappen. Voor ik ga gieten laat ik het mengsel altijd eerst tien minuten in een bakje staan, dat helpt wel, maar tijdens het gieten ontstaan in de siliconen-vorm ook altijd weer belletjes.

Na het opvullen van de belletjes volgt het schuren. Eerst grof, en daarna steeds fijner, tot en met schuurpapier D1000, het fijnste dat er is. Als dit gebeurt is kan de DD-lak erop. Deze lak heeft een UV-filter en dit voorkomt het mat worden van de epoxy. Wanneer de lak na een dag uitgehard is kan ik het resultaat bekijken. Grmbl, kleurverschil... Omdat epoxy een licht gele kleur heeft heb ik een beetje blauw aan de hars toegevoegd. Dit is maar een minimale hoeveelheid en dus een beetje natte vinger werk. Zie hieronder het resultaat:



De ruitjes liggen hier op een vel wit papier. In het volle zonlicht is het verschil gelukkig minder groot. Voor de zekerheid ben ik toch maar begonnen met het gieten van nog een epoxy lamp. Dan heb ik straks de keuze uit drie ruitjes en kan ik het beste paar kiezen.

Een ander hoofdstuk is de polyester lamp. Afgelopen weekend heb ik daarvan een ruitje gegoten. In tegenstelling tot epoxy stinkt polyester flink. Ook is het een stuk brosser dan epoxy, wat misschien een reden is om dit spul niet in de Quest te gaan gebruiken (een botsing zit immers in een klein hoekje). Maar affijn, toch maar even een lamp gegoten dus. Wat mij direkt opvalt is dat dit spul een stuk minder visceus is dan epoxy. Als ik de vorm de volgende dag uit de mal haal, zitten er ook geen belletjes in. Verder is de lamp zo helder als glas, wel mooi dus voor een koplamp.... (twijfel, twijfel). In ieder geval heeft ook een polyester lamp weer flink wat nabewerking nodig. Polyester hardt namelijk niet volledig uit als deze in contact komt met siliconen. Dit toplaagje moet dus eerst verwijderd worden.

Voorlopig richt ik mijn pijlen nog even op epoxy....

Accu's en lampen

Afgelopen zaterdag kwam m'n laatste grote bestelling binnen. De talloze blogs waarin werd gesproken over roestige accu contacten indachtig, ben ik internet afgestruind naar mooie en goede koppelingen. Tenslotte kwam ik bij het bedrijf Binder in Duitsland uit. De website is Duits-duidelijk (Pünktlich und Gründlich) maar de keuze is groot. Na lang puzzelen heb ik tenslotte de juiste connectoren gevonden. Maar in Nederland een winkel vinden die de spullen kon leveren, dat viel nog niet mee. Uiteindelijk kwam ik bij Rotor in Amsterdam uit, levertijd zes weken. De bestelling kostte een smak geld, maar aangezien ik het risico van kortgesloten Li-Po accu's en een uitgebrande Quest wil vermijden (Li-Po's kunnen goed fikken) is dat mij het geld wel waard. Nu zijn de connectoren dus binnen en kan het monteren beginnen. De twee accu's die ik heb krijgen een mooi waterdicht kistje, en een piepschuimen bedje beschermt ze tegen schokken en stoten. Vervolgens de connectoren eraan en de zaak kan dichtgeschroefd worden.



Project koplampen vordert gestaag. Waar ik het tot nu toe nog niet over gehad heb, is het monteerwerk en de ophanging van de lampjes àchter de koplampen. Deze schade ga ik nu inhalen. De lampen worden gemonteerd in een cylinder met een diameter van 90mm. Deze cylinder heb ik gemaakt door een stuk karton met een dikte van 2mm nat te maken, te buigen, op te laten drogen, en een bad epoxyhars te geven. Het resultaat is een harde koker die watervast en licht is, een waar ik met epoxy vanalles aan kan metselen. De basisplaat waar de drie LEDjes op gemonteerd zijn heeft een diameter van 45mm. De Luxeon K2 LED's zijn als ze uit de verpakking komen nog niet gebruiksklaar. De warmte-afvoerplaat waarop de Luxeon star LEDs gewoonlijk gemonteerd zijn ontbreekt. Dat komt in mijn geval goed uit, want die heb ik toch niet nodig. Van de vier pootjes die een K2 telt, worden er maar twee gebruikt. De niet gebruikte knip ik weg. De onderkant van de K2's voorzie ik van warmte geleidende pasta, en daarna gaan ze op de basisplaat. Verder plaats ik als derde LED een oranje 1W Luxeon, die ik als knipperlicht ga gebruiken. De LED soldeer ik eerst los van z'n onderplaatje. Daarna gaan de lenskapjes erop. Aan de achterkant van de LED-montageplaat komt een koelribbetje, gemonteerd met warmte geleidende kleefpasta.

De montage van de plaat aan de cylinder heb ik zo gemaakt dat deze later nog instelbaar is, zodat ik de koplamp, als deze eenmaal in de fiets gemonteerd is, af kan stellen.



Overigens; ik loop nu een beetje kreupel. Om alvast te wennen aan SPD-pedalen heb ik deze kortgeleden op m'n Optima Condor gemonteerd. Gisteren een rit Gorinchem -Brakel -Woudrichem - Gorinchem gemaakt. Onderweg zag ik vanuit de verte de pont van Brakel net op mijn oever afstevenen, dus ik schakelde een paar tandjes bij om niet buiten de boot te vallen. Ik bereikte het veer op tijd, maar toen ik op de pont tot stilstand kwam, was ik even vergeten dat m'n voeten nog vast aan m'n pedalen zaten. Toen de zwaartekracht mij eenmaal in z'n greep had, was het te laat. Met een harde smak kwam ik op het dek van de pont terecht. Ik werd overeind geholpen en kon wat stijfjes m'n weg vervolgen. Vanochtend echter strompelde ik als een bejaarde man de trap af, die pedalen zal ik zo gauw niet meer vergeten....

Overigens 2: zoals velen vóór mij op ligfiets.net al schreven; het fietsen met SPD-pedalen is inderdaad een verademing, nu alleen nog het afstappen.....

Het koplampen Quest project, deel 2.

Afgelopen week weer het een en ander kunnen doen aan het koplampen project. De siliconen-rubber-gietmal is af. Dit had wel even wat voeten in de aarde. Bij het maken van de mal voor het achterlicht zijn er nogal wat luchtbelletjes achter gebleven op het oppervlak van de gipsen 'moedervorm'. Iedere keer als ik een epoxy vorm goot, moest ik na afloop alle belletjes nog natippen met epoxy, en hier kwam een hoop nabewerking bij kijken (schaven, schuren, polijsten). Dit wilde ik nu eens voorkomen. Een tip die ik van internet ophaalde was het voorstrijken van de vorm met siliconen rubber, en deze direkt daarna in de gietbak te zetten. Tot zover de theorie. De praktijk was dat ik met m'n handschoenen na het insmeren helemaal geen grip meer had op de gipsen vorm, en ik deze met geen mogelijkheid goed in de gietbak kon krijgen. Met de siliconen rubber tot onder m'n oksels is dat uiteindelijk gelukt. Het gieten van de siliconen gaf weer een ander probleem; bij het berekenen van de benodigde hoeveelheid had ik mij ietwat verrekend. Ik had meer siliconen nodig dan ik in huis had. Nadat ik de laatste restjes uit de blikken had geschraapt, stak de moedervorm nog een centimeter uit z'n rubberbad. Gelukkig had ik van de voorgaande gietprojecten nog wat uitgeharde siliconen restjes over, en deze heb ik in de siliconen massa gedrukt. Het lukte mij hiermee om de vorm net onder de oppervlakte te laten verdwijnen.

Nadat alles na een dag was uitgehard, werd het tijd om de boel los te snijden. Gelukkig was het insmeren van de moedervorm niet voor niets geweest; het oppervlak was mooi glad geworden. Helaas was op één punt een afdruk van een stukje plakband achter gebleven, maar voor de rest was de schade beperkt gebleven.

En dan nu het gieten. Hierbij heb ik de keus tussen epoxy en polyester. En deze stoffen hebben ieder zo hun goede- en minder goede eigenschappen:
Epoxy: is erg slagvast, maar heeft een licht gele kleur als het is uitgehard. Bovendien is het niet helemaal UV bestendig. Dit is dan weer op te lossen door er blanke DD-lak op te zetten, want in deze lak zit een UV filter.
Polyester: is mooi helder, maar breekbaar.
Van alletwee de kunststoffen heb ik potjes in huis. Mijn voorkeur gaat eigenlijk uit naar epoxy. Als de lamp na een half jaar in de Quest 'spontaan' breekt, krijg ik die er niet zo gemakkelijk meer uit, en dat probleem heb ik met epoxy minder snel dan met polyester.

Het plan is als volgt: ik neem een kleine hoeveelheid van één van de componenten van de epoxy hars en meng daar een beetje blauwe kleurstof doorheen. Vervolgens meng ik in een ander potje de gewenste hoeveelheid A en B component (resp 40 en 20 gram) en voeg daar een paar druppels blauw gekleurde hars door. Zo krijg ik een mengsel dat een lichte groenzweem heeft. Hieronder een foto van m'n eerste gietsel, met plakband in de Quest mal geplakt...



Onnodig te zeggen dat hier nog het een en ander aan moet gebeuren, want dit is nog niet helemaal toonbaar.

Het Koplampen Quest Project

Naar aanleiding van de Hubert Sundi-koplampen ben ik aan de gang gegaan met mijn eigen ontwerp van de twee voorlichten. Van Rob Jansen mocht ik een mal maken van de neus van zijn Quest (zie eerdere post), en daarmee ging het koplampen project toch echt van start.....


Stap 1: de gipsen mal. Zoals al eerder verteld, deze heb ik simpel gemaakt door op de neus van de Quest van Rob een plastic zak gevuld met gips te plakken (met dank aan bakkerij van der Grijn). Met papier tekende ik de lijnen van de lasnaad en de middenlijn van de Quest af, alsmede de plaats waar de lamp zo ongeveer moet komen. Ik heb hiervoor niet de hele neus be-gipst, maar alleen de linkerkant, de rechterkant gaat immers gewoon in spiegelbeeld.




Stap 2: een kopie maken van de gipsen mal. Hiervoor heb ik een rolletje glasmat gekocht. Ik knipte hiervan enkele stroken af en legde deze aan de binnenkant van de mal. Vervolgens werd de mat ingesopt met epoxy waarna het geheel een dag mocht harden. Vervolgens tekende ik op de aldus gefabriceerde epoxy huid de contouren van de lamp af. Daarvoor gebruikte ik een 'mal' die ik van de fiets van Rob gemaakt had. 'Mal' is een groot woord: ik gebruikte gewoon een opgerold stuk A4 en plaatste dat tegen de neus van de Quest. Ik knipte vervolgens net zolang totdat de papieren koker horizontaal en evenwijdig aan de lengte-as van de Quest lag. Het snijvlak met de Quest heeft dan ruwweg de vorm van een ellips, en dat ziet er als lampvorm best mooi uit (al zeg ik het zelf). De diameter van de lamp heb ik via de natte vinger methode bepaald op 75 mm.


Stap 3: In de weer met gips om de vorm van de lampenkap te bepalen. Het ligt in m'n bedoeling om de lampen-kappen te gieten in hars. Hiervoor heb ik eerst een model nodig, en dit model ga ik maken van gips (de zak is nog steeds niet leeg...). Ik wilde geen vlakke kap hebben, maar eentje met een bolling erin, zoals bij veel auto's toegepast wordt. Het leek mij het eenvoudigst om deze vorm te bereiken met een rolletje keukenfolie. Eerst sneed ik de vorm van de lamp in de epoxy mal uit. Het aldus onstane gat bespande ik vervolgens met keukenfolie. Daarna ging het gips op de folie, dat keurig netjes volgens de wetten van de zwaartekracht doorzakte, en aldus een mooie ronding gaf.



Stap 4: de aldus ontstane mal werd op zijn beurt weer omwikkeld met keukenfolie en ook over deze mal werd gips gegoten. Zo maakte ik twee mallen, waartussen ik bij de volgende stap het gips kon storten waarvan ik de uiteindelijke gipsen moedermal kon maken.





Stap 5: het gieten van de moedermal voor de lampenkap. De lampenkap moet om een beetje stevig te worden een dikte van minimaal 5mm krijgen. Hiervoor boorde ik in de bij stap vier gemaakte mallen een aantal gaten waardoor schroeven gingen. Vervolgens plaatste ik daar weer afstandsbussen van 5mm op. Nu gips in de ene mal, de ander er stevig op drukken en tien minuten wachten. Vervolgens konden de twee mallen van elkaar verwijderd worden. Het resultaat was een gipsen schaal van 5mm dik, vol met luchtbellen en vouwen van de folie, maar dat vullen we wel weer op (met gips, wat anders ?)



Stap 6: de aldus ontstane schaal ziet er natuurlijk niet uit. Eerst werden de randen bij gesneden (dit gaat het best als het gips nog nat is). Vervolgens werden de luchtbellen en naden opgevuld. De volgende stap was het 'impregneren' met epoxy hars. Dit is nodig omdat ik van de moedermal een siliconen-rubber afgietsel ga maken (nodig voor het gieten van de lamp). Dit siliconen-rubber is mooi spul, maar het neemt de kleinste oneffenheid van het origineel over. En omdat gips zo lastig glad te krijgen is, impregneerde ik de lampschaal met hars. Bijkomend voordeel is dat de schaal daardoor ook minder breekbaar wordt. Om voor mijzelf goed zichtbaar te maken wat hars is en wat gips, kleurde ik het hars. Vandaar de blauwe kleur.

Zo, dat was het dan weer even. De volgende stap wordt het fijn-afwerken van de schaal, en het gieten in de siliconen. Wordt vervolgd....

Prettige mededeling.

Natuurlijk hou ik al een tijd het orderboek van Velomobiel.nl in de gaten. En vandaag viel het mij op dat m'n bestelling een paar weken naar voren is verschoven. De mensen van Velomobiel hebben er kennelijk een tandje bij gezet, of anders is het produktieproces versneld, of hebben ze gewoon de planning gewijzigd...

In ieder geval, de levering van m'n Quest zal binnen afzienbare tijd plaats vinden.

Rest mij nog een woord: HOERA !!!

Nieuwe lampjes

Dotlight heeft wat moeilijkheden met het leveren van de door mij bestelde LEDs. Ik heb ze gevraagd om in ieder geval een deel van de bestelling te verzenden, zodat ik weer verder kan met knutselen. Dus deze week kwamen de voedingen, de LED-dimmer en één nieuwe Luxeon K2 binnen. Met de K2 ben ik gelijk aan de slag gegaan. De LED is niet zo eenvoudig hanteerbaar als de meer gangbare Luxeon 1 en 3W star modellen, en dit komt door het ontbreken van het aluminium plaatje waarop die LEDs gemonteerd zijn. Via eBay kwam ik echter in contact met een Nederlander die losse montage-onderdelen voor LEDs verkocht, waaronder montage-platen en lenzen. En dus had ik het een en ander bij hem besteld.

De plaat biedt plaats voor drie LEDs en is 45 mm in diameter. Ik ben van plan om er twee K2 LEDs en één knipperlicht op te monteren. De lens is van verchroomd plastic en heeft een diameter van 15 mm. Helaas past de lens niet op de nieuwe K2 LED, maar nadat ik wat tekeer ben gegaan met een mesje weet ik de twee toch passend te krijgen. Voordat ik de K2 op de plaat soldeer breng ik nog even wat warmte geleidende pasta aan. Daarna de lens erop, de voeding eraan en de spanning erop. En ja hoor, er komt een flinke bundel licht met een hoek van 10 graden uit het lampje.